சிறப்புக்கட்டுரை

நாம் வாழ்க்கையில் எப்போது மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறோம்? மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கை அமைய அடிப்படையான தேவை எது?

வெற்றி! வெற்றி! வெற்றி! இதைத்தான் இன்றைய சந்தைச் சமுதாயம் நமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.

போட்டிபோடு, வெற்றி பெறு,

எப்படியாவது வெற்றி பெறு! நன்றாகப் படி, மற்றவர்களைத் தாண்டி முன்னேறு!

பெரிய வேலைக்குப் போ,

நிறைய பணத்தைத் தேடு!

அதன் பிறகு... பெரிய கார் வாங்கு,

பெரிய வீடாகக் கட்டு!

அதன் பிறகு... இன்னும் முன்னேறு,

முன்னேறிக்கொண்டே இரு!

உள்நாட்டில் என்ன சம்பாத்தியம்? வெளிநாட்டுக்குப் போ. அங்கே இன்னும் நிறைய சம்பாதிக்கலாம். இன்னும் அதிகமான வசதிகளைத் தேடிக்கொள்ளலாம்.

அதன்பிறகு... இன்னும் நிறைய வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன. நீயே சொந்தமாகத் தொழில் தொடங்கலாம், கல்வி நிலையம் தொடங்கலாம். கல்வி நிலையங்கள் இன்றைக்கெல்லாம் எவ்வளவு பெரிய தொழில் தெரியுமா?

இப்படி வாழ்க்கை என்பதே நாம் எவ்வளவு பணம் சம்பாதிக்கிறோம், எவ்வளவு பணம் வைத்திருக்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்துதான் மதிப்பிடப்படுகிறது.

பணம், படாடோபம், பெரிய கார், பெரிய கட்டடம்... இவைதாம் வெற்றிகரமான வாழ்க்கை என்று சந்தைச் சமூகம் நமக்குத் திரும்பத் திரும்பக் கற்றுக்கொடுக்கிறது. எனவே, பெரிய மனிதராக வேண்டுமானால் பணம் நிறையவேண்டும் என்கிற குறிக்கோளை நோக்கி ஓடத் தொடங்குகிறோம். முட்டி மோதி முன்னேறப் பார்க்கிறோம். மற்றவர்களைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் முன்னேறுகிறோம். மற்றவர்களை ஏமாற்றிக் குறுக்கு வழிகளைக் கையாளவும் நாம் தயங்குவதில்லை. ஏன்? நம் நண்பர்கள், உறவினர்களைப் பற்றி நினைக்கக்கூட நேரமில்லாமல் போகிறது. பெற்றோரைப் பற்றிச் சிந்திக்க மறந்து போகிறோம். குடும்பத்தோடும் பிள்ளைகளோடும் நேரம் செலவிடக்கூட முடியாமல் போகிறது.

ஓயாத உழைப்பு... ஓயாத போட்டி... நம்மைச் சுற்றி பொறாமை...  சூழ்ச்சி... பகை...! நாம் பலவகைகளில் தனிமைப்பட்டுப் போகிறோம். உயர தனிமை, கவலை, சோர்வு, மன அழுத்தம். இப்படிப் பல சிக்கல்களைச் சந்திக்கின்றோம்.

மிகுந்த உற்சாகத்தோடும் துடிப்போடும் வாழ்க்கையைத் தொடங்கும் பல இளைஞர்களும் இளம்பெண்களும் இன்று இந்தவகை மனச்சோர்விற்குச் சுலபமாகப் பலியாகிப் போகின்றனர்.

வாழ்க்கையில் பணம் தேவைதான்; நம் வாழ்க்கைத் தரத்திற்கு ஏற்ற அடிப்படை வசதிகளும் தேவைதான்; ஆனால், பணமும் வெற்றியும் மட்டும் மகிழ்ச்சியாகிவிட முடியாது.  மகிழ்ச்சி என்பது மன நிறைவிலும், நம்மைச் சுற்றி இருப்பவர்களுடன் நாம் கொண்டிருக்கும் நல்லுறவிலும்தான் இருக்கிறது.

இளம் வயதில் நாம் நன்றாக உழைக்கவேண்டும்; ஒவ்வொரு நாளும் உழைக்கவேண்டும்; சந்தேகமில்லை. ஆனால், அப்படி உழைப்பதற்குத் தகுந்த முறையில் நம் உடலையும் மனநிலையையும் கவனமாகக் காத்துக்கொள்ளவேண்டும். இதுவும் முக்கியம்.

