சிறப்புக்கட்டுரை

“நாள்தோறும் விடியலின் வெளிச்சமாய், நற்செய்தியின் முழக்கமாய், உண்மையை விளக்கும் அறத்தின் குரலாய்...” காலத்தின் சுவடுகளைத் துல்லியமாகப் பதிப்பித்து, கத்தோலிக்கத் திரு அவையின் இறையாட்சி மதிப்பீடுகளையும் இறையியல் சிந்தனைகளையும் உலகியல் நிகழ்வுகளையும் உடனுக்குடன் மக்கள் கரங்களில் கொண்டு சேர்க்கும் உன்னதப் பணியில், ‘நம் வாழ்வு மின்னஞ்சல் நாளிதழ்’ (Nam Vazhvu

E-Newspaper) தனது முதலாண்டு நிறைவை இவ்வாண்டு ஆகஸ்டு திங்கள் 15-ஆம் நாள் மகிழ்வோடு கொண்டாடுகிறது.

எண்மத் தொழில்நுட்ப யுகத்தில் ஒரு புதிய தொடக்கத்தைக் கண்டு, ஓராண்டு காலமாகத் தொடர்ந்து தொய்வின்றி வெற்றிகரமாக வெளிவந்து கொண்டிருக்கும் இந்த நாளிதழ், நவீனத் தமிழ் இதழியலில் ஒரு புதிய வரலாற்றுப் புரட்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

தொழில்நுட்பத்தின் அசுர வளர்ச்சியால் உலகம் ஒரு சிறு கிராமமாகச் சுருங்கிவிட்ட சூழலில், தகவல்களை விரைவாகவும், துல்லியமாகவும், அறநெறி சார்ந்தும் பெறவேண்டியது இக்காலகட்டத்தின் கட்டாயமாகும். குறிப்பாக, திரைகளில் தகவல்களைத் தேடும் ‘டிஜிட்டல் தலைமுறை’ (Digital Natives) மற்றும் ‘ஜென்-சி’ (Gen-Z) இளைஞர்களுக்கு, அவர்களின் மொழியிலேயே நற்செய்தியையும், நாட்டு நடப்புகளையும், சிந்தனைத் தெளிவையும் வழங்குவது இன்றியமையாத தேவையாக உருவெடுத்தது.

அந்தத் தேவையை உணர்ந்து உதித்ததே இந்த ‘நம் வாழ்வு மின் - நாளிதழ்.’ இது வெறும் மின்னஞ்சல் செய்தித்தாள் மட்டுமல்ல; உறங்கிக்கிடக்கும் சமூக மனச்சாட்சியை ‘துயில் எழுப்பத் தூது வரும்’ அறிவு ஒளிவிளக்கு! இந்த மின்னஞ்சல் நாளிதழ் வாசகர்களின் அன்றாட அறிவுப் பசியைத் தீர்க்கும் வண்ணப் பேழையாகத் திகழ்வது இதன் தனிச்சிறப்பு! திருத்தந்தையின் மேய்ப்புப்பணிச் செய்திகள், வத்திக்கானின் அறிவிப்புகள், ஆசிய மற்றும் இந்தியத் திரு அவையின் ஆன்மிக நிகழ்வுகள் போன்றவை உடனுக்குடன் பகிரப்படுகின்றன. இத்துடன், உலக அரசியல் நகர்வுகள், இந்திய மற்றும் தமிழ்நாடு அரசியல் தளங்களில் நிகழும் சமூக-பொருளாதார மாற்றங்கள் குறித்த நடுநிலையான, கூர்மையான பார்வைகள் இடம்பெறுகின்றன.

மேலும், இளம் தலைமுறையின் எதிர்காலத்தை வளப்படுத்தும் தொழில் வழிகாட்டுதல்கள், வேலைவாய்ப்புச் செய்திகள் மற்றும் திறன் மேம்பாட்டுக் குறிப்புகள் முன்னுரிமை பெறுகின்றன. இத்தகைய சிறப்புகளுடன், தமிழ்நாடு தலத் திரு அவையில் இன்றைக்குப் பெருமையுடன் பேசுபொருளாக மாறும் அளவுக்கு, இது அச்சு ஊடகக் கலையை எண்மத் தொழில்நுட்பத் தளத்தில் வெற்றிகரமாக மறுவடிவமைப்பு செய்து, ஓர் ‘எண்மத் தொழில்நுட்ப அச்சுப் புரட்சியை’ (Digital Printing Revolution) நிகழ்த்தியுள்ளது என்றால் அது மிகையல்ல.

2025-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு திங்கள் 15-ஆம் நாள் தொடங்கப்பட்ட இந்த மின்னஞ்சல் நாளிதழ், கடந்த ஓராண்டு காலத்தில் அடைந்துள்ள வளர்ச்சி பிரமிக்கத்தக்கது. புள்ளி விவரங்களின்படி, இவ்விதழ் 3 இலட்சத்திற்கும் அதிகமான மக்களை நேரடியாகச் சென்றடைந்துள்ளதுடன், 5 இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட வாசகர்களின் இதயங்களை வென்றுள்ளது. நாள்தோறும் விடியற்காலையில் மின்னஞ்சல் கலத்தில் புலனம் (WhatsApp) தளத்தை அலங்கரிக்கும் இந்த இதழ், இலட்சக்கணக்கான மக்களின் காலைப் பொழுதை நற்செய்தியோடு தொடங்கும் நற்பழக்கமாக மாற்றியுள்ளது.

இந்த மகத்தான ‘டிஜிட்டல் மறைபரப்புப் பணி’ (Digital Evangelization)  சாத்தியமாவதற்கு மூலக்காரணமாக விளங்கியதுடன், இத்தகைய நவீன ஊடகப் புரட்சிக்குத் தங்களின் மேலான வழிகாட்டுதலையும், தொடர் ஊக்கத்தையும் வழங்கி வரும் தமிழ்நாடு ஆயர் பேரவைக்கும் (TNBC), அச்சு ஊடகப் பணிக்குழுவின் தலைவர் மேதகு ஆயர் முனைவர் லூர்து ஆனந்தம் அவர்களுக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

இப்புதிய மின்னஞ்சல் நாளிதழை வடிவமைத்து, வெற்றிகரமாகத் தொடங்குவதற்குத் தலைமை தாங்கி உழைத்த பேராசிரியர் முனைவர் திரு. பெர்னாட் டி சாமி அவர்களுக்கும், ஊடக உலகில் புகழ்பெற்ற வல்லுநரும், எம் அறிவுசார் ஆலோசகருமான, மேனாள் மக்களவை உறுப்பினர் பேராசிரியர் முனைவர் திரு. ரபி பெர்னார்ட் அவர்களுக்கும், எம்மோடு இணைந்து களப்பணியாற்றும் துணை ஆசிரியர்கள், செய்தி ஆசிரியர்கள், வடிவைப்பாளர், அலுவலக நண்பர்கள் அனைவருக்கும் எனது நெஞ்சார்ந்த நன்றியை உரித்தாக்குகிறேன்.

