சிறப்புக்கட்டுரை

“உங்கள் இதயம் மகிழ்ச்சியடையும்; அந்த மகிழ்ச்சியை உங்களிடமிருந்து யாரும் பறித்துக் கொள்ளமாட்டார்கள்”  (யோவா 16:22).

பேருந்து நிறுத்தத்தில் ஒரு சாதாரண காலைப் பொழுது. வெயில் இன்னும் முழுமையாக எழவில்லை; காற்றில் இரவின் குளிர்ச்சி இன்னும் மிச்சமிருக்கிறது. பேருந்துக்காகக் காத்திருக்கும் பத்துப் பேர். ஒவ்வொருவர் கைகளிலும் ஒரு கைப்பேசி. ஒவ்வொரு முகத்திலும் ஒரு திரையின் நீல ஒளி. யாரும் யாரையும் பார்க்கவில்லை, யாரும் பேசவில்லை.

அந்த மௌனத்தில் ஒரு வினோதமான தனிமை நிழலாடியது. பத்துப் பேர் அருகருகே நின்றும், பத்துத் தீவுகளாய்ப் பிரிந்து நின்ற தனிமை. அந்த நேரத்தில் ஓரமாய் நின்றிருந்த ஒரு தெரு நாயுடன் சிறு குழந்தை ஒன்று மட்டும் விளையாடிக் கொண்டிருந்தது. அதன் கலகலப்பான சிரிப்பு மட்டும் அந்த மௌனமான இடத்தை ஒரு நொடி உயிர்ப்பித்தது. அந்தக் காட்சி மனத்தில் ஒரு கேள்வியை விதைத்தது: ‘நாம் எப்போது சிரிக்க மறந்தோம்?’

இழந்துபோன மாலை நேரங்கள்

ஒரு காலத்தில் வீடுகளின் வாசற்படியில் மாலை நேரங்கள் கழிந்தன. அண்டை வீட்டார் வந்தால் ஒரு தேநீர், இரண்டு சிரிப்புகள், சில நிமிட உரையாடல்... அவ்வளவுதான், வாழ்க்கையை இலகுவாக்கியது. இன்று வீடுகள் பெரிதாகிவிட்டன. அறைகள் அதிகமாகிவிட்டன. ஆனால், அந்த அறைகளுக்குள் ஒலிக்கும் உரையாடல்கள் மட்டும் குறைந்துவிட்டன.

நண்பர்கள் பட்டியலில் ஆயிரம் பேர் இருக்கிறார்கள்; ஆனால், மனம் திறந்து பேச ஒருவரைத் தேடி நாம் இன்னும் அலைகிறோம். சமூக வலைத்தளங்களில் சிரிக்கும் புகைப்படங்கள் நிறையவே உள்ளன. ஆனால், உண்மையிலேயே இதயத்திலிருந்து பிறந்த சிரிப்புகள் எத்தனை? திருவள்ளுவர் இருபது நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே சொல்லிவிட்டார்:

‘முகநக நட்பது நட்பன்று நெஞ்சத்து

அகநக நட்பது நட்பு’ (குறள் 786)

முகம் மட்டும் சிரிப்பது நட்பு அல்ல; நெஞ்சம் சிரிக்கும்போதுதான் அது உண்மையான நட்பு. சிரிப்புக்கும் இதே நியதி பொருந்தும். உதடு மட்டும் வளையும் சிரிப்பு அல்ல; உள்ளம் நிறையும் சிரிப்புதான் உண்மையானது.

சிரிப்பு என்பது உதட்டின் அசைவு மட்டுமல்ல; அது உள்ளத்தின் அமைதியின் வெளிப்பாடு. மனத்தில் சுமைகள் அதிகரிக்கும்போது, சிரிப்பு மெதுவாக நம்மை விட்டு விலகுகிறது, காற்றில் மெல்ல அணையும் ஒரு விளக்கைப் போல.

வேலைப்பளு, பொருளாதாரப் போராட் டம், குடும்பப் பொறுப்புகள், எதிர்கால அச்சம் இவை எல்லாம் நம் முகத்தில் காணாத சுருக்கங்களை உருவாக்குகின்றன. சில நேரங்களில் நாம் வாழ்வதைவிட, வாழ்க்கையைச் சமாளிப்பதிலேயே அதிக நேரம் செலவிடுகிறோம்.

இயேசு காட்டிய மகிழ்ச்சி

இயேசுவின் வாழ்வைத் திரும்பிப் பாருங்கள்... அவர் துன்பங்களை மறுக்கவில்லை. கண்ணீர் சிந்தினார் (யோவா 11:35). சிலுவையையும் சுமந்தார்; ஆனாலும், அவர் சந்தித்த ஒவ்வொருவரிடமும் நம்பிக்கையை விதைத்தார்; கானாவூர் திருமணத்தில் திராட்சை இரசம் தீர்ந்துபோன நேரத்திலும், அவர் அந்த விருந்தின் மகிழ்ச்சியைக் காப்பாற்றினார் (யோவா 2:1-11). சிறு பிள்ளைகள் தம்மை நெருங்குவதைத் தடுத்த சீடர்களைத் திருத்தி, “சிறு பிள்ளைகளை என்னிடம் வர விடுங்கள்” என்று அன்புடன் அழைத்தார். சோர்ந்து, சுமை தாங்காதவர்களிடம், “சுமை சுமப்போரே, எல்லோரும் என்னிடம் வாருங்கள், நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன்” என்று அழைத்தார் (மத் 11:28). இயேசுவின் அருகில் இருந்தவர்கள் பயத்துடன் அல்ல; நம்பிக்கையுடன் திரும்பிச் சென்றார்கள். அவருடைய இருப்பே ஒரு மகிழ்ச்சியைப் பரப்பியது - வார்த்தைகளால் அல்ல, இருப்பால்!

தாத்தாவின் புன்னகை

சில வருடங்களுக்கு முன்பு ஒரு முதியவரைச் சந்தித்தேன். வயது எண்பதைக் கடந்திருந்தது. கைகள் நடுங்கின, கண்கள் மங்கின. உடல்நலம் அவ்வளவு சிறப்பாக இல்லை. ஆனாலும், அவர் முகத்தில் எப்போதும் ஒரு மென்மையான புன்னகை தவழ்ந்தது. பொய்யில்லாத, பலவீனமில்லாத, அமைதியான ஒரு சிரிப்பு.

ஆவலுடன் கேட்டேன்: “தாத்தா, இவ்வளவு வயதிலும் இப்படிச் சிரிப்பதற்குக் காரணம் என்ன?”

அவர் கண்களை மூடி அமைதியாகச் சொன்னார்: “பிரச்சினைகள் இல்லாததால் அல்ல;… ஒவ்வொரு நாளும் கடவுள் என்னோடு இருக்கிறார் என்ற நம்பிக்கை இருப்பதால்தான்.”

இந்த ஒரு வரி பல புத்தகங்களும் சொல்லாத ஓர் உண்மையை என் முன் திறந்து வைத்தது.