ஒவ்வொரு நாளும் நல்ல உணவு, கொஞ்சம் உடற்பயிற்சி, கொஞ்சம் வழிபாடு அல்லது தியானம், உறவாடக் கொஞ்சம் நேரம், தினமும் நல்ல ஓய்வு, தூக்கம்...

தேவையற்ற நட்பு, அளவுக்கதிகமான தொலைப்பேசி உரையாடல், புகை, மது, போதை...  இப்படியெல்லாம் நம் உடல்நலத்தையும் மனநலத்தையும் பாதிக்கக்கூடியவற்றிலிருந்து நம்மைக் காப்பாற்றிக் கொண்டால் நன்றாக உழைக்கலாம். குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குள் அந்தந்த வேலைகளைச் செய்து முடிக்கலாம்.

தினமும் உழைக்கலாம். நீண்ட நாள்கள் உழைக்கலாம். மற்ற சக நண்பர்களோடு கூட்டாகப் பணிசெய்து முன்னேறவும் நிறைய வாய்ப்பிருக்கிறது. சில வேலைகளில் அவ்வப்போது போட்டி தவிர்க்க முடியாததுதான். அப்போதும் நாம் குறுக்கு வழிகளையோ, தவறான வழிகளையோ தேடிச் செல்வதைத் தவிர்க்கவேண்டும். நேர்மையான பாதையில், நிதானமாக நீண்ட நாள் நம்மால் உழைக்க முடியும். படிப்படியாக மனநிறைவோடு முன்னேறவும் முடியும். நம் குடும்பத்தோடும் பெற்றோருடனும் பிள்ளைகளோடும் தினமும் நேரம் செலவிடவேண்டும். இவர்களோடு நாம் செலவிடுகின்ற நேரங்கள் மகிழ்ச்சியானவை, மனநிறைவு தருபவை.

வெற்றியும் மகிழ்ச்சியும் வாழ்வின் இரண்டு பக்கங்கள். மகிழ்ச்சி இல்லாத வெற்றி அர்த்தமற்றது. வெற்றி இல்லாத மகிழ்ச்சி நிலைத்து நிற்க முடியாதது.

மகிழ்ச்சியையும் மனநிறைவையும் தொலைத்துவிட்டு வெற்றியின் உச்சியைத் தொட முயல்வதில் பயனில்லை. கண்களை விற்றுச் சித்திரம் வாங்கி என்ன பயன்? இதை எப்படிப் பார்ப்பது? எப்போது பார்ப்பது?

வெற்றிக்கும் மகிழ்ச்சிக்கும் சமமாக மதிப்பளிப்பேன். என் பணியில் வெற்றி பெற்று முன்னேற முயல்வேன். ஆனால், அதற்காக என் உடல் நலம், மன அமைதி, நல்ல குடும்ப உறவு, நட்பு ஆகியவற்றை விட்டுக்கொடுக்கமாட்டேன்.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை  ‘அறிவே பலம்’ (Knowledge is the power)  என்றவர்கள், அந்த அறிவும் நிறைய தகவல்களைச் சேகரித்து வைப்பதே பலம் என்றும் கற்பித்தார்கள். எனவே, அன்றைய மாணவர்கள் எந்த நாட்டுக்கு எது தலைநகர்? எந்த நதிக்கரையோரம் எந்த நகரம் இருக்கிறது? என்பது போன்ற பல தகவல்களைத் தங்கள் மனத்தில் பதித்துவைப்பதே ‘பொது அறிவு’ என்று நம்பி தகவல்களைத் தங்கள் மூளையில் சேகரித்து வைத்தார்கள். ஆனால், இன்றைய தகவல் தொழில்நுட்ப உலகில், இந்தத் தகவல்கள் எல்லாம் செல்போன்கள் வழியாக நமது பாக்கெட்டில் வந்து குடிகொண்டு விட்டபடியால் ‘தகவல்களைச் சேகரிப்பது அறிவு’ என்ற பழைய பல்லவி பழுதாகிவிட்டது.

கூடுதலாகத் தகவல்களைத் தேடிக் கொண்டிருந்தது அறிவு என்பது அபத்தமாகி, இன்று நாம் தேடாமலேயே பல தகவல்கள் தொடர்ந்து நம்மைச் சூழ்ந்து நின்று நம்மையே அலைக்கழித்து விடுகின்றன.