இறுதியாக, ‘விடியலின் ஒளிக்கீற்றாய், உண்மையின் குரலாய்’ புறப்பட்டு வந்துள்ள ‘நம் வாழ்வு மின்னஞ்சல் நாளிதழ்’ தொடர்ந்து தமிழ் கத்தோலிக்கச் சமூகத்தையும் கடந்து, பொதுவெளி குடிமைச் சமூகத்திலும் சிந்தனைத் தளத்தை விரிவுபடுத்தும் என்பதில் ஐயமில்லை. எண்மத் தொழில்நுட்ப உலகின் சவால்களை வென்று, தொடர்ந்து நற்செய்திப் பணியில் புதிய சிகரங்களைத் தொட, ‘நம் வாழ்வு மின்னஞ்சல் நாளிதழுக்கு’ பேராதரவு நல்கிட உங்களை அன்போடு வேண்டுகிறேன். 

முதன்மை ஆசிரியர்

ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஆகஸ்டு 15-ஆம் நாள் இந்தியர்களாகிய நாம் இருபெரும் ‘விடுதலை’…… விழாக்களைச் சிறப்பாகக் கொண்டாடி இரட்டிப்பு மகிழ்ச்சி அடைகிறோம். முதலாவதாக, அகில உலகத் திரு அவையுடன் இணைந்து, புனித கன்னி மரியாவின் விண்ணேற்பு (முழுமையான விடுதலை) விழாவைக் கொண்டாடுகிறோம். இது நமது அன்னை, தான் பெற்ற விண்ணகத்தின் முன் சுவையை அவரது பிள்ளைகளாகிய நாமும் அவரைப்போல அனைத்துத் தீமைகள், பாவங்களில் இருந்தும் விடுதலை அடைந்து, அவரோடு நிறைவாழ்வைப் பெற்றுக்கொள்ள, அன்றைய திருப்பலியில் இறையருள் வேண்டி செபிக்கிறோம். இரண்டாவதாக, மீண்டும் அதே ஆகஸ்டு 15-ஆம் நாள் நமது நாட்டின் சுதந்திர தின விழாவைக் கொண்டாடி, நாம் சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசிக்க, தங்களையே தியாகம் செய்த நமது நாட்டு தந்தை மகாத்மா காந்தி, நமது நாட்டை சமத்துவம், சகோதரத்துவம், சமயச்சார்பின்மை நாடாகச் செதுக்கிய சிற்பி ஜவஹர்லால் நேரு, கர்மவீரர் காமராசர் போன்றவர்களின் மகத்தான சேவைகளை எண்ணிப் பார்த்து நன்றி கூறவும், அவர்கள் காட்டிய வழியில் நாமும் பயணித்து, நவீன இந்தியாவை உருவாக்க உறுதிமொழி எடுக்கிறோம்.

சுதந்திரம் அடைந்து இந்நாள்வரை நமது நாட்டின் வரலாற்றைப் பறவைப் பார்வை கொண்டு பார்த்தோமென்றால் பொருளாதாரம், கல்வி, தொழில் நுட்பம், ‘டிஜிட்டல்’ புரட்சி, அறிவியல், விண்வெளி, விவசாயம் ஆகிய துறைகளில் மாபெரும் முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளோம் என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. அதேவேளையில், சற்று ஆழமாக ஆராய்ந்து பார்த்தால், நாம் சனாதனம், சாதியம், பெண்ணடிமைத்தனம், பார்ப்பனியம், மதவாத அரசியல்வாதிகளின் அடிமைகளாகவும், சமூக ஊடகங்களின் தாக்கத்தால் தீய உறவுகளுக்கு (toxic relationship) அடிமைகளாக உள்ளோம் என்பது நிதர்சனமான உண்மை.

நள்ளிரவில் சுதந்திரம் பெற்றதால் நாம் மேற்கூறியவைகளுக்கு அடிமைகளாகக் கட்டுண்டு கிடக்கின்றோமோ? என்று சொல்லத் தோன்றுகிறது. இவைகளில் ஒருசில முக்கியமான அடிமைத்தனங்களை நமது சிந்தனைக்கு எடுத்துக்கொண்டு, அவைகளைக் களைந்து, நாம் கனவு காணும் சமத்துவம், சகோதரத்துவம், மதச் சார்பின்மை கொண்ட இலட்சிய சுதந்திர நாட்டைப் படைக்க முடியும்.

சாதிய-சமய அடிமைத்தனம்

“நாம் சாதியாலும் மதத்தாலும் அடிமைப்பட்டுக் கிடக்கிறோம்” என்று தந்தை பெரியார் பல்வேறு சமயங்களில் பதிவு செய்துள்ளார். டாக்டர்  அம்பேத்கர் ஒரு படி மேலே சென்று, “சாதி சமுதாயத்தை அழிக்கிறது; சமயமோ அதை நியாயப்படுத்துகிறது”…… என்று சாடுகிறார். இவ்வாறாக சாதி, சமயம் இரண்டும் இணைபிரியாத இரு தீய சக்திகள், தடைக்கற்களாக இருந்து நாட்டின் முன்னேற்றப் பாதைகளில் மாபெரும் இடையூறாக உள்ளன.

முதலாவதாக, ஒரு மனிதன் கருவறையில் தொடங்கி கல்லறைக்குச் செல்லும் வரை, இவ்விரு அடிமைச் சங்கிலிகளும் அவனைக் கட்டிப் போடுகின்றன. எனவேதான், “அவன் எந்த திசையை நோக்கிச் சென்றாலும், அவன் வாழ்க்கைப் பாதையில், சாதி என்னும் பூதம் குறுக்கே நிற்கும். அப்பூதத்தைக் கொல்லாத வரையில் அரசியல் சீர்திருத்தத்தையோ, பொருளாதார மாற்றத்தையோ கொண்டு வர முடியாது” என்று ‘சாதி ஒழிப்பு’ என்னும் நூலில் அம்பேத்கர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.

இரண்டாவதாக, இந்தியச் சமுதாயத்தில் மாற்றங்கள் நிகழாதிருக்கத் தடுக்கும் வலுவான கட்டமைப்பு மதமாகும். சாதியும் சமயமும் இழுவைக் கம்பிகளாக இருந்து, தங்களைத் தாங்களே காத்துக்கொள்வதோடு, முன்னேறிச் செல்லத்துடிக்கும் நம் சமுதாயத்தைப் பின்னோக்கி இழுத்துச் செல்கின்றன. மேற்கூறிய கருத்துகளுக்கு வலுசேர்க்கும் விதமாக, சிறந்த பேச்சாளர்களில் ஒருவரான வே. இறையன்பு ஐ.ஏ.எஸ். “சாதியின் பெயராலும், சமயத்தின் குறியீடுகளாலும் மானுடம் சுருங்குகிறது; அதன் மகத்துவம் நொறுங்குகிறது” என்கிறார்.