தவறான இடங்களில் தேடும் மகிழ்ச்சி

இன்று நாம் மகிழ்ச்சியைத் தேடுவது தவறான இடங்களில். புதிய கைப்பேசி வந்தால் மகிழ்ச்சி வரும் என்று நினைக்கிறோம். சம்பளம் உயர்ந்தால் வாழ்க்கை மாறிவிடும் என்று நம்புகிறோம். அனைவரும் நம்மைப் பாராட்டினால் மட்டுமே நிறைவு கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம். ஆனால், இவை அனைத்தும் சில நாள்கள் மட்டுமே நீடிக்கும். நிலையான மகிழ்ச்சி பொருள்களில் இல்லை; அது உறவுகளில் உள்ளது. இறைவனோடு இருக்கும் உறவு, குடும்பத்தோடு பகிரும் அன்பு, நண்பர்களோடு பகிரும் நேரம்... இவைதான் மனத்தை உண்மையில் சிரிக்க வைக்கின்றன.

மீண்டும் சிரிக்க மூன்று சிறிய முயற்சிகள்

• தினமும் ஒருவரையாவது புன்னகையுடன் வாழ்த்துங்கள்.

• ஒரு புன்னகை பல நேரங்களில் ஒரு செபத்தை விட அதிக ஆறுதலை அளிக்கலாம்.

• குடும்பத்துடன் கைப்பேசி இல்லாத சில நிமிடங்களை உருவாக்குங்கள்.

இந்தச் சிறு உரையாடல்கள் நாளடைவில் விலைமதிப்பற்ற நினைவுகளாக மாறும். நன்றியுடன் நாளை முடியுங்கள். இன்று நடந்த ஒரு நல்ல விசயத்தை நினைத்து இறைவனுக்கு நன்றி கூறுங்கள். நன்றியுணர்வு உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சியை மீண்டும் மலரச் செய்கிறது.

உலகம் இன்று வேகமாக ஓடுகிறது. ஆனால், அந்த வேகத்தில் நம் சிரிப்பை இழந்துவிடக் கூடாது. பிரச்சினைகள் இல்லாத வாழ்க்கை யாருக்கும் கிடைக்காது. ஆனால், பிரச்சினைகளுக்கிடையிலும் புன்னகைக்கக் கற்றுக்கொள்ளும் மனம் கிடைக்கலாம். அது பணத்தால் வாங்க முடியாத பரிசு! அது இறைவன் தரும் அருள்! முகத்தில் தெரியும் புன்னகை சில நொடிகள் மட்டுமே வாழலாம்; ஆனால், இறைவனை நம்பும் இதயத்தில் பிறக்கும் மகிழ்ச்சி, வாழ்நாள் முழுவதும் நிலைத்திருக்கும்.

இறைவா, எங்கள் முகங்களில்

மீண்டும் புன்னகையை

மலரச் செய்யும்.

எங்கள் இதயங்களில்

நிலைத்த மகிழ்ச்சியை நிரப்பும்!

மனித வாழ்வில் எல்லாரையும் வெல்லும் ஆற்றல் அன்பிற்கு மட்டுமே உண்டு. அம்பு துளைக்கும் காயமும், வாள் வெட்டும் காயமும் காலப்போக்கில் ஆறி விடும்; ஆனால், அன்பின் வார்த்தைகள் மனத்தில் என்றும் நிலைத்திருக்கும். அதனால்தான், ‘அம்பெனத் துளைக்கும் அன்பு எண்ணங்கள்’ என்று கூறப்படுகிறது.

அம்பு உடலைத் துளைக்கும்; அன்பு இதயத்தைத் துளைத்து மனிதனை மாற்றும். அன்பு என்பது வெறும் உணர்வு அல்ல; அது ஒரு வாழ்க்கை முறை.

ஒருவரிடம் அன்போடு பேசப்படும் ஒரு சிறிய வார்த்தை கூட, அவருடைய மனத்தில் நம்பிக்கை எண்ணங்களை விதைக்கிறது. அன்பு நிறைந்த எண்ணங்கள் மனித உறவுகளை வலுப்படுத்துகின்றன.

அன்பு என்பது எதிர்பார்ப்பில்லாத கொடையாகும். நாம் காட்டும் உண்மையான அன்பு பல மடங்கு திரும்பிவரும். பெரு உயரம் கண்ட மனிதர்கள் எல்லாம் அன்பையே தங்களின் மிகப் பெரிய ஆயுதமாகக் கொண்டு உலக மக்களின் இதயங்களை வென்றனர்.

ஒரு புன்னகை, ஓர் ஆறுதல் வார்த்தை, ஒரு நன்றி, ஒரு மன்னிப்பு... இவை அனைத்தும் அன்பின் அழகிய வடிவங்கள். இத்தகைய சிறிய செயல்களே பலரின் வாழ்க்கையில் பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. மனித வாழ்வின் உயர்ந்த மொழி அன்புதான்; உலகை ஒன்றிணைக்கும் அழியா வழியும் அதுதான்.

எண்ணங்களே மனிதனின் வாழ்க்கையை வழிநடத்தி வடிவமைக்கிறது. மனத்தில் தோன்றும் எண்ணங்கள் நல்லவையாக இருந்தால், அவை நல்ல சொற்களாகவும், நல்ல செயல்களாகவும் வெளிப்படும்.

அன்பு மனத்தில் ஒரு சிறிய எண்ணமாகப் பிறக்கிறது; அந்த எண்ணம் கருணையாக வளர்கிறது; கருணை உதவியாக மலர்கிறது; உதவி மனிதநேயமாக மாறுகிறது. எனவே, அன்பு என்பது ஓர் உணர்வு மட்டுமல்ல; அது உயர்ந்த எண்ணங்களின் வெளிப்பாடாகும்.

அன்பு எண்ணங்கள் பிறர் மனத்தை அம்பெனத் துளைக்கின்றன என்றால், அவை அவர்களின் இதயத்தைத் தொட்டு மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதே பொருள். அன்போடு நினைப்பதும், அன்போடு பேசுவதும், அன்போடு செயல்படுவதும் மனித உறவுகளை வலுப்படுத்தி, சமுதாயத்தில் அமைதியையும் மனிதநேயத்தையும் வளர்க்கின்றன.

‘அம்பு’என்றால் நம் நினைவிற்கு வருவது வீரமும் போர்க்களமும் வெற்றியும் ஆகும். அம்பு எய்யப்பட்டவுடன் இலக்கைத் துளைக்கிறது. ஆனால், மனித வாழ்வில் மற்றோர் அம்பு உள்ளது. அது இரும்பால் செய்யப்பட்ட அம்பு அல்ல; அன்பு நிறைந்த எண்ணங்களால் உருவாகும் அம்பு. அந்த அம்பு உடலை அல்ல; இதயத்தைத் துளைக்கிறது. அதனால்தான் ‘அம்பெனத் துளைக் கும் அன்பு’ (எண்ணங்கள்) என்ற இத் தலைப்பு ஆழமான பொருளைக் கொண்டதாகும். அம்பு ஒருமுறை பாய்ந்தால் மீண்டும் திரும்பி வராது. அதுபோல நாம் வெளிப்படுத்தும் எண்ணங்களும் வார்த்தைகளும் பிறர் மனத்தில் நிலையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. கோபம், வெறுப்பு, பொறாமை போன்ற எதிர்மறை எண்ணங்கள் விஷ அம்புகளைப் போன்றவை; அவை உறவுகளைச் சிதைக்கின்றன. ஆனால், அன்பு, மரியாதை, மன்னிப்பு, நம்பிக்கை போன்ற நேர்மறை எண்ணங்கள் பொன் அம்புகளைப் போன்றவை; அவை மனிதர்களின் இதயத்தில் நம்பிக்கையையும் மகிழ்ச்சியையும் விதைக்கின்றன.