அலைப்பேசியில் ஒரு தகவலைத் தேட ஆரம்பித்த அடுத்த வினாடியே நாம் தேடுவது தொடர்புடைய பலப்பல தகவல்கள் அடுத்தடுத்து நமக்கு முன்னால் வந்து விழும் நிலையை இன்று காணமுடிகிறது. உதாரணமாக, இயற்கை விவசாயம் குறித்து நாம் அறிய விரும்பி அலைப்பேசியில் தேடினால் அடுத்த நொடி நாம் தேடாமலேயே அந்த இயற்கை விவசாயம் குறித்த பல தகவல்கள் நமது அலைப்பேசியில் அடுத்தடுத்து நம் கண்முன்பு வந்து போகின்றன. அவ்வாறே ஒரு நபரைக் குறித்து நல்ல தகவல்களைத் தேடினால் அடுத்த நொடியே அவரைப் பற்றிய பலரின் பார்வையில் பல நல்ல தகவல்கள் வந்து சேர்கின்றன. அவரைப் பற்றிய விமர்சனங்களைத் தேடினால் அதையொட்டி அவரைப் பற்றிய பல விமர்சனங்களாகவே வந்து விழுகின்றன.

இந்தச் சூழ்நிலையில், மனித மூளை எளிதாகவே சலவை செய்யப்படுகிறது. நாம் தேடுகிற ஒரு செய்தியைக் குறித்து அடுத்தடுத்து அதே போன்று செய்திகள் நமது கண்களில் திரும்பத் திரும்பப் படுவதால், அதுவே அத்துபடியாகி நமது மூளையின் மூலம் ‘அந்தச் செய்தி உண்மையா? பொய்யா?’ என்று நாம் ஆராய்ந்து உணர்ந்து பார்க்காமலேயே நம் ஆழ்மனத்தில் அப்படியே பதிந்து விடுகிறது.

இந்தச் சூழலில், ‘இன்று அறிவு என்பது எது?’ என்கிற கேள்வி நம்முன் எழுகிறது. இன்று மட்டுமல்ல, என்றுமே அறிவு எனப்படுவது எது என நம் முப்பாட்டன் வள்ளுவன் தெளிவாக ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே,

‘எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள்

மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு’ (குறள் 423)

என்று நமக்கெல்லாம் கூறிச் சென்றுவிட்டான். இருப்பினும், தகவல்களைச் சேகரிப்பது அறிவு என்றெல்லாம் நம்பிய நமது கல்விமுறை, அத்தகவல்கள் மலிந்துகிடக்கும் இன்றைய நாளிலும் மெய்ப்பொருள் காண்பது அறிவு என்பதை உணராமலேயே, நமக்கும் உணர்த்தாமலேயே இன்றுவரை நமக்குக் கற்பிக்கப்படுகிறது. இதனால் கேட்கும் எந்த ஒரு தகவலையும் உண்மையா? பொய்யா? என்று ஆய்ந்தறிய நம் நாட்டில் படித்தவர்கள் என்று கூறப்படுகிறவர்கள் உள்பட அனைவரும் பயிற்சி பெறாததால், அப்படிப் பழகாததால், தான் உள்வாங்கிய தகவல்களை எல்லாம் அப்படியே நம்பிவிடும் போக்கு இந்தியச் சமூகத்தில் தாராளமயமாகி இருக்கிறது. இதனால் நம் நாட்டு மக்களின் மெய்ப்பொருள் காணப் பழகாத இந்நிலையைப் பொய்யர்களும் போலிகளும் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தி, ஆட்சி அதிகாரத்தையே கைப்பற்றிவிடும் நிலை ஏற்படுகிறது. நமது சனநாயக அடிப்படை உரிமையான ‘ஒருவருக்கு ஓர் ஓட்டு’ என்கிற தத்துவமே களவாடப்படுகிறது.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக ஒன்றிய அரசின் செய்தித்துறை மந்திரியாக இருந்த தமிழர் ஆ. இராசா என்பவர், ஓர் இலட்சத்து எழுபதாயிரம் கோடி அளவிற்கு ‘2ஜி’ அலைக்கற்றை ஊழலில் ஈடுபட்டார் என்கிற ஒரு பொய்யை ஒன்றிய அரசு அதிகாரி தேசாய் என்பவர் திட்டமிட்டே கொளுத்திப் போட, அதனைத் தொடர்ந்து பல ஊடகங்கள் வழியாக அது திரும்பத் திரும்ப நமக்கு முன்பு ஒலிபரப்பு செய்யப்பட்டது. ஓர் இலட்சத்து எழுபதாயிரம் கோடி என்பதும், எவ்வளவு பெரிய தொகையை அவ்வளவு எளிதாக ஒருவர் சம்பாதிக்க முடியுமா? என்றெல்லாம் கூட யோசிக்காத இந்நாட்டு மக்கள் அனைவரும் அதை நம்பினர். ஆனால், அந்தப் பொய் ஊதி ஊதி ஊடகங்களால் திட்டமிட்டே பெரிதாக்கப்பட்டு, இந்தியாவில் ஆட்சி மாற்றமே ஏற்பட்டது.