சுருக்கமாக, சாதியம் ஊடுருவாத இடமே இல்லை. ஒருவரின் பெயருக்குப் பின்னால், அவன் வசிக்கும் இடத்திற்கு, செல்லும் பள்ளிக்கு, சாமி கும்பிடும் புனிதத்தளத்திற்கு, திருமணத்திற்கு, இறுதியாக நீங்காத் துயில்கொள்ளும் கல்லறைகளிலும் சாதியம் புரையோடி உள்ளது. இருப்பினும், பகுத்தறிவுப் பகலவன் பெரியார் மற்றும் கல்வியறிவு பெற்ற மக்கள், முற்போக்குச் சிந்தனைவாதிகள் ஏற்படுத்திய விழிப்புணர்வால் சமுதாயத்தில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, சேலம் மாவட்டம், காவலாண்டியூர் என்னும் கிராமத்தில் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட சாதி மறுப்புத் திருமணங்கள் வழியாகச் சமத்துவமிக்கச் சமுதாயம் உருவாகி உள்ளதாகக் கிடைக்கும் செய்தி, நமக்கு மகிழ்ச்சியையும் நம்பிக்கையும் கொடுக்கும் நிகழ்வாக அமைகிறது. இதற்கு அப்பாற்பட்டு, சாதி அமைப்புகள் என்பது நமது சாபக்கேடு…… என்பதை ஒவ்வொருவரும் உணர்ந்து, விடுதலை பெறவேண்டும் என்றால், பட்டியல் இனத்தைச் சார்ந்த ஒரு நபர், நான் யாருக்கும் சளைத்தவன் அல்ல என்ற எண்ணத்துடன் செயல்படவேண்டும். மேல்சாதி என்று சொல்லிக்கொள்ளும் நபர், என்னுடன் வாழும் சகோதர-சகோதரியின் உடலில் உள்ள உயிரும் உணர்வும் எலும்பும் சதையும், அவரது ஆளுமையும் என்னைப் போன்றதே என்ற எண்ணத்துடன் வாழும்போது, இயல்பாக உண்மையான சமூக மாற்றம் ஏற்படும்.

பெண்ணடிமைத்தனம்

திருவிவிலியத்தின் தொடக்கநூல் மானிட சமத்துவத்தைப் பற்றிக் கூறுகையில், “கடவுள் மானிடரைத் தம் உருவில் ஆணும் பெண்ணுமாகப் படைத்தார்”… (தொநூ 2:27) என்கிறது. ஒரு பெண்ணைத் தாயாகக் கணித்து, அவரது அன்பு, தாய்மைப் பண்புகள், தியாகம், பொறுமை போன்றவைகளை வானளாவப் புகழ்ந்து, சிகரத்தின் உச்சிக்கே கொண்டு சென்று அவரது அருமை பெருமைகளைப் பறைசாற்றுவது நமது சமுதாயம். ஆனால், அவரை நம் குடும்பங்களில், சமுதாயத்தில் நாம் சுயநலத்துடன் பயன்படுத்திக்கொள்ளவும், இரண்டாந்தரக் குடிமகளாக நாம் பயன்படுத்திக்கொள்கிறோம். இன்னும் சில இடங்களில் பெண் குழந்தைகள் வேண்டாத விருந்தாளிகளாக, பெண் கருக்கள் கருவறையிலேயே சிதைக்கப்படுகின்றன. பெண் சிசுக்கொலைக்கும் பஞ்சமில்லை.

பாரதிதாசன் பார்வையில் “பெண்ணடிமை தீரும் வரை, மண்ணடிமை தீருமோ?” என்ற வைர வரிகளில், ஒரு நாட்டின் விடுதலை என்பது, ஒரு பெண்ணின் விடுதலையோடு நேரடித் தொடர்பு உண்டு என்கிறார். நாம் சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசிக்கத் தன்னையே தியாகம் செய்த நம் நாட்டுத் தந்தை, “என்று ஒரு பெண் தனியாக நள்ளிரவில் எவ்விதப் பயமும் இன்றி வீதியில் நடந்து செல்ல முடிகிறதோ, அன்றே இந்த நாட்டில் உண்மையான சுதந்திரம் கிடைத்துள்ளது”…என்றார்.

அரசியல்வாதிகளின் அடிமைகளாக

நாம் ஆங்கிலேயர்களின் ஆட்சியிலிருந்து அரசியல் விடுதலை அடைந்து 80-வது சுதந்திர தினவிழாவைக் கொண்டாடுவதில் பெருமையும் பெருமிதமும் கொள்ளவேண்டிய நிகழ்வு என்பதில் எந்த மாற்றுக் கருத்துமில்லை. இந்த நன்னாளில் நமக்காகப் பல்லாண்டுகள் சிறையிலிருந்தும், பல்வேறு துன்பங்களையும் மனமார ஏற்றுக்கொண்ட தலைவர்களை நாம் இதயத்தில் வைத்து அவர்களுக்கு இன்று மரியாதை செய்து வருகிறோம். ஆனால், காலம் செல்லச் செல்ல குறிப்பாக, கடந்த 12 ஆண்டுகளாக மதவாதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட மதச்சார்பின்மையைச் சிதைத்து, அறிவிக்கப்படாத அவசர நிலையைப்…பயன்படுத்தி இன்று ஒன்றிய அரசை நடத்தும் பா.ச.க. அரசால் ‘ஒரே நாடு, ஒரே தேர்தல், ஒரே மொழி’ என்ற முழக்கங்களுடன் சனநாயக நாட்டைச் சர்வாதிகார நாடாக மாற்றும் முயற்சிகள் எடுக்கப்படுகின்றன. பெரும்பான்மையினர் - சிறுபான்மையினர் என்று பிரித்தாளும் கொள்கையைக் கடைப்பிடித்து மக்களிடம் பகையை உண்டாக்குகின்றனர். மணிப்பூர் மாநிலத்தில் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாகக் கிறித்தவர்களுக்கு எதிராக நடந்து வரும் மதக்கலவரங்கள் இதற்குச் சான்று. உலக நாடுகளெல்லாம் வலம்வரும் இந்நாட்டின் பிரதமருக்கோ அங்குச் செல்ல மனமில்லை; நேரமும்  இல்லை!

ஒன்றிய அரசால் கடந்த ஜூன் 23 அன்று நடைமுறைக்குக் கொண்டு வந்த திருத்தப்பட்ட FCRA மசோதா நிறுவனத் திரு அவைக்கு நேரடியான சவாலாகவும், அதிகமான எதிர்வினைகளையும் உண்டாக்கும் அடக்குமுறையாகவும் தோன்றுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, வெளிநாட்டின் நிதியில் உருவாக்கிய பள்ளி, மருத்துவமனை, நிலம் போன்றவைகளை FCRA இரத்தானால் அரசு கையகப்படுத்தும். அவற்றை நிர்வகிக்க அரசே புதிய அரசு அதிகாரிகளை நியமிக்கும். இதனால் கிறித்தவர்கள் இலவசமாக நடத்தும் கருணை இல்லங்கள், கல்வி நிறுவனங்கள், மருத்துவமனைகள் பெரிதும் பாதிக்கப்படும்.