அன்பு எண்ணங்களின் உண்மையான வலிமை; அவை பிறரை மாற்றும் திறனில்தான் உள்ளது. கடினமான மனத்தையும் மென்மையாக்கும் சக்தி அன்பிற்கு உண்டு. ஓர் ஆறுதல் வார்த்தை, ஒரு புன்னகை, ஓர் ஊக்கமளிக்கும் பாராட்டு, ஒரு மன்னிப்பு... இவை அனைத்தும் அன்பு எண்ணங்கள் எய்யும் அம்புகளே. அவை காயப்படுத்துவதில்லை; மாறாக, காயங்களை ஆற்றுகின்றன. அவை வெறுப்பை வென்று, நம்பிக்கையை உருவாக்குகின்றன.

இன்றைய உலகம் அறிவியலிலும் தொழில்நுட்பத்திலும் முன்னேறியிருந்தாலும், மனித மனங்களில் அன்பு எண்ணங்கள் குறைந்தால் அமைதி நிலைக்காது. குடும்பத்தில் அன்பு எண்ணங்கள் இருந்தால் ஒற்றுமை வளரும்; பள்ளியில் இருந்தால் நல்ல பண்புகள் வளரும்; பணியிடத்தில் இருந்தால் ஒத்துழைப்பு அதிகரிக்கும்; சமூகத்தில் இருந்தால் மனிதநேயம் மலரும். எனவே, நம் மனத்தில் தோன்றும் ஒவ்வோர் எண்ணமும் அன்பால் நிறைந்ததாக இருக்கவேண்டும். அன்பு எண்ணங்கள் அம்பெனப் பிறர் இதயத்தைத் துளைக்கட்டும். ஆனால், அந்தத் துளை வலியை ஏற்படுத்தாமல் வழியைக் காண்பிக்கட்டும்.

‘அம்பெனத் துளைக்கும் அன்பு’ என்ற சொற்றொடர் மனித உறவுகளின் மகத்துவத்தை உணர்த்துகிறது. முன்பு உள்ள தொடரில் கூறப்பட்டது போல, எண்ணங்கள் எத்தனையோ தோன்றும். எதற்கு நாம் அதிகக் கவனத்தைச் செலுத்துகிறோமோ அது முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. எதற்கு நாம் ஆசைப்படுகிறோமோ, எப்போது அந்த ஆசை தீவிரமாகிறதோ அப்போது நம் சிந்தனை அதைப்பற்றியே இருக்கும். எந்த எண்ணங்களுக்கு நாம் முன்னுரிமை தருகிறோமோ (நல்லதோ, கெட்டதோ எதுவானாலும்...) அந்த முன்னுரிமை ஆசையாக மாறுகிறது. அம்பெடுத்தால் அம்பாகவும், அன்பெடுத்தால் அன்பாகவும் அது உருப்பெறுகிறது.

நமது வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒன்று நடப்பதுபோல் நாமாகச் சில எண்ணங்களை வைத்து நம்மைப் பூட்டிக்கொள்வதால் நம் தோல்வியை நாமே தீர்மானிக்கிறோம். அந்த ஏதோ ஒன்று நடப்பதுபோல் நாம் நினைக்கும் எண்ணங்களை ஏன் நல்லெண்ணமாக மாற்ற கடினமாக உள்ளது? பிறர் அசந்து போகும் அளவிற்கு நான் யோசிக்கவேண்டும் என்பதைவிட, எனக்குள் இருக்கும் இந்த எண்ணத்தை எப்படிச் சிறப்புற அமைப்பது எனும் உள்மனப் பயணம்தான் அதைச் சிறப்பாக்கும். ஆதலால், பிறர் அசந்து போகிற அளவிற்கும் அல்லது கசந்து போகிற அளவிற்கும் நாம் அன்பினை அவர்மேல் பொழிய வேண்டும் என்பதல்ல; நாம் பிறரைத் தாக்கும்போதும், பிறரால் நாம் தாக்கப்படும்போதும் ஓர் அறத்தைப் பின்பற்றும்போதும், நாம் நம் வாழ்க்கையையும் பிறர் வாழ்க்கையையும் அம்பெனத் துளைக்காமல் அன்பெனத் துளைப்போம்.

அம்பைவிட, அன்புதான் வீரியமிக்க ஆயுதம்! நம் எண்ணங்கள் அம்பாகத் துளைக்காமல் அன்பாகத் துளைக்கட்டும்.

(தொடர்ந்து பயணிப்போம்)

இந்திய அரசியலில் என்ன நடக்கிறது? கரப்பான் பூச்சிக் கூட்டம் கேள்வி கேட்கிறது. ‘மீம்ஸ்’ வழி நையாண்டி செய்கிறது.  சமூக ஊடகங்களில் நான்கு இலட்சம்  பதிவுகளையும், இரண்டு கோடி பின் தொடர்பாளர்களையும் கொண்ட இந்த இளைஞர் கூட்டம் யார், எப்படி, எங்கு இருக்கிறார்கள்?

காகிதத்தில் செய்யப்பட்ட கரப்பான்பூச்சி உடையணிந்து போராட்டங்களை நடத்துகிறார்கள். தூய்மைப் பணி செய்கிறார்கள்.  விழிப்புணர்வுத் துண்டுப் பிரசுரங்களைப் பொதுமக்களிடம் தருகிறார்கள். அரசைக் கேலி செய்து  ‘மீம்ஸ்’ போட்டுக் கேலியாய் சிரிக்கிறார்கள்.

யார் இந்த விவரமான புதிய கோமாளிகள்?

2026, மே 15 அன்று உச்ச நீதிமன்றத்தில் தலைமை நீதிபதி சூரியகாந்த், தொழில் முறை பட்டங்கள் குறித்துப் பகிரங்க விசாரணையின் போது வர்ணிக்கிறார்: “எந்த வேலையும் இல்லாத இளைஞர்கள் கரப்பான்பூச்சிகள் போன்றவர்கள்.” அடுத்த நாள் இந்திய இளைஞர்களின் அறச்சீற்றமாக ‘கரப்பான்பூச்சி  ஜனதா தளம்’ எனும் நையாண்டி அரசியல் இயக்கம் உருப்பெறுகிறது.