இதற்கிடையில் குற்றம் சுமத்தப்பட்ட ஆ. இராசா தனிநபராக நின்று நீதி மன்றத்தில் வாதாடி, ‘இது ஆதாரமற்றக் குற்றச்சாட்டு’ என நீதிமன்றத் தீர்ப்பு பெற்றார். ஆனால், பொய்யைப் பரப்பிய அளவுக்கு அதன்மீது வெளியிடப்பட்ட தீர்ப்பை, அதன் உண்மைத்தன்மையை ஊடகங்கள் மக்கள் மத்தியில் எடுத்துச் செல்லாததால் அத்தகைய தீர்ப்பு வந்த பிறகு இன்றும் கூட அந்தக் குற்றச்சாட்டைப் பலர் நம்பிக்கொண்டுதான் இருக்கின்றனர்.

ஆக, ‘மெய்ப்பொருள் காண்பதே அறிவு’ என்கிற தாரக மந்திரத்தைத் தமிழர் நாமும் கூட உணராத காரணமாக, அதற்கேற்ப கல்வி கற்பித்தல் முறை இங்கும் அமையாத காரணமாகப் பகுத்தறிவு பகலவன் தோன்றிய தேசமான தமிழ்நாட்டிலும் சமூக ஊடகப் பிரசாரங்கள் மூலம் மக்களின் மனங்களில் எவர் வேண்டுமானாலும் திட்டமிட்டு ஊடுருவி, எளிதாக ஆதிக்கம் செலுத்தி எளிதாக ஆட்சியைப் பிடிக்க முடிகிறது. மன்னராட்சியில் ஒற்றர்கள் போர்வீரர்களை ஒரு நாட்டிற்குள் ஊடுவுருவச் செய்து, உள்நாட்டில் கலகம் விளைவித்து, ஆட்சியைக் கவிழ்த்து கைப்பற்றுவதுபோல, இன்று மக்களாட்சியில் பொய்த்தகவல்களைத் திரும்பத் திரும்பச் சமூக ஊடகங்கள் மூலம் மக்கள் மனங்களில் விதைத்து, மூளையை மழுங்கச் செய்து, அவர்களின் ஓட்டு உரிமையையே கைப்பற்றி ஆட்சி அமைக்க முடிகிறது.

மக்களின் சனநாயக உரிமையையே பொய்த் தகவல்களால் வேட்டையாட முடியும் என்றால் நமக்குப் படிப்பு எதற்கு? பட்டம் எதற்கு? தேடுவதும் கண்டுபிடிப்பதும்தான் கற்றல்; தேடவைப்பதும், கண்டுபிடிக்கத் தூண்டுவதும்தான் கற்பித்தல் என்கிற புரிதலில், கற்றல் கற்பித்தல் என்கிற கல்வியின் செயல்பாடுகளைப் புரிந்துகொண்டு, கல்வி கற்பிக்கக் கல்வியாளர்கள் முன்வரும்போது இத்தகைய ஆபத்திலிருந்து நம் சமூகம் காப்பாற்றப்படும். அதிலும் ‘எதைத் தேட, எதைக் கண்டுபிடிக்கத் தூண்டுவது?’ என்கிற வினாவை எழுப்பி, உண்மையைத் தேடிக் கண்டுபிடிக்கத் தூண்டுவதே கல்வி என்கிற ஒற்றை நோக்கில் கல்விப்பணி செய்தால் அதுவே அறிவியல் மற்றும் ஆன்மிகப் புரட்சி செயலாக மாறும். இன்று திரு அவையின் கல்வி நிறுவனங்கள் இதில் கவனம் செலுத்த வேண்டியது காலத்தின் கட்டாய அறைகூவல்.