சமூக ஊடக அடிமைகளாக

இன்றைய நவீனகாலக் கண்டுபிடிப்புகள் நம்மைத் திகைக்க வைக்கின்றன. நமது சமுதாயத்தைக் குறிப்பாக, இளைய தலைமுறை இவைகளால் காந்தம்போல் ஈர்க்கப்படுகின்றன. புதிய கண்டுபிடிப்புகளான AI (செயற்கை நுண்ணறிவு, Meta AI) போன்ற உதவி  உபகரணங்கள், சமூக ஊடக வர்த்தகங்கள் (Social Commerce), மேலும் பல வளர்ச்சிப் பணிகளும் பயனுள்ளதாக இருப்பதை யாரும் மறுப்பதில்லை. ஆனால், சமூக ஊடகங்களின் அதிகப்படியான பயன்பாட்டால் மனச்சோர்வு, கவலை, தனிமை, விரக்தி, குடும்ப உறவு சிதைவு ஆகியவைகளுக்கு அடிமைகளாகின்றனர். இன்று குடும்ப உறவைத் துண்டித்துவிட்டு கைப்பேசியில் தனிக்குடித்தனம் நடத்துகின்றனர். இன்னும் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், மனிதனுக்கு இன்பமளிப்பது மது, மாது போன்றவைகளுக்கு அடிமைகளாகி கற்பனை உலகில் சிறகடித்துப் பறந்து, தங்கள் வாழ்க்கையை இழந்து விடுகின்றனர். இச்சூழ்நிலையில், பெற்றோரும், திரு அவைத் தலைவர்களும் சிறந்த வழிகாட்டிகளாக இருந்து, சமூக ஊடகங்களின் பாதுகாவலராக…… புனித கார்லோ அக்குத்திஸ் போன்ற இளந்தலைமுறையை உருவாக்க முன்னுரிமை அளிக்கவேண்டும்.

தன்நிலை அடிமைகளாக

ஒரு மனிதனை அடிமையாக்கும் காரணிகளைப் பொதுவாக இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம். ஒன்று, புறவழி அடிமைத்தனம். இரண்டாவது, அகவழி அடிமைத்தனம். மேலே குறிப்பிட்ட எல்லா வகை புறவழி அடிமைத்தனங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டு, நம்மை நாமே நமது உள்ளத்திலிருந்து உண்டாகும் தீய சிந்தனைகள், தீய செயல்கள்... சுருக்கமாகக் கூறவேண்டுமென்றால், பாவ வாழ்க்கைக்குக் கட்டுண்டவர்களாக நமக்கு நாமே அடிமைகளாக வாழ்கிறோம்.

இந்தச் சூழ்நிலையில், இன்று நாம் இயேசுவின் தாய் புனித கன்னி மரியாவின் விண்ணேற்பு விழாவைக் (முழுமையான விடுதலை) கொண்டாடுகிறோம். நமது கிறித்தவ நம்பிக்கையின்படி மரியா கடவுளின் சித்தத்திற்கு “இதோ, உமது அடிமை, உமது வார்த்தையின்படியே எனக்கு ஆகட்டும்” (லூக் 1:38) என்று இறைவனின் திட்டத்திற்குத் தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணித்தார். அதன்பிறகு தன் வாழ்க்கை முழுவதும் இறைவனின் திருமகன் இயேசுவிற்காகவும், அவரது பிள்ளைகளாகிய நமது விடுதலைக்காகவும் அவர் முழுமையாகச் சுதந்திர வாழ்வு வாழ்ந்து விண்ணகத்திற்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டார்.

அன்னையின் விடுதலை விழாவின் ஒளியில்

நமது அரசமைப்புப் பிரிவு 19 முதல் 32 வரை நமக்கு உறுதி அளிக்கப்பட்டுள்ள பேச்சுரிமை, மதச் சுதந்திரம் மற்றும் சமத்துவ உரிமை உள்ளதா? என்று எண்ணிப்பார்த்து நமது ஒட்டுமொத்த சுதந்திரத்திற்காக அறவழியில் போராடுவது காலத்தின் கட்டாயம். சில நாள்களுக்கு முன்பு, தன்னை எந்த எமனாலும் எப்போதும் அசைக்க முடியாது என்ற இறுமாப்புடன் இருந்த பிரதமர் மோடியை, கரப்பான் பூச்சி…… ஜனதா கட்சி இளைஞர்கள் ஆட்டம்காணச் செய்தனர் என்பது நமக்கு நம்பிக்கையைக் கொடுக்கின்றது.

வங்கக் கவிஞர் தாகூரின் கீதாஞ்சலி 35-இல் கூறுவதுபோல்....

“எங்கே மனம் அச்சமற்று உள்ளதோ

எங்கே தலை நிமிர்ந்து நிற்கிறதோ

எங்கே உண்மை உரைக்கப்படுகிறதோ

எங்கே மனம் வழி நடத்தப்படுகிறதோ

எம் தந்தையே, அந்தச் சொர்க்கத்திற்குள்

எம் தாய்நாட்டை விழித்தெழச்செய்”…

என்ற சிந்தனைகளை உள்ளத்தில் இருத்திச் செயல்படுவோம்.

அறவாழி அந்தணன் தாள்சேர்ந்தார்க் கல்லால்

பிறவாழி நீந்தல் அரிது (குறள் 8)

குறள் விளக்கம்: அறக்கடலாக விளங்கும் கடவுளின் திருவடிகளைப் பொருந்தி நினைக்கின்றவர் அல்லாமல், பிறர் யாரும் பொருளும் இன்பமுமாகிய மற்ற கடல்களைக் கடக்க முடியாது.

சிந்தனை: அறக்கடலாகிய இறைவனின் தாள் பணிந்தவர்கள் மட்டுமே இன்பமும் பொருளும் அடைய முடியும் என்கிறார் வள்ளுவர். துன்பம், கவலைகள் இடைமறித்தாலும், அதிலும் இறைத் துணையால் உறுதிபெற்று, அதிலிருந்து மீண்டு எழுந்து, இன்பமும் பொருளும் பெற்று நிறைவாக வாழ்வர்.

தாமஸ் ஆல்வா எடிசன் ஆய்வகத்தில் தீ விபத்து ஒன்று ஏற்பட்டது. விபத்து ஏற்பட வாய்ப்பில்லாத அளவுக்கு அவர் அந்த ஆய்வகத்தை அமைத்திருந்தார். அதை மிகவும் குறைவான தொகைக்குத்தான் காப்பீடு செய்திருந்தார். இரண்டு மில்லியன் டாலர் அளவுக்கு அவருடைய சொத்துகளும், அவருடைய பல ஆய்வுக் குறிப்புகளும், பல்வேறு நிலையிலிருந்த ஆராய்ச்சிப் பொருள்களும் நெருப்புக்கு இரையாயின. ஆனால், எடிசன் மிகவும் அமைதியாக அதைக் கவனித்துக் கொண்டிருப்பதை அவருடைய மகன் சார்லஸ் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.  “மகனே சார்லஸ், உன் அம்மா எங்கே? அவளையும் அழைத்து வா. அவள் இதுபோன்ற ஒரு காட்சியை வாழ்நாளில் இன்னொரு முறை பார்க்க முடியாது” என்றாராம்.