தினமும் அரசைக் கேலி செய்து ஆயிரக்கணக்கான பதிவுகள் சமூக ஊடகங்களில் இந்திய இளைஞர்களால் பதியப்படுகின்றன. மே 21 அன்று கரப்பான்பூச்சிகளின் அதிகாரப்பூர்வ ‘எக்ஸ்’ வலைதளம் அரசால் முடக்கப்படுகிறது. அன்றே ‘கரப்பான்பூச்சி திரும்பிவிட்டது’  என்ற தலைப்பில் புதிய கணக்கில் பதிவுகள் பகிரப்படுகின்றன.  சி.ஜே.பி. நிறுவுநர் அபிஜித் திப்கே, “நீங்கள் எங்கள் சமூக ஊடகக் கணக்குகளை நீக்கலாம்; ஆனால், எங்களை நீக்க முடியாது” எனச் சவால் விடுகிறார்.

23 மே அன்று மீண்டும் கரப்பான்பூச்சி இணையம் முடக்கப்படுகிறது. வேறு கணக்கு என ஆட்டம் நடந்துகொண்டே இருக்கிறது.  இந்நிலையில் சி.பி.எஸ்.சி. தேர்வு விடைத்தாள் திருத்தம், ‘நீட்’ தேர்வு வினாத்தாள் கசிவு, ஓ.எஸ்.எம். விவகாரம், கல்வித்துறை தொழில்நுட்பக் கோளாறுகள் என தேசத்தின் கல்வி குறித்த நம்பிக்கை இழப்பு கரப்பான்பூச்சிகளைக் கொதிநிலைக்குத் தள்ளுகிறது.

25 மே அன்று கரப்பான்பூச்சி கட்சியினர் “ஒன்றிய கல்வி அமைச்சர் தர்மேந்திர பிரதான் குளறுபடிகளுக்குப் பொறுப்பேற்று பதவி விலகவேண்டும்” என்று இணைய வழி மனுக்களை முன்னெடுத்தனர். இந்நிலையில், செயல்பாடுகளுக்கு உதவாது என முடிவெடுத்து  ஜூன் 6 அன்று புதுதில்லி ஜந்தர் மந்தர் பகுதியில் போராட்டம் எனக் களம் இறங்கினர்.

புதுதில்லியில் பள்ளி மாணவர்கள், கல்லூரி மாணவர்கள், இன்றைய கல்விமுறை குறித்துக் கவலைகொள்ளும் பெற்றோர் என 2000 பேர் கூடினர். போராட்டம் எட்டு மணி நேரம் அமைதியாக நடந்தது. ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்புப் போராட்டத்தில் கலவரம் ஏற்படுத்த முயற்சிகளைச் செய்தது என்ற குற்றச்சாட்டு எழுந்தது. சி.ஜே.பி. போராட்டத்தின்போது அண்ணி ராஸா மற்றும் சி.ஜே.பி. தலைவர்கள்மீது ஆர்.எஸ்.எஸ். தாக்குதல் நடத்தியது எனக் கூறப்படுகிறது. புதுதில்லி காவல்துறை இரு குழுக்களிடையே மோதல் ஏற்படுவதைத் தடுக்க ஆறு பேர் கைது என்றது. சி.ஜே.பி. “புதுதில்லி போராட்டம் எங்கள் வருங்காலப் போராட்டங்களுக்கு ஒரு முன்னோட்டம்” (Trailer) என வர்ணித்தது.

தேசிய அளவிலான இளைஞர்களின் எழுச்சியைத் தலைநகர் தேசிய ஊடகங்கள் கண்டுகொள்ளவில்லை. மூன்று தேசிய ஊடகங்கள் மட்டுமே செய்திகளைப் பதிவு செய்தன. சமூக ஊடக வழி இந்திய இளைஞர்களைக் கரப்பான்பூச்சி இயக்கம் கவர்ந்துள்ளது என்பதே நிதர்சனம்.

கரப்பான்பூச்சி அமைப்பு தன் அமைப்பில் இளைஞர்கள் சேர விதிகளை வகுத்துள்ளது. முதலில் இளையோர் வேலைவெட்டியில்லாமல்,  சோம்பேறியாக இருக்கவேண்டும். தொடர்ந்து அலைப்பேசியில் ஆன்லைனில் இருக்கவேண்டும் (குறைந்தது 11 மணி நேரம்). எதற்கெடுத்தாலும் புலம்ப வேண்டும்; ஆனால், இங்கு சாதி, மத, ஆண் - பெண் பேதமில்லை என்கிறது.  தன் இணையதளத்தில் ‘இது வேலையற்றவர்கள் மற்றும் சோம்பேறிகளின் அனைத்துக் கரப்பான்பூச்சிகளின் ஒரு தளம்’ எனத் தங்களைப் பிரகடனப்படுத்திக்கொள்கிறார்கள்.

ஆனால், இவர்களது ‘அறிவார்ந்த செயல்பாடுகளுக்கு’ சி.ஜே.பி.-யின் தேர்தல் அறிக்கையே முதல் அடையாளமாகும். ஓய்வு பெறும் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள்,  மாநிலங்களவை உறுப்பினர்கள் பதவி கோரக்கூடாது; உரிய காரணமின்றி  ஒரு குடிமகனின் வாக்கு நீக்கப்பட்டால் தேர்தல் ஆணையர் ‘உபா’ (upua) சட்டப்படி கண்டிக்கப்பட வேண்டும்; தற்போது உள்ள இடங்களின் அடிப்படையில் பாராளுமன்ற அமைச்சரவைகளில் மகளிருக்கு 50%  இடஒதுக்கீடு வழங்கவேண்டும்; அம்பானி, அதானி போன்ற கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட சமூக ஊடக உரிமங்கள் இரத்து செய்யப்பட வேண்டும்; சமூக ஊடகக் கருத்துத் திணிப்பாளர்களின் வங்கிக் கணக்குகள் மூடப்படவேண்டும்; அரசியல்வாதிகள் கட்சி மாறினால் 20 ஆண்டுகள் தேர்தலில் போட்டியிடத்  தடைசெய்யவேண்டும் என்பனவாகும்.

பின் இணைப்பாக, தகவல் அறியும் சட்டம் 2005 முழுமையாகச் செயல்படுத்தவேண்டும். ‘பி.எம்.கேர்’ நிதிபோல, எக்காலத்திலும் ‘கரப்பான்பூச்சி கேர்ஸ்’ எனும் நிதியைக் கொண்டு வரக்கூடாது என்ற விதிகளும் ஏற்கப்பட்டன.

கரப்பான்பூச்சிகளின் அரசியல் நிலைப்பாடு என்பது “எந்த அரசியல் கட்சியிலும் சேர மாட்டோம்; எங்கள் கோட்பாடுகளோடு உடன்படும் அரசியல் கட்சிகளுக்கு வெளியில் இருந்து ஆதரவு தருவோம்” என ஓங்கி அடிக்கிறார்கள். “எங்கள் இயக்கம் இந்திய இளைஞர்களைப் பாதிக்கும் சமூக, பொருளாதார,  அரசியல் பிரச்சினைகளுக்கு விழிப்புணர்வு கொடுக்கும், போராடத் தூண்டும்” என்கிறார்கள்.