மக்களிடம் அறிவியல் பார்வை ஏற்படுவதுடன், உண்மையை உணரும் ஆன்மிக வழிநடத்தலும் மக்கள்மயமாவதால் பொய்யர்களும், அவர்தம் பொய்மையும் மக்களிடம் தோற்றுப் போய் சாமானிய மக்களின் சனநாயக உரிமை காக்கப்படும். ஆக, கல்விப்பணி மூலம் நாம் முன்னெடுக்கும் ஒரு சிறு மாற்றுச் செயல் மக்களிடம் அறிவியல் பார்வை, ஆன்மிக வளர்ச்சி, சனநாயக உரிமைப் பாதுகாப்பு எனப் பல பயன்பாடுகளை வழங்கும்.

நாம் முன்னெடுக்கும் சில திட்டங்கள் பல பொய்யர்களின் பொய்மையைச் சமூகம் உணர வழிவகுக்கட்டும்.

மனிதன் தொடக்கத்தில் சமூகமாகச் சேர்ந்து வாழத் தொடங்கியபொழுது நாகரிகம் வளர்ச்சி அடைந்தது என்பது  அனைவரும் அறிந்ததே. அந்த வளர்ச்சி ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்வதன் வழியாக அதாவது, தேவையைக் குறித்து அல்லது அவர்களின் அவசியத்தை உணர்ந்து வாழ்ந்ததன் வழியாக மனிதனின் பண்பு நலன்களும் அங்கே வளர்ச்சி அடைகிறது. இவ்வாறாக மனிதனின் வாழ்வில் தொழில்நுட்பமும் புதிய கண்டுபிடிப்புகளும் வளர்ந்துகொண்டேதான் இருக்கின்றன.

தமிழ்ச்சமூகம் தோற்றமும் இயக்கமும்

தமிழ் மண்ணில் பல இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே மனிதர்கள் வாழ்ந்தது அறிவியல்பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. சிறப்பாக, அண்மையில் அகழ்வாராய்ச்சிகள் மூலம் வைகை நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள கீழடியில் கி.மு. 6-ஆம் நூற்றாண்டிலேயே செழிப்பான பெருநகர நாகரிகம் மற்றும் தமிழ்-பிராமி எழுத்துமுறை இருந்தது உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.

சங்க காலம் தொடங்கி, அயல் நாட்டவரின் வருகை மற்றும் சுதந்திரப் போராட்டம் என அனைத்துக் காலகட்டங்களிலும் தமிழ் மக்களும் மிகத் திறமையாகச் செயல்பட்டவர்கள், சிறப்பாகப் பேசப்பட்டவர்கள் என்பதை நாம் மறந்துவிட முடியாது. ஏன், இன்றளவும் தமிழ்நாடு அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் ஒரு முன்மாதிரியாகச் செயல்பட்டு வருகிறது என்பதும் பெருமைக்குரியதே!

இளம்பருவத்தினரின் ஆற்றலும் பங்களிப்பும்

இளைஞர்கள் மறுக்க முடியாத, மறைக்க முடியாத மிகப்பெரிய சக்தி என்பதை நாம் பல நேரங்களில் உணர்ந்திருக்கிறோம்; அதைப் பல நேரங்களில் கண்டும் வியந்திருக்கிறோம். மறைந்த மேனாள் குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாம் அவர்கள், கேரள மாநிலத்தில் ஒரு பள்ளி நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்று உரையாற்றிக் கொண்டிருந்தபோது, மாணவன் ஒருவன் இவ்வாறாக அவரைக் கேட்கிறான்: “இந்தியாவினுடைய பலம் மற்றும் பலவீனம் என்ன?” அதற்கு அப்துல் கலாம் இவ்வாறாகப் பதில் கூறினார்: “நீங்கள்தான்.” அதாவது ஆறு கோடி இளைஞர்தான் இந்தியாவின் பலம் என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.