அடுத்த நாள் அந்த அழிவுகளையெல்லாம் முழுமையாகப் பார்வையிட்ட எடிசன், “இந்த விபத்தினால் ஒரு பெரிய நன்மை உண்டு. நம்முடைய தவறுகளையும் அது அழித்துவிட்டது. நாம் புதிதாக மறுபடியும் ஆரம்பிக்க வாய்ப்பு கிடைத்ததற்காக இறைவனுக்கு நன்றி சொல்லவேண்டும்” என்றார். இந்த விபத்து நடந்த மூன்றே வாரங்களில் அவர் ஃபோனோ கிராஃப்-ஐக் கண்டுபிடித்தார். ஆத்திகரான எடிசன் அழிவைப் பார்த்து சோர்ந்து போகவில்லை. இறைவனுக்கு அந்த நேரத்திலும் நன்றி கூறினார். இழப்புகள் நம் தவறுகளை அழித்துவிடுகின்றன. புதிய தொடக்கத்தை ஏறெடுக்க வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தித் தருகின்றன என்று நம்பினார். அதனால்தான் ஆய்வக விபத்து நடந்த மூன்றே வாரங்களில் அவரால் புதிய கண்டுபிடிப்பை உருவாக்க முடிந்தது.

“எனக்கு துன்பம் விளைந்தது என் நன்மைக்காகவே: அதனால், உம் விதிமுறைகளை நான் கற்றுக் கொண்டேன்” (திபா 119:71).

இறை நம்பிக்கையாளர், சோதனைகள் கடவுளிடமிருந்து வருகிறது என்றே கருதுகிறார். அத்துன்பத்தை கடவுள் தனக்கு அனுமதித்ததற்கு ஒரு காரணம் இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையுடன், அதனைக் கடந்துவர உத்வேகமும் பெறுகிறார். அவரது முயற்சியில் இறைவனும் அவருக்கு முழுமையாகத் துணை நிற்கிறார்.

இறைவனின் துணையோடு துன்பமாகிய பிறவிப் பெருங்கடலைக் கடந்தவர் எத்தகைய துன்பக் கடலையும் துணிவோடு எளிதில் கடப்பர். நிலையான இன்பம் பெற, இறைவன் தாள்பணிவோம்.

நண்பர் ஒருவர் தன் மகனுக்குப் பெண் பார்த்தார்; சொந்தத்தில்தான்! நிச்சயதார்த்தம் நடந்தது. நாங்களும் போயிருந்தோம். பெண்ணும் மாப்பிள்ளையும் கலகலப்பாகவே பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். மாப்பிள்ளை வீட்டார் திருமணப் புடவை எடுப்பது வழக்கம். ‘புடவையைத் தேர்ந்தெடுக்க நானும் வருவேன்’ என்று மணப்பெண் சென்றார். தனக்கு விருப்பமான புடவையைத் தேர்வு செய்தார். அதில் தன் பெயரையும், மாப்பிள்ளையின் பெயரையும் பொறிக்கச் சொன்னார்.

திருமணத்திற்குப் பத்திரிகை தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. ஒருநாள் பெண்ணைக் காணவில்லை. சில வருடங்களுக்கு முன் அவர் வேலை பார்த்த இடத்தில் ஒரு பையனைக் காதலித்தாராம். அவரைப் பிரிய மனமில்லை என்று எழுதி வைத்துவிட்டுப் போயிருக்கிறார்.

இதைவிட உறுத்தலான சோகக் கதை ஒன்று: வேறொரு பெண், பெற்றோர் பார்த்த பையனைத் திருமணம் செய்துகொண்டார். ஆனால், திருமணத்திற்கு முன்னால் காதலித்த பையனுடன் தனது நட்பையும் தொடர்பையும் விட்டுவிட மறுத்துவிட்டார். திருமணமே முறிந்து போனது.

இன்றைய இளைய தலைமுறைக்குத் திருமணம் ஒரு பெரிய சவாலாக மாறி இருக்கிறது. முன்பெல்லாம் ஆண் பிள்ளைகள்தான் திருமணத்திற்கு முன் திசைமாறிப் போவார்கள் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தோம். இப்போது இது இருபாலருக்கும் பொதுவாகிவிட்டது. முதலில் காதலித்து, நாம் விரும்பியவரையே திருமணம் செய்துகொள்வதா? பெற்றோர் தேர்ந்தெடுக்கும் துணைவரைத் திருமணம் செய்துகொண்டு பக்குவமான குடும்ப வாழ்க்கையில் காதலைத் தொடங்குவதா? இது இன்றைய சவால்.

பெற்றோர் பார்த்து வைத்த துணையைத்தான் அன்று நாங்களெல்லாம் திருமணம் செய்தோம். பிறகு ஓர் இனிய காதல் குடும்பத்தைக் கட்டி எழுப்பினோம். இன்றைக்கும் சுயக்கட்டுப்பாட்டையும் பொறுப்புணர்வையும் வளர்த்துக்கொண்டு முன்னேறும் பல குடும்பங்களில் பெற்றோர்தான் தங்கள் பிள்ளைக்கு ஏற்றத் துணையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். அத்தகைய குடும்பங்கள் பல இன்றும் வெற்றிநடைபோடத்தான் செய்கின்றன. அப்படியென்றால் காதல் திருமணங்கள் எல்லாம் தோல்வியில் முடிகின்றனவா? இல்லை. நிச்சயம் இல்லை. அந்தக் காதல் பக்குவமாகப் பாதுகாப்பாக வளர்ந்து, ஒருவரையொருவர் நன்றாகப் புரிந்துகொண்டு திருமணம் செய்ய வாய்ப்பளிக்கலாம், வாய்ப்பளிக்க முடியும். இதைத்தான் மேலைச் சமூகம் அனுமதிக்கிறது, வளர்க்கிறது. ஆனால், இந்த மனப்பக்குவம் இங்கே வருவதற்கு நாளாகும்.

அங்கே படிப்பை முடித்தபிறகு எந்தப் பையனும் பெண்ணும் பெற்றோரைத் தொங்கிக்கொண்டிருக்க முடியாது. அவர்கள் தங்கள் சொந்தக் காலில் நின்றாகவேண்டும். தங்கள் வாழ்வுக்குத் தேவையான வரவுக்கு வழிசெய்துகொள்ள வேண்டும். இதற்கு நாளாகிறது. முப்பது வயதிற்கு மேல்தான் அங்கே திருமணத்தைப் பற்றி நினைக்கிறார்கள்.