கரப்பான்பூச்சி ஜனதா தளத்தை அபிஜித் திப்கே என்பவர் நிறுவுநராக இருந்து இயக்கி வருகிறார். இவர் ‘ஆம் ஆத்மி’ கட்சியின் சமூக ஊடகப் பிரிவில் தன்னார்வலராகப் பணிபுரிந்தவர்.  குறிப்பாக,  இளைஞர்களைக் கவரும் ‘மீம்ஸ்’ அடிப்படையிலான  டிஜிட்டல் உள்ளடக்கத்தில் கைதேர்ந்தவர். புதுதில்லி கல்வித்துறை, தகவல் தொடர்பு ஆலோசகராகவும் பணிபுரிந்தவர். இதன் காரணமாக இவர் கல்வி சார்ந்த பிரச்சினைகளை முன்னெடுப்பதும், ‘மீம்ஸ்’-சில் நெத்தியடி அடிப்பதும் நிகழ்வாகி, புதிய வரலாறாகி நிற்கிறது.  சி.ஜே.பி.-க்கு சதுரங்தாஸ், விஜேதா தாஹியா, அசுகோ ரங்கா என்ற மூவரும் அதிகாரப்பூர்வ செய்தித் தொடர்பாளர்களாக நிற்கிறார்கள்.

இந்திய இளைஞர்களின் நீறு பூத்த கோப நெருப்பைப் பற்றவைத்த தலைமை நீதிபதி சூரியகாந்த், “இன்றைய இளைஞர்கள் வளர்ந்த இந்தியாவின் தூண்கள்” என்று சமாதானம் செய்தார். அரசியல் கட்சித் தலைவர்களோ, “வேலையற்ற இளைஞர்களின் வடிகால்தான் சி.ஜே.பி.-யின் மீம்ஸ் அரசியல்” என முட்டுக் கொடுக்கிறார்கள்.

இன்றைய கல்விமுறை குறித்தும், நுழைவுத் தேர்வுகள் குறித்தும், பெருகிவரும் வேலைவாய்ப்பினைக் குறித்தும் இந்திய இளைஞர்களின் கோபமே கரப்பான்பூச்சி ஜனதா தளத்தின் ‘நீட்’ எதிர்ப்புப் போராட்டமாகத் தன்னிச்சையாக வெடித்தது.

ஜூன் 20-ஆம் தேதி பல்லாயிரக்கணக்கான இந்திய இளைஞர்கள் புதுதில்லியில் தேசத்தின்  போராட்டத்தளமான ஜந்தர் மந்தரில் குவிந்தனர்.  ‘நீட்’ தேர்வு வினாத்தாள் கசிவு, தேசியத் தேர்வு முகமையால் நடத்தப்படும் உயர் கல்வித் தேர்வு முறைகேடுகள் குறித்துக் குரல் எழுப்பினர். ‘நீட்’ தேர்வு முறைக்கேடால் பாதிக்கப்பட்டு மரணமடைந்த மாணவர்களின் குடும்பங்களுக்கு இழப்பீடு, ‘நீட்’ உள்பட்ட அனைத்து நுழைவுத் தேர்வுகளிலும் முறைகேடுகளைத் தடுக்க பரந்து விரிந்த, வெளிப்படைத் தன்மையுடன் கூடிய சீர்திருத்தங்களை முன்னெடுக்கவேண்டும் எனக் கரப்பான்பூச்சிகள் போராட்டக் களத்தில் ஒன்றுகூடினர். அனைத்துத் தேர்தல் முறைகேடுகளுக்கும் கல்வி அமைச்சர் தர்மேந்திர பிரதான் பொறுப்பேற்று பதவி விலக வேண்டும் என வலியுறுத்தல் வைக்கப்பட்டது.

புதிய திருப்பமாகச் சமூக செயல்பாட்டாளர் சோனம் வாங்சுக், மாணவர்களோடு போராட்டக் களத்தில் இணைந்தார்.  உண்ணா நிலை எடுத்தார். (26 நாள்கள் தொடர்ந்து உண்ணா நோன்பு,  மருத்துவமனையில் போராட்ட முடிவில்தான் முடிந்தது).

ஜூலை 25 அன்று பாராளுமன்றம் நோக்கி கரப்பான்பூச்சிகள் நகர்ந்தனர். காவல்துறை அடக்குமுறைகளை அவிழ்த்துவிட்டது.  தடியடி, கண்ணீர் புகைக்குண்டு வீச்சு என வலிமையான தடுப்புமுறைகள் நடந்தன.  போராடும் மாணவர்களுக்கு ஆதரவாக நாடெங்கும் மாணவர்கள்,  இளைஞர்கள் போராட்டக் களத்தில் இறங்கினர்.

போராட்டக் களத்தில் இருந்த மாணவர்களுக்கு  உணவு ‘ஆன்லைன்’ முறையில் உலகெங்கும் உணர்வுள்ள இந்திய மக்களால் வாரி வழங்கப்பட்டன. ஜந்தர் மந்தரில் மழை பெய்தவுடன் இதே முறையில் மழைக்கோட்டுகள் தரப்பட்டன.

நாடாளுமன்றம் கூடிய காலம். தடிகளில் ஆணிகள் அடிக்கப்பட்டிருந்தன; காலாவதியான ‘ஆண்சு’ புகைக்குண்டுகள் வீசப்பட்டன; பெல்லட் குண்டுகள் பயன்படுத்தப்பட்டன எனக் குற்றச்சாட்டுகளை அடுக்கின எதிர்க்கட்சிகள். அந்த நாளை கரப்பான்பூச்சிகளுக்கான ஆதரவு நாளாக எதிர்க்கட்சிகள் கூறின. பா.ச.க. அரசையும் முடக்கி,  மேல் நடவடிக்கைகளுக்குத் தள்ளின. இறுதியில், பா.ச.க. அரசு பணிந்தது.

ஜூலை 25 அன்று ஒன்றிய கல்வி அமைச்சர் தர்மேந்திர பிரதான் பதவி விலகுகிறார். ஜூலை 26 அன்று 36 நாள்களாக நடந்த கரப்பான்பூச்சிகளின் போராட்டம் முடிவுக்கு வந்தது. தேசியத் தேர்வு முகமையைச் சார்ந்த 42 அதிகாரிகள் பதவி நீக்கம்,  தேர்வு முறைக்கேடுகள் குறித்துக் கடுமையான சட்டங்கள் என பா.ச.க. அரசு இறங்கி வந்தது.

தமிழ்நாடு கரப்பான்பூச்சி அமைப்பின் ஒருங்கிணைப்பாளர் தமிழ்நாட்டில் இதுபோன்ற நடந்த ‘நீட்’ எதிர்ப்புப் போராட்டத்திற்கும் எங்களுக்கும் சம்பந்தம் இல்லையென அறிவித்தார். ஆம், ‘நீட்’ தேர்வில் சீர்திருத்தம்வேண்டும் என்பதே கரப்பான்பூச்சிகளின் நிலைப்பாடாகும்.

தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை அனைத்துத் தரப்பிலும் (மாணவர்கள், அரசியல் கட்சிகள்,  பெற்றோர்) ‘நீட்’ தேர்வு கூடாது என்பதாகும். 12 ஆண்டுகளாக உருவாக்கும், தமிழ்நாட்டின் பொதுக் கருத்துக்கு நாளைய நாள்களில் கரப்பான்பூச்சிகளும் வருவார்கள் என்பதைக் காலமே அவர்கள் படும் காயங்களில் அவர்களுக்கு உணர்த்தும்.  தேசத்தில் எந்த நுழைவுத் தேர்வும் கூடாது என்பதே சரியான நிலைப்பாடாகும். அதற்கே தமிழரின் போராட்டம் என்பதே தேசத்திற்கான நெறிமிக்க வழிகாட்டலாகும்.

முதன்மை ஆசிரியர் அன்புத்தந்தை இராஜசேகரன் அவர்களே,

வணக்கம்!

‘செய்தியைத் திரட்டுவதிலும் பரப்புவதிலும் ஒழுக்க நெறிகளையும் தனிமனிதரின் முறையான உரிமைகளையும் மாண்பையும் நுணுக்கமாகக் காக்கவேண்டும்’ என்று (அச்சு) ஊடகத்தின் பணி நெறியை 2-ஆம் வத்திக்கான் சங்கம் வரையறுத்துத் தந்துள்ளது (சமூகத் தொடர்புக் கருவிகள்: எண்- 5). இந்தப் பின்னணியில்...

• ‘கூர்முனைப் புரட்சியால் சீர்மிகு உலகமைப்போம்’ என்ற இலட்சிய வேட்கையுடன் தொடங்கப்பட்ட ‘நம் வாழ்வு’ மின்னஞ்சல் நாளிதழ் ஆகஸ்டு 15-ஆம் நாள் ஓராண்டை நிறைவு செய்கிறது.

• 5 இலட்சம் வாசகர்களை முதல் ஆண்டிலேயே இவ்விதழ் கடந்துள்ளது என்பது ஓர் இமாலய வளர்ச்சி! 4 அல்லது 5 பக்கங்கள்தான். எனினும், இதழின் கட்டமைப்பு ஆச்சரியமளிக்கிறது.

• திருத்தந்தையின் பணிகள், பகிர்வுகள், மடல்கள், வத்திக்கான் வழிகாட்டுதல்கள், உலக, தேசிய, மாநிலத் திரு அவைச் செய்திகள்,  முக்கிய சமூக,  அரசியல் நிகழ்வுகள், அவை பற்றிய நடுநிலைத் தவறா கிறித்தவ நோக்கிலான அலசல்கள், ஆய்வுகள், காலத்திற்கேற்ற இறையியலாக்கச் சிந்தனைகள், முக்கியமான நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளின் சுருக்கமான பதிவுகள், அவ்வப்போது,  வேலைவாய்ப்புக்கான தகவல்கள்... இவற்றினூடே பொருத்தமான புகைப்படங்கள்... அனைத்தும் சிறப்பு!

• முக்கியச் செய்திகளின் ஆழ, அகலங்களைத் தேவையான அளவு வடிகட்டி, அவற்றின் சுருக்கத்தை வீரியம் குறையாமல் இரு வரிச் செய்திகளாகத் தருவது அழகோ அழகு! (அதிலும் உலகம், இந்தியா, தமிழ்நாடு என்ற ‘பாத்திக் கட்டுதல்’ வேறு).

• முதல் பக்கத்தின் இடப்புறம் ‘உள்ளே’ என்ற பகுதி முன்னோட்டமாக இடம்பெற்றுள்ள செய்திகளுக்கு முகமன் கூறுவது தனி அழகு!

• இதழின் வடிவமைப்பு (Lay-out) பார்வைக்கு இதமாக உள்ளது என்பதைக் குறிப்பிட்டேயாக வேண்டும்.

• இதழில் இடம்பெறும் ஒவ்வொரு தலைப்பும், அதன் அடுத்த வரியில் பயன்படுத்தப்படும்  சிறிய வடிவிலான (Small Font) தலைப்பின் தொடர்ச்சியும் வாசிப்புக்கு வளம் சேர்ப்பவை!

• ‘எதிர்நோக்கு ஏமாற்றம் தராது’, ‘நான் உன்னை அன்பு செய்கிறேன்’, ‘மகத்தான மானுடம்’ போன்ற திருத்தந்தையரின் அண்மைக்கால மடல்களின் விழுமியங்களைத் தாங்கிய தலையங்கங்கள் இறையாட்சிப் பணிக்கான புதிய திசைகளை அடையாளம் காட்டுகின்றன.

• அடர்த்தி மிக்க செய்தியைக் கூட அதன் பொருளைச் சிதைத்துவிடாமல், மிகவும் எளிமையாக வடிவமைக்கும் கலை உங்களுக்குச் சிறப்பாக வசப்பட்டுள்ளது.

• இதழ் முழுவதும் துலங்கி விரியும் தூய தமிழின் நறுமணத்தில் பூரித்துப்போகிறேன். வடமொழிக் கலப்பு சிறிதளவும் இல்லை. சில தமிழ் சொற்களைப் புதிதாகக் கற்றுக்கொண்டேன் என்பது என்னளவில் உண்மை.

• ‘பாலியம்’ (Pallium) என்பதை ‘திரு நேரியல்’ என்றும், ‘பரிபாலகர்’ (apostolic administrator) என்பதை ‘திருத்தூதரக நிர்வாகி’ என்றும் மிகவும் பொருத்தமாகத் தமிழ் மாற்றம் செய்திருக்கிறீர்கள்.

நிறைவாக...

• அதிகாலை 5.00 மணியளவிலேயே மின்னஞ்சல் நாளிதழை வெளியிடும் அதிசயம் நாள் தவறாமல் சரியாக எப்படி நடக்கிறது?

• உங்களின் துணை ஆசிரியர்கள் அருள்தந்தை ஞான சேகரன், அருள்தந்தை பிரின்ஸ், ஆசிரியர் குழுவினர், உடன் ஊழியர்களின் கடின உழைப்பையும், தகைசால் அர்ப்பணிப்பையும் கண்முன் காண்கிறேன். நித்திரையைத் தொலைத்தவர்களுக்கே இத்தனையும் சாத்தியம்.

• ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு மணித்துளியிலும் உணர்வையும் சிந்தனையையும் இடைவிடாமல் ஒருமுகப்படுத்தும் கடுந்தவம் இது. ஒரு வாக்கியத்தில் சொல்வதென்றால், மின்னஞ்சல் நாளிதழைப் பெற்றெடுக்கும் பிரசவ வேதனையை நாள்தோறும் அனுபவிக்கும் அதிசயத் தாய் நீங்கள்!

பஞ்ச பாண்டவர்களில் மூத்தவரான தருமரிடம் அசிரீரி வினாக்கள் பல விடுக்கிறது. அதில் ஒன்று ‘காற்றைவிட வேகமானது எது?’ தருமரின் உடனடி பதில் ‘மனம்.’ ஆம், நம் மனம்போல் வேகமாக இயங்கக்கூடிய ஏதேனும் ஆற்றல் உண்டா?