தமிழர்களின் வரலாற்றில் மொழி, இனம், நிலம், சமூகநீதி மற்றும் உரிமைக்காக நடத்தப்பட்ட போராட்டங்கள் உலக அளவில் கவனம் ஈர்த்தவை. சுதந்திரப் போராட்டம், ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டம், இந்தித் திணிப்பிற்கு எதிரான போராட்டம், ஈழத்தமிழர்களின் வாழ்விற்கான போராட்டம், தமிழ் சமூகத்தின் போர்க்குணத்தையும், உரிமைக்கான சமரசமற்றக் குரலையும் வெளிப்படுத்தும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க முக்கியப் போராட்டங்கள் ஆகும். சிறப்பாக, ஜல்லிக்கட்டு தடைக்கு எதிரான போராட்டத்தில் (2017) தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களின் ஒற்றுமையும் உறுதியும் ஒன்றிய-மாநில அரசுகளைச் சட்டத்திருத்தம் கொண்டு வரச்செய்து, ஜல்லிக்கட்டு தடையை வெற்றிகரமாக நீக்க வைத்தது. 

திசைமாறும் இளைய சமுதாயம்

இன்றைய தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களின் ஒரு பகுதி, சமூக வலைதளங்களின் (Reels) மாய உலகத்தில் தங்களது விலைமதிப்பற்ற நேரத்தை வீணடித்து, எண்மத் தொழில்நுட்ப (Digital) அடிமைத்தனத்திற்கு ஆளாகி வருகிறது. எளிதில் கிடைக்கக்கூடிய போதைப்பொருள் பழக்கம் அவர்களின் உடல் மற்றும் மனநலத்தை அச்சுறுத்துவதோடு, குற்றச்செயல்களிலும் தள்ளுகிறது. மேலும், ஆழமான அரசியல் மற்றும் சமூகப் பின்னணியைப் புரிந்துகொள்ளாமல், மேலோட்டமான தகவல்களை நம்பி திசைதிருப்பப்படும் இவர்கள், சினிமா மற்றும் அரசியல் நடிகர்களைக் குருட்டுத்தனமாகப் பின்பற்றி, தங்களது உண்மை வாழ்க்கையை அழித்தும் தொலைத்தும் வருகிறார்கள் என்பது பெரும் கவலைக்குரியது.

மாறிவரும் தமிழ்நாட்டு இளையோரின் சவாலான மறுபக்கத்தைப் போல, மறுபுறம் தலைநகர் டெல்லியில் வடமாநில இளைஞரும், மாணவரும் நீட் தேர்வு முறைகேடுகள் மற்றும் ஒன்றிய அரசின் கல்விக் கொள்கைகளுக்கு (NEET & National Education Policies) எதிராகத் தொடர்ந்து வீதியில் இறங்கிப் போராடி வருகின்றனர். முறையான கல்வி உரிமை, வினாத்தாள் கசிவுகளுக்கு நீதி மற்றும் எதிர்காலத்தைப் பாதுகாக்கும் தீவிரமான கேள்விகளுடன், ஜந்தர் மந்தர் மற்றும் நாடாளுமன்ற வீதிகளில் அவர்கள் நடத்தும் இந்தப் போராட்டங்கள் நாட்டின் கல்விச் சீர்திருத்தத்திற்கான வலுவான குரலாக ஒலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன.

கொண்டாட்டங்களும் கொண்டாடும் முகங்களும்

போதைக் கலாச்சாரம், ரீல்ஸ் மாயை மற்றும் குருட்டுத்தனமான நடிகர் வழிபாடுகள் என இன்றைய தமிழ்நாட்டு இளையோரின் வாழ்வு திசைமாறிச் சென்றாலும், போராடும் மரபும், உரிமை மீட்பின் வரலாறும் கொண்ட தமிழினத்தின் இரத்தம் ஒருபோதும் உறையாது. ஜல்லிக்கட்டுக்காகவும், இந்தித் திணிப்பிற்கு எதிராகவும், ஈழத்தமிழர் உரிமைக்காகவும் தன்னிச்சையாக விழித்தெழுந்து ஒட்டுமொத்த தேசத்தையும் திரும்பிப் பார்க்க வைத்த அதே வீரமிகு இளையோர் இருக்க, இன்று வடமாநில மாணவர்கள் ‘நீட்’ போன்ற கல்வி உரிமைக்காக நாடாளுமன்ற வீதிகளில் அனல் பறக்கப் போராடிக்கொண்டிருக்கும் இந்த வேளையில், நாம் எங்கே இருக்கிறோம்?