இந்த வயதில் அவர்கள் பருவ இச்சைகளைக் கடந்து வந்துவிடுகிறார்கள். குடும்பம் வெற்றிகரமாக அமையவேண்டும் என்கிற பயமும் கவலையும் அவர்களுக்குத் தானாகவே வந்துவிடுகிறது. அவர்கள் முதிர்ச்சியோடு எடுக்கும் காதல் முடிவுகள் பல வெற்றி பெறுகின்றன. இதையும் தாண்டி அங்கே விவாகரத்துகளும் நடக்கத்தான் செய்கின்றன.

நம் நாட்டில் ‘கண்டதே காதல், கண்டதும் காதல்!’ நடுநிலைப் பள்ளிகளிலேயே காதல். பருவ இச்சைதான் காதல் என்று நாம் வைத்துக்கொண்டு விட்டோம். உருப்படியாகப் படித்துச் சம்பாதித்துச் சொந்தக்காலில் நிற்கும்வரை யார் காத்திருக்கிறார்கள்?

பள்ளியில் காதல், கல்லூரியில் காதல், பொது இடங்களில் காதல், வேலைக்குப் போகும் இடத்திலும் வேலையை மறந்து காதல்! ‘காதலிப்பது எங்கள் உரிமை! எங்கள் காதலை வாழவைக்கவேண்டியது பெற்றோர் கடமை!’ எப்படி இருக்கிறது? இது எப்படி உருப்படும்? இந்த அவசரக் காதலுக்குத்தான் ஊடகங்கள் தூபம் போடுகின்றன. இப்படிப் பக்குவம் வருவதற்குள் வாழ்க்கையைத் தொலைத்துவிட்டு நடுத்தெருவிற்குக் கொண்டுவரும் காதல் வேண்டவே வேண்டாம். ஒன்று, பெற்றோர் பார்த்துச் சொல்லும் துணை நமக்குச் சரியாக வருமா? என்று ஆராய்வோம். இல்லை, நாம் பார்க்கும் துணையைப் பெற்றோரும் பார்த்து முடிவெடுக்கட்டும். திருமணம் என்பது குடும்பம், குழந்தைகள், வருங்காலம் என்று தொடங்கும் ஆயிரம் காலத்துப் பயிர். வெறும் அவசரக் கொண்டாட்டமில்லை.       

(தொடரும்)

மனித வாழ்க்கையில் என்றுதான் முடியும் இந்தப் போராட்டம்? அன்று விடுதலைக்காகவும் உரிமைக்காகவும் தொடங்கிய போராட்டம், இன்று சொந்தக் கல்விக்காகப் போராடும் அவலநிலையில் உள்ளது.

“நான் இளைஞர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பு தருவேன்; பெண்களுக்குப் பாதுகாப்பு தருவேன்\" என்று முழக்கமிட்டவர்கள் இன்று எங்கு இருக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை.

தவறு செய்தவனைத் தண்டனை என்ற பெயரில் சிறையில் அடைத்து, மூன்று வேளை உணவளித்து, பாதுகாக்கும் நிலைமை நம்மிடம்தான் உள்ளது. ஆனால், பாதிக்கப்பட்டவனோ தெருவில் இறங்கி நீதிக்காகப் போராடுகிறான். என்று மாறும் இந்த அவலநிலை?

அன்று ஆங்கிலேயரிடம் அகிம்சை வழியில் போராடி விடுதலை பெற்றோம். இன்று பெற்ற விடுதலையைக் காக்கவே போராடுகிறோம். ‘இளைஞர்களே நாட்டின் கண்கள்’ என்று மேடைகளிலும் வாய்மொழியிலும் மட்டும் புகழ்கிறோம். ஆனால், அவர்கள் நீதிக்காகக் குரல் கொடுத்தால், அவர்களை அந்நியர்களைப் போல நடத்துகிறோம்.

எப்படியோ பணத்தைச் சேர்த்து தன் பிள்ளையின் கல்விக்காகச் செலவு செய்யும் பெற்றோரும், பெற்றோரின் வியர்வையை உணர்ந்து தன் கனவை நோக்கி வெற்றிநடைபோடும் இளைஞரும் இந்த நாட்டில் ஏராளம். ஆனால், அவர்களை அவமதித்து ஒதுக்கும் நிலை உருவாகியுள்ளது.

கனவுகளை விதைக்கவேண்டும் என்ற நாட்டில், கனவுகளையே கலைக்கும் சூழல் உருவாகியுள்ளது. இளைஞரின் வேலைவாய்ப்பை மறுப்பதும், கல்வியை வணிகமாக மாற்றுவதும், மக்களின் குரலை அடக்குவதும், சமயத்தின் பெயரில் சகோதரத்துவத்தைச் சீர்குலைப்பதும் இந்த நாட்டின் எதிர்காலத்தைக் கேள்விக்குறியாக்குகிறது.

பல கோடி ரூபாய் மோசடி செய்தவர்கள் சுதந்திரமாக நடமாட, பத்தாயிரம் ரூபாய் கடன் வாங்கிய ஏழை மட்டும் சட்டத்தின் கடுமையை அனுபவிக்கிறான். அயல்நாடுகளுடன் வர்த்தகம் செய்வது மட்டும் வளர்ச்சி அல்ல; ஒவ்வோர் இளைஞனுக்கும் உரிமையோடு கல்வியும் வேலைவாய்ப்பும் கிடைப்பதுதான் உண்மையான வளர்ச்சி. மக்கள்தொகையில் முதலிடம் பெற்றோம் என்று பெருமைப்படுவதைவிட, பெண்கள் பாதுகாப்பாக வாழும் நாட்டை உருவாக்குவதுதான் பெருமை. உயிரைக் காப்பது மருத்துவம்; ஆனால், மருத்துவக் கல்வியே ஊழலின் நிழலில் சிக்கிவிட்டது.

காலத்தைக் கரைத்து படித்தும் எழுதியும் தேர்வெழுதிய மாணவர்களிடம், ‘இது செல்லாது’ என்று கூறி எத்தனை கனவுகளை இந்த அரசு சிதைத்தது? தவறைச் சுட்டிக்காட்டினால் தண்டனை; இது நியாயமற்ற அரசியல். உரிமைக்காகக் குரல் கொடுத்தவர்களின் உயிரைப் பறிக்கும் நிலை சனநாயகத்திற்கு அவமானம்.

இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் முதல் இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம் வரை பல வரலாற்றுப் போராட்டங்களுக்குத் தலைமை தாங்கிய தமிழ்நாடு இன்று ஏன் மௌனம் காக்கிறது? வடக்கில் மாணவர்கள் கல்விக்காகப் போராட, தமிழ்நாடு பட டிக்கெட்டுக்காக மட்டுமே அலைமோதும் நிலை மாற வேண்டாமா?