நம் வேகமான ‘மனம்’ போலவே எல்லாமும், எல்லா இடத்திலும் நடந்தே ஆகவேண்டும் எனும் எண்ண ஓட்டத்திற்குள் எதிர்பார்ப்புகளுக்குள் இவ்வுலகம் அமிழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

‘Survival of the fittest’ எனும் எதார்த்தக் கோட்பாட்டினைக் கூறிய ஹெர்பர்ட் ஸ்பென் சரின் சொல்லாடல் தீர்க்கத்தரிசனமாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறதை நிகழ்காலம் எண்பித்துக் கொண்டிருக்கிறதல்லவா! இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் அதிமிக வேகத்துடன் நாமும் சேர்ந்து தள்ளப்பட்டு விடுவோமோ என எல்லோர் மனத்திலும் ஒரு சிறு கலக்கம் உள்ளது.

‘விளைவு’ - இது மட்டுமல்ல: ‘Short and crispy’ - இத்தகு செய்திகளே வைரல் ஆகின்றன. WhatsApp-இல் கூட Tnq – நன்றி, n – and என எழுத்துகள் சுருங்கி வார்த்தைகளை விளங்கவைக்கின்றன. நாமும் இதைப் புரிந்துகொள்ளவேண்டிய நிர்ப்பந்தம்!

‘கூர்முனைப் புரட்சியால் சீர்மிகு உலகமைப்போம்’ என்ற விருதுவாக்குடன் கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளாய் ‘நம் வாழ்வு’- நம் வாழ்வுடன் இணைந்து இயங்கிக்கொண்டே மேற்கூறிய ‘விரைவுக்குள்’ குறுஞ்செய்திகளுக்குள் நுழைந்து ஓர் ஆண்டு நிறைவுபெற்று, சின்னஞ்சிறு குட்டிக்குருவியாக நம் கைகளில் மின்னஞ்சல் நாளிதழாகத் தவழ்கிறது. மனமார வாழ்த்துவோம்.

பல நூற்றாண்டு காலம் வாழ்க!

நோய் நொடி இல்லாமல் வளர்க!!

ஊராண்ட மன்னர் புகழ் போல

உலகாண்ட புலவர் தமிழ் போல!!!

சின்னஞ்சிறு தேனீக்களே

இனிய தேனைத் தருகின்றன!

சின்னஞ் - சிறுவர்கட்கே

விண்ணரசு உரித்தாகிறது!!

சின்னஞ்சிறு பெத்லகேமே

உலக மீட்பரை ஈந்தது!!

ஆக, சின்னஞ்சிறு குறுஞ்செய்திகளாய் வலம் வரும் நம் ‘நம் வாழ்வு’ நாளிதழும் சிறியதாய், அளவாய், அழகாய், அருமையாய் உலா வருகிறதே!

நாம் சிறுவயதில் இருந்தபோது படித்த கதைகளில் ஒரு மந்திரவாதி கையில் மை தடவ, காணாமல் போன இளவரசி, அவளிருக்கும் இடம் தெரியும். அட! அதேதான் இன்றும்!

உலகமே நம் கைப்பேசிக்குள் அடங்கி, அனைத்தையும் காட்டும் விந்தை! - அதேதான்! நம் வாழ்வின் மின்னஞ்சல் நாளிதழில் கையடக்கச் செய்திகளாகி மிளிரும் அழகு! ஆஹா!!

Tv, WhatsApp, Insta, Facebook என பல சமூக ஊடகங்கள், செய்தித்தாள்கள் பல பல செய்திகளை reels ஆக real போலத் தருகின்றன. ஆனால், காலையில் இவற்றின் முகத்தினைத் திறந்தால் கொலை, கொள்ளை, வன்முறை, ஆர்ப்பாட்டங்கள், அடக்குமுறைகள், அரசியல் நாடகங்கள், விபத்துகள், இறப்புகள்!

எல்லாமே எதிர்மறைச் செய்தித் திணிப்புகள்! அதிகாலையில் இதை வாசிக்கும் மனித மனம் - இதையே அசைபோட நாள் முழுவதும் ஒருவித மன வேதனை, பயம், துக்கம், சுயநலம் போன்ற உணர்வுகளுடனே உலா வருகின்றனர் அல்லவா! செய்தித் தாள்களின் தாக்கம் அல்லவா இது!

நம் ‘நம் வாழ்வு’ மின்னஞ்சலை, நாளிதழைக் கடந்த ஓராண்டாகப் படிக்கிறேன். நல்லவர்களின் நாடித்துடிப்பை உணர்கிறேன். தலைமை ஆசிரியரின் - அவரது குழுவின் ‘கண்துஞ்சா’ வேலைத் திறன் கண்டு மகிழ்கிறேன். உலகெங்கும் நீண்டு செய்திகளைப் பெறும் உழைப்பைக் கண்டு வியக்கிறேன். சமூக அக்கறையைக் கண்டு களிக்கிறேன். சவால்களைத் துணிவுடன் சந்திப்பதைக் காண்கிறேன்.

நாளிதழின் அமைப்பு, வண்ணங்கள், பத்திகள், இருவரிச் செய்திகள், காஷ்மீர் முதல் கன்னியாகுமரி, குஜராத் முதல் மேற்குவங்கம் என வியாபித்துச் செய்திகளை அள்ளித்தரும் வேகம், உலகத் திரு அவைச் செய்திகள், கத்தோலிக்க நிகழ்வுகளின் தொகுப்பினைச் சுடச்சுடத் தரும் பாங்கு அனைத்தையும் படித்துத் தெளிகிறேன்.

ஊடகப் பொறுப்புணர்ந்து நம் தலைமை ஆசிரியர் அருள்தந்தை இராஜசேகரன் நல்கும் சிறப்புக் கட்டுரைகள் தாங்கிவரும் கருத்துகள் வித்தியாசமானதாய், உன்னதமானதாய், சமூக அக்கறை கொண்டதாய் அமைகின்ற சிறப்பினைப் படித்து மகிழ்கிறேன்.

சீரிய சிந்தனை, சமுதாயத்தின் மீது அக்கறை, தியாகம், இளைய சமுதாயம் பகுத்தறிவுடன் நற்குணங்களை வளர்த்துக்கொண்டு உயர வேண் டுமே தவிர, ஊடகங்களுக்குள் மூழ்கி வீணாகிவிடக் கூடாது; தடம் புரண்டு சென்றுவிடக் கூடாது என்ற நல்லெண்ணம்; ‘நான்’, ‘எனது’ என உணர்வு மாற்றம் பெற்று ‘நமது’ எனும் பொதுநோக்கு வர, வளர, உயர நம் வாழ்வின் மின்னஞ்சல் நாளிதழின் ஒவ்வோர் எழுத்தும் உழைக்கிறது எனில் மிகையில்லையே!