கொண்டாட்டங்களும் கொண்டாடும் முகங்களும் எப்போதுமே நம் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கப் போவதில்லை; மாறாக, நம் கைகளில் ஏந்தும் புத்தகங்களும், சிந்திக்கத் தொடங்கும் விழிப்புணர்வுமிக்க கேள்விகளுமே மாற்றத்தை உருவாக்கும். எனவே, சுயநல வணிகக் கருத்துகளுக்கும், மாய உலகப் பிம்பங்களுக்கும் அடிபணிந்து வீணாகும் விலைமதிப்பற்ற இளமையை, இனியாவது தடுத்து நிறுத்துவோம். நம் இனத்தின் உரிமைக்காகவும், கல்வி நலனுக்காகவும் மீண்டும் அந்த அர்த்தமுள்ள போராட்டக் களத்திற்குத் திரும்புவோம்.

இனிமேல் கைப்பேசித் திரைகளில் மூழ்கிக் கிடக்காமல், மெய்நிகர் உலகக் கொண்டாட்டங்களை அறவே விலக்குவோம்; போதைப் பழக்கத்திற்கும் போலிப் பிம்பங்களுக்கும் விடை கொடுத்துவிட்டு, சுயசிந்தனையையும் புத்தக வாசிப்பையும் நமது ஆயுதங்களாக மாற்றுவோம். நம்மை நாமே சுயஆய்வு செய்துகொண்டு, தனிநபர் புகழ்ச்சிகளைத் தாண்டி சமூக நலனுக்காகவும், கல்வி உரிமைக்காகவும் குரல் கொடுப்போம். அடிமைத்தனத்தின் அடையாளங்களை உடைத்தெறிந்து, அறிவுப்பூர்வமான பாதையில் புதிய வரலாறு எழுத இன்றே உறுதியேற்போம்.

ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையை மாற்றுவது அவனது செயல்கள் என்றாலும், அதற்கு அச்சாணியாக இருப்பது அவனது எண்ணங்களே. எண்ணங்கள் சரியான திசையில் அமைந்தால், முடிவுகளும் செயல்களும் சிறப்பாக அமையும். அந்த எண்ணங்களைச் செம்மைப்படுத்துவதற்கு, கற்றல் வட்டம் (Learning Circle) சரியாக இயங்கவேண்டும். இந்தக் கற்றல் வட்டத்தில் ஆறு படிநிலைகள் உள்ளன. அவை...

1. Hearing (கேட்டல்): கேட்பது என்பது ஒலி காதில் விழுவதைக் குறிக்கிறது. இது கற்றலின் முதல் நிலை. ஒரு வகுப்பில், பயிற்சியில், கூட்டத்தில் நாம் பேசப்படுவதைக் கேட்கலாம். ஆனால், வெறுமனே கேட்டாலே கற்றல் முழுமையடையாது. அது தகவலைப் பெறும் முதல் படி மட்டுமே.

2. Listening (கவனத்துடன் செவிமடுத்தல்): Listening என்பது கேட்டதை முழு கவனத்துடன் புரிந்துகொள்வதாகும். இதில் மன ஒருமைப்பாடு, ஆர்வம் மற்றும் புரிந்துகொள்ளும் முயற்சி அவசியம். சிறந்த தலைவர்கள் மற்றும் வெற்றியாளர்கள் நல்ல பேச்சாளர்களாக இருப்பதற்கு முன்பு, சிறந்த கேட்பவர்களாக இருக்கிறார்கள். கவனமாகக் கேட்பதன் மூலம் புதிய சிந்தனைகள் உருவாகின்றன; தவறான புரிதல்கள் குறைகின்றன; சரியான முடிவுகளை எடுக்க முடிகிறது.

3. Assimilation (உள்வாங்குதல்): கற்றலின் மிக முக்கியமான கட்டம் Assimilation. கேட்டும் புரிந்தும் கொண்ட தகவலை நம் சிந்தனை, மனப்பான்மை மற்றும் செயல்களில் இணைப்பதே இதன் நோக்கம். அறிவு, நடைமுறையில் பயன்படுத்தப்படும்போதுதான் உண்மையான ஞானமாக மாறுகிறது. உள்வாங்கப்பட்ட கற்றல் நமது பழக்கங்களை மாற்றுகிறது; பழக்கங்கள் நமது குணநலன்களை உருவாக்குகின்றன; குணநலன்கள் நமது வாழ்க்கையை வடிவமைக்கின்றன.