‘ஊழலை ஒழிப்பேன்’ என்று கூறிவிட்டு, ஊழல் செய்தவர்களையே அமைச்சராக்கி ஆளும் அரசியல் எந்த நீதியைப் பேசுகிறது? சனநாயகம் சீர்குலையும் வேளையில் அதைக் காக்க முன்வராமல், ஏசி திரையரங்குகளில் ‘சனநாயகன்’ திரைப்படத்தைப் பார்ப்பது மட்டும் போதுமா? திரைப்பட வசூலுக்காக அமைதியை ஆடையாக அணிவது சரியா?

என்றுதான் எழப்போகிறோம்? போதும்! ஆண்டதும் போதும்! மாண்டதும் போதும்! மீண்டும் ஒரு சுதந்திரப் போர் வேண்டாம். இளைஞர்களே, பார்வையாளனாக அல்ல; மாற்றத்தை உருவாக்குபவனாக எழுந்து வாருங்கள். நாடு உங்கள் குரலுக்காகக் காத்திருக்கிறது. அன்று ஜல்லிக்கட்டை மீட்ட உங்கள் குரல், இன்று கல்வியையும் நீதியையும் மீட்டெடுக்கட்டும்! எழுந்து வா... எல்லாம் மாறும்! துணிந்து வா... தடைகளும் மடைகளாக மாறும்! புதிய சமுதாயத்தின் எழுச்சி நமது கைகளில்தான்!

உடலை வருத்துவது மனிதனா? அல்லது அறிவியலா? தொடக்ககால மனிதன் காட்டில் ஒரு புலியைக் கண்டபோது அவனுக்குள் மன அழுத்தம் (Stress) எட்டிப்பார்த்தது. ஆனால், அந்தப் புலியிடமிருந்து தப்பித்து மரத்தில் ஏறியதும் அல்லது அதை வீழ்த்தியதும் அவனது மன அழுத்தம் முடிவுக்கு வந்தது.

ஆனால் இன்று? காலையில் அலாரம் அடிப்பதில் தொடங்கி, வாட்ஸ்அப் செய்திகள், மின்னஞ்சல்கள், சமூக ஊடகங்களின் அறிவிப்புகள் என அன்றைய பணி முடிந்து தூங்கச் செல்லும் வரை நம்மைத் துரத்தும் ‘டிஜிட்டல் புலிகள்’ ஏராளம்!

தொழில்நுட்பத்தின் அசுர வேகத்திற்கும், மனித உடலின் இயற்கை வடிவமைப்பிற்கும் இடையே நடக்கும் இந்த ஆர்வம் மிகுந்த மோதலைப் பற்றி விரிவாகப் பார்ப்போம்.

தொடக்க மனிதனின் ‘சிர்காடியன் சுழற்சி’- இன்றைய ஏ.ஐ. மூளை வருத்துதல்

இயற்கையோடு இணைந்து, சூரியன் உதிக்கும்போது விழித்து, மறையும்போது உறங்கிய தொடக்க மனிதனின் வாழ்க்கை முறைதான் ‘சிர்காடியன் சுழற்சி’ (Circadian Rhythm) எனப்படுகிறது. அன்று பூமியின் சுழற்சிக்கு ஏற்ப அவனது மூளை இயங்கியது. ஆனால், இன்று செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் நவீன தொழில்நுட்பங்கள் உலகை இயக்கும் வேகத்தை நம் உடலால் ஈடுகட்ட முடிவதில்லை என்று மனிதப் பரிணாம உடலியல் வல்லுநர் லாங்மேன் குறிப்பிடுகிறார். இதனை இன்றைய உலகில் ஏ.ஐ. - மூளை வருத்துதல் (Al Brain fry) என்று அறியப்படுகிறது.

நாளுக்கு நாள் மனிதனின்மீது விழும் அழுத்தமும், சுகாதார இழப்புகளும், நவீன இடர்பாடுகளும் திணிக்கப்படுகிறதா? அல்லது இன்றைய தொழில் மயம் மனித உடலியலைக் கட்டாயப்படுத்துகிறதா? என்ற நிலை உருவாகியுள்ளதை உணர்கிறோம்.

தொழில்நுட்பமும் மனித இடைவெளியும்

19-ஆம் நூற்றாண்டில், கார்ல் பென்ஜ் என்பவருக்கு உள் எரிபொறி (IC Engine)  காப்புரிமை 1879-ஆம் ஆண்டு வழங்கப்பட்டு, மோட்டார் வாகனங்கள் உற்பத்தியும் தொடங்கியது. பின்னர் 1908-ஆம் ஆண்டிலிருந்துதான் ஹென்றி ஃபோர்ட் பெருமளவில் மோட்டார் வாகனங்களைச் சந்தையில் இறக்கினார் என்றாலும், அப்போதிருந்த குதிரை வண்டித் தொழிலை இது பாதிப்படையச் செய்யவில்லை. இத்தொழில் சமுதாயம் தன்னை மாற்றியமைத்துக்கொள்ள குறைவான கால அவகாசம் அளித்தாலும், ஏற்றுக்கொள்ளும் வகையிலும் அமைந்திருந்தது. ஆனால், கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளாக நாம் காணும் தொழில்நுட்ப மாற்றங்கள் வெகு வேகமாகப் பரவுவதைப் பார்க்கிறோம். உதாரணமாக, நடைமுறையிலிருக்கும் ‘ஊபர்’ (uber) - வாடகைச் சேவை, சிறிய இடைவெளியில் ஏற்கெனவே இயங்கி வந்த மோட்டார் வாடகைத் தொழிலைக் கழுத்தை நெரிக்கும் போட்டிக்குத் தள்ளியதையும், இப்பிரிவினரின் தவிப்பும் நம் கண்முன்னே நடந்தது. இத்தகைய நெருக்கடிகளும் அல்லல்களும் ஏ.ஐ.-யின் வருகையினால் பல துறைகளில் வேகமாக உருவெடுப்பது, எவ்விதத்தில் மனித உடல்நலத்திற்கு ஏற்புடையதாயிருக்கும் என்ற வினாவும் எழுகிறது.

உடலியலும் தொழில்நுட்பமும்

இன்று நாம் சந்திக்கும் அழுத்தங்களுக்கும், உடல் சார்ந்த நோய்களுக்கும் உடல் அல்லது பாரம்பரிய இடர்பாடுகளைக் காரணமாகக் கூறமுடியாது; ஏனென்றால், தொடக்க காலத்துச் சூழலுக்கேற்ற உடலமைப்பைப் பெற்றிருக்கும் நாம், அதனை இன்றைய அதிவேக மாற்றங்களுக்குள்ளாக்குகிறோம் என்பதே உண்மை. கடந்த நூற்றாண்டில் உருவெடுத்த அதிவேகத் தொழில்நுட்ப மாற்றங்கள் முதல், இன்றைய ஏ.ஐ. வரை, மனிதர் தங்களைத் தயார்படுத்திக்கொள்ள தேவையான அவகாசம் அளிக்கவில்லை என்பதற்கு இன்றைய உலகளாவிய கருவுறு வீழ்ச்சி, அசாதாரண நோய்கள் என்பவை சான்றாக உள்ளது என்கிறது ஓர் ஆய்வு. 