ஆசிரியரின் தமிழ்ப்புலமை - அவர் எடுத்தாளும் குறள்பாக்களும் - சங்கப் பாடல்களும் - இன்றைய ‘ஹைகூ’ கவிதைகளின் பயன்பாடும் கொண்டு சுட்டும் அறிவுரைகள் - துணிவுடன் அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சியின்றி உண்மையை, சத்தியத்தைத் தெளிவாகப் பதிவிடும் தன்னம்பிக்கைச் சிறப்புக் கட்டுரைகள் செழுமை! அருமை!

உள்ளத்தின் நிறைவையே வாய்பேசும் - பேனா எழுதும்!

சமூக, ஆன்மிக, அரசியல், வாழ்வியல் வழிகாட்டியின் செல்லக் குழந்தையாகத் தொட்டிலில் தவழும் ‘நம் வாழ்வு - மின்னஞ்சல் நாளிதழ்’ நடந்து, வளர்ந்து, உயர்ந்து, செழித்து, இப்புண்ணிய தேசத்தை மென்மேலும் செழிப்பாக்க இதயம் கனிந்த, நிறைந்த வாழ்த்துகளும் செபங்களும்!

‘நம் வாழ்வு’ ஆரம்பித்து 50 ஆண்டுகளை வார இதழாகக் கடந்துவிட்டது. சென்ற ஆண்டு ஒரு முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது. ‘நம் வாழ்வை ஒரு தினசரியாக நம்மால் கொண்டு வர முடியுமா?’ என்று. அதற்காக ஓர் ஆய்வை நாங்கள் நடத்தினோம். அந்த ஆய்வின் அடிப்படையில் பரந்துபட்ட மக்களிடம் கேள்விகளைக் கேட்டபொழுது, ‘தினசரி நம் வாழ்வு வருமேயானால் நீங்கள் அதை வரவேற்பீர்களா? அது எப்படி இருக்கவேண்டும்?’ என்றெல்லாம் கேள்விகளைக் கேட்டபொழுது, அதிகமான ‘நம் வாழ்வு’ வாசகர்கள் ‘இது ஓர் அன்றாடத் தேவை’ என்பதைக் கூறினார்கள்.

‘ஸ்டேக் ஹோல்டர்ஸ்’ (Stakeholders) என்று சொல்லப்படுகின்ற பலதரப்பு மக்களிடமிருந்தும் இந்த ஆவல் இருந்தது. அதனை வைத்துக்கொண்டு தான் கடந்த ஆண்டு ஆகஸ்டு 15-ஆம் தேதி அன்னையின் விண்ணேற்பு, இந்த நாட்டின் சுதந்திரம் அடைந்த நாளில் இந்த ‘மின்னஞ்சல் நாளிதழ்’ அன்றாடம் வெளிவர ஆரம்பித்தது. அன்றிலிருந்து இன்றுவரை தொடர்ச்சியாக ஓர் ஆண்டை இந்நாளிதழ் பூர்த்திசெய்துள்ளது.

இந்த நேரத்தில் முதன்மை ஆசிரியர் அருள்திரு இராஜசேகரன் அவர்களுக்கு ஒரு பெரிய நன்றியைச் சொல்லவேண்டும். ஏனென்றால், ஆயர் பேரவையின் வழிகாட்டுதலில் அவர்தான் இந்த முயற்சியை முன்னெடுத்தார். எடுத்தது மட்டுமல்ல, அதைத் தெளிவாகச் செய்தார். ஓர் ஆய்வின் மூலமாக இது தேவை என்பதை உணர்ந்து, அதன் அடிப்படையில் இதை எப்படி ஆரம்பிக்கவேண்டும்? என்று அதற்கான வேலைகளை மேற்கொண்டு, இந்த நான்கு பக்கங்களை இப்போது ஐந்து பக்கங்களாக, தினசரி ‘மின்னஞ்சல் நாளிதழாக’ விடியற்காலையில் நம் கையில் வந்துவிடுகின்றது.

விடியற்காலையிலேயே மின்னஞ்சல் நாளிதழைப் பார்க்கும்பொழுது அதில் திரு அவைச் செய்திகள், உலக மற்றும் இந்தியச் செய்திகள் நமக்குக் கிடைக்கின்றன. அதைத் தொடர்ந்து இந்தியாவிலும் தமிழ்நாட்டிலும் இன்றைக்கு நடக்கக்கூடிய சமூக - பொருளாதார நிகழ்வுகள் நம்முன் கொண்டு வரப்படுகின்றன. சில சமயங்களில் ஒரு நல்ல சிறப்புக் கட்டுரையும் கொடுக்கப்படுகின்றது. அந்த விமர்சனக் கட்டுரை ஒரு முடிவை எடுக்க, நம் நிலைப்பாட்டை எடுக்க உதவியாக இருக்கின்றது.

அண்மையில் இருவரிச் செய்திகளும் இதில் அடங்கியுள்ளன. ‘நியூஸ் இன் கேப்சூல்’ (news in capsule) என்று கூறுகின்ற மாதிரி, அதை இரு வரிகளில் கூறும்பொழுது நமக்கு என்ன நடக்கின்றது என்று தெரிகின்றது. அதன் அடிப்படையில் அதைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்ள மேலும் ஆவலாக இருப்பவர்கள் நாம் தெரிந்துகொள்ளலாம். இந்த மின்னஞ்சல் நாளிதழ் வர ஆரம்பித்ததிலிருந்து இதுதான் இனிமேற்பட்டு வரப்போகின்ற ஒரு செய்தித்தாளாக இருக்கும். எல்லாரும் குறிப்பிடுவதுபோல இன்றைக்கு ‘பிரிண்ட் மீடியா’ குறைந்துகொண்டே வருகின்றது. அது நின்றுவிடாது; அதேசமயத்தில் அது குறைந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றது.

மின்னஞ்சல் நாளிதழ்கள்தான் இன்றைக்கு அதிகமாக வந்துகொண்டிருக்கின்றன. 100 ஆண்டுகளைத் தாண்டிய செய்தித்தாள்கள், செய்திப் பத்திரிகைகள் எல்லாமே, இன்றைக்கு மின்னஞ்சல் நாளிதழைக் கொண்டு வருகிறார்கள். அதன் அடிப்படை யில் இன்றைக்கு இருக்கக்கூடிய சூழ்நிலைகளை உணர்ந்து ‘நம் வாழ்வும்’ இந்த மின்னஞ்சல் நாளிதழைக் கொண்டுவர ஆரம்பித்திருக்கின்றது.

கட்டாயமாக வரும் நாள்களில் இது இன்னும் சிறப்பாக வருவதற்கான வாய்ப்புகள் நிறைய இருக்கின்றன. இதற்கு நம் எல்லாருடைய ஒத்துழைப்பும் இருந்தால் கட்டாயமாக இன்னும் பொலிவாகவும், இன்னும் அதிக பக்கங்களுடனும், இன்னும் அதிக விவரங்களுடனும் விமர்சனக் கட்டுரைகளுடனும் வருவதற்கான வாய்ப்புகள் நிறைய இருக்கின்றன. இந்த ஓர் ஆண்டை நிறைவு செய்கின்ற ‘நம் வாழ்வு’ மின்னஞ்சல் நாளிதழுக்கு என்னுடைய மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்!