4. Action (செயல்படுத்துதல்): உள்வாங்கிய அறிவை நடைமுறையில் செயல்படுத்துவது. செயல்படுத்தப்படாத அறிவு முழுமையான பலனை அளிக்காது.

5. Reflection (சுயபரிசீலனை): செய்த செயல்களைத் திரும்பப் பார்த்து, எது சரியாக நடந்தது? எதை மேம்படுத்தலாம்? என்பதை ஆராய்வது. இது அனுபவத்தை அறிவாக மாற்றுகிறது.

6. Continuous Improvement (தொடர்ச்சியான முன்னேற்றம்): சுயபரிசீலனையின் அடிப்படையில் தொடர்ந்து கற்றுக்கொண்டு, சிறு சிறு மாற்றங்கள் மூலம் தனிப்பட்ட மற்றும் தொழில்முறைத் திறன்களை மேம்படுத்திக் கொண்டே இருப்பது.

நம் எண்ணங்களைச் சீர்செய்வதில் கற்றல் வட்டம் முக்கியக் காரணியாக உள்ளது. இந்தச் சுழற்சி தொடர்ந்து நடைபெறும்போது, மனிதனின் எண்ணங்கள் தெளிவடைகின்றன; செயல்திறன் மேம்படுகிறது; பழக்கங்கள் மாறுகின்றன; முடிவெடுக்கும் திறன் வளர்கிறது, மேலும், தனிப்பட்ட மற்றும் தொழில்முறை வாழ்க்கையில் முன்னேற்றம் ஏற்படுகிறது.

கேட்டல், கவனத்துடன் செவிமடுத்தல், உள்வாங்குதல், செயல்படுத்துதல், சுயபரிசீலனை, தொடர்ச்சியான முன்னேற்றம்.

எண்ணங்களை மாற்ற விரும்பும் ஒவ்வொருவரும் முதலில் தங்கள் கற்றல் முறையை மாற்றவேண்டும். வெறுமனே கேட்பதைத் தாண்டி, கவனத்துடன் செவிமடுத்து, கற்றதை மனத்தில் உள்வாங்கி, அதைச் செயல்படுத்தும் பழக்கத்தை வளர்த்துக்கொண்டால், வாழ்க்கையில் நிலையான மாற்றம் ஏற்படும்.

கற்றல் என்பது ஒரு நிகழ்வு அல்ல; அது வாழ்நாள் முழுவதும் தொடரும் ஒரு பயணம். அந்தப் பயணத்தில் மேலே உள்ள ஆறு படிநிலைகளே நமது எண்ணங்களையும் செயல்களையும் வெற்றியையும் வழிநடத்தும் வலிமையான தூண்களாக அமைகின்றன.

(தொடரும்)

நெல்லை மாவட்டத்தில் உள்ள கூடங்குளம் எனும் சிறிய கிராமத்தை அடுத்த கடற்கரைப் பகுதியில் ஒன்றிய அரசு இரண்டு அணுமின் நிலையங்கள் அமைத்து, மின்சாரம் தயாரித்து வருகின்றது என்பதை நாமெல்லாம் அறிவோம். அணுமின் திட்டங்களால் ஏற்படும் மோசமான பின்விளைவுகளைக் கருத்தில் கொண்டு அப்போதே பல்வேறு தரப்பினரும் தீவிரமான எதிர்ப்புப் போராட்டங்களை முன்னெடுத்தனர். தற்போது கூடுதலாக நான்கு அணுமின் நிலையங்கள் எழுப்பப்பட்டு அவை நிறைவடையும் தருவாயில் உள்ளன.

இந்நிலையில், 1000 மெகாவாட் உற்பத்தித் திறனுள்ள முதல் அணுமின் நிலையத்தில் தொழில்நுட்பக் கோளாறு ஏற்பட்டு, மின் உற்பத்தி நிறுத்தப்பட்டுள்ளது என்கிற செய்தி நம்மைக் கலங்கடிக்கின்றது. இப்படி அணுமின் திட்டங்களால் அவ்வப்போது எழும் விபத்துகளும், அதனால் உருவாகும் ஆபத்துகளும் எச்சரிக்கை மணி ஒலித்துக் கொண்டிருக்க, அணுமின் திட்டங்கள் பயனளிக்கக்கூடியவையா? பாதுகாப்பானவையா? திட்டத்தால் நன்மைகள் விளையுமா? அல்லது தீமைகள்தான் மிஞ்சுமா? என்பதையெல்லாம் அறிவியல் கண