போக்குவரத்து, வேலை, சமூக ஊடகம், எப்போதுமில்லாத உணர்வலைகளைத் தூண்டும் காரணிகள் என்பவைகளுக்குப் பஞ்சமில்லாத நாள்களில் இன்று நாம் வாழ்கிறோம். ஒருவேளை, இப்பூவுலகில் தேவைக்கதிகமான செல்வம், வசதிகள், உடல்நலப் பாதுகாப்பு பெற்றவர்களென்று திருப்தியடையலாம். ஆனால், தொழில்நுட்பத்தினால் அடைந்த சாதனைகள், நம் உடலின் எதிர்ப்புச் சக்தி, அறிவாற்றல், உடல்சார்ந்த மற்றும் குழந்தை பிறப்பு இயக்கங்களை மறைமுகமாகப் பாதிக்கிறதென்று மனிதப் பரிமாணம் மற்றும் உடலியல் சூழல் கழகத் தலைமை ஆய்வாளரான கோலின் ஷா கூறுகிறார்.

இன்றுள்ள அதிவேகத் தொடர்ச்சியான உடலைப் பாதிக்கும் அதிர்வுகளும் அழுத்தமும் உளைச்சலும் உடலின் முக்கியச் சுரபி மண்டலங்களுடன் இணைக்கப்பட்டிருப்பதால் பலவித நோய்களுக்கும், ஆயுள் குறைவிற்கும் காரணமாகி விடுகிறதென்றும் அறியப்படுகிறது.

தொழில்நுட்பமும் நகரவாழ்வும்

ஐ.நா. சபையின் அறிக்கையின்படி 2050-ஆம் ஆண்டிற்குள், உலக மக்கள்தொகையில் 70% பேர் நகரவாசிகளாயிருப்பர் என்பதாகும். இன்றளவில் நம்மில் பெரும்பாலோர் 90% பணி நேரத்தை மூடிய அலுவலக அறைகள், செயற்கை ஒளியில் செலவழிக்கும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. நம்முடைய பயணங்களும் அவ்வாறே அமையத் தொடங்கிவிட்டன; நாம் பயன்படுத்தும் டிஜிட்டல் மற்றும் ஏ.ஐ. கருவி கட்டமைப்புகள், குளிர்சாதன அடிப்படையில் இயங்குவதால் நம்மையும் இதில் உட்படுத்துகிறோம்; ஆயிரக்கணக்கானோரிடம் திரை-தகவல் பரிமாற்றத்தில் ஈடுபடுகிறோம்; நம் முன்னோர் நினைத்துப் பார்க்காத செயற்கை உணவு வகைகளை உட்கொள்கிறோம். நாம் சுவாசிக்கும் காற்று, குடிநீர் என்பவைகளின் தூய்மையும் கேள்விக்குறியாயிருக்க இன்று பயனிலுள்ள தொலைத்தொடர்பு, மின்னணு சாதனங்கள், மருத்துவக் கருவிகளினால், 100 ஆண்டிற்கு முன்பில்லாத மின்காந்த ரேடியோ கதிர்வீச்சினால் நம்மை அறியாமலேயே பாதிக்கப்படுகிறோம். இவ்வாறு ஏ.ஐ. வழிநடத்தும் அரசு, தனியார் மென்பொருள் சார்ந்த அலுவலகங்களில் செயற்கைச் சூழல்களைச் சந்திக்கும் நாம், இன்றும் கற்கால மனித உடலமைப்பைத்தான் பெற்றிருக்கிறோம்.

முன்னோர் வாழ்ந்த காடுகளுக்கு நாம் செல்ல வேண்டாம்

வேலைப்பளுவிலும், கான்கிரீட் காடுகளிலும் சிக்கித்திணறும் நமக்கு இயற்கை அன்னையின் கதவுகள் எப்போதும் திறந்திருக்கின்றன. இதற்காக நம் முன்னோர் வாழ்ந்த அடர்ந்த காடுகளுக்கு நாம் மூட்டை முடிச்சுகளோடு போக முடியாதென்றாலும், காடுகளை நம் நகரங்களுக்குள் வரவழைக்க முடியும்.

காலையில் எழுந்ததும் கரும்புகையும், வாகன இரைச்சலும்தான் நம்மை வரவேற்கின்றன. இதற்கு நடுவே, நகரங்களில் நாம் உருவாக்கும் பசுமைக் குறுங்காடுகளில் தினமும் சிறிது நேரம் இந்த மரங்களின் நிழலில் உலா வருவதால் நாம் அழுத்தத்திலிருந்து விடுதலைபெறும் வாய்ப்பினைப் பெறுகிறோம். நாம் ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருக்கும் பறவைகள், அணில்கள், பூச்சிகளின் பூர்வீகச் சொத்தில் ஒரு சிறிய பகுதியை அவற்றிற்கே திரும்பக் கொடுக்கும் பெருமையும் நமக்குக் கிடைக்கும். தூய்மையான காற்று, கண்களுக்கு இதமளிக்கும் பசுமை எல்லாம் முற்றிலும் இலவசம் என்பதை நினைக்கக்கூட நேரமில்லாத நாள்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

ஒரே வகை மரத்தை நட்டு வைப்பது காடாகாது. கலப்பு மரங்களும், பல்வேறு தாவரங்களும் இணைந்து வளரும்போதுதான் அது உண்மையான காடாகிறது என்பதை அறிவோம். இந்தக் கலப்புக் காடுகள் வெறும் நிழலை மட்டும் தருவதில்லை; இயற்கையின் சீற்றங்களைத் தாங்கும் அரணாக நிற்கின்றன. நிலத்தடி நீரைச் சீராக்கி, நச்சு கலந்த கரியமில வாயுவை உறிஞ்சிச் சேமித்து, இப்பூவுலகைக் குளிர்விக்கும் கருவியாகச் செயல்படுகின்றன.

இன்றளவில் நகரங்களில் இன்னும் எத்தனையோ வெற்றுத்திடல்களும், பயன்படுத்தப்படாத நிலப்பகுதிகளும் அனாதைகளாகக் கிடக்கின்றன. அவற்றை அப்படியே விட்டுவைக்காமல், குறுங்காடுகளாக மாற்றலாம்; வானம் தரும் அரிய மழைநீரை, சாக்கடை வடிகால்களுக்குள் அனுப்பி வீணாக்காமல், பழைய நீர் ஆதாரங்களை (குளங்கள், ஏரிகள்) மீட்டெடுத்துப் பாதுகாப்பதும், புதிய நீர்நிலைகளை உருவாக்குவதும் நம் உடனடிக் கடமையாயுள்ளது.

உலக வெப்பமயமாதலை எதிர்கொள்ள இந்தத் தலைமுறைக்கும், வரும் சந்ததியினருக்கும் ஆற்றும் மிகப்பெரிய தொண்டு இதுவாகத்தானிருக்கும். கான்கிரீட் நகரங்களைச் சுவாசிக்கும் நகரங்களாக மாற்றுவோம்! பசுமையைக் காப்போம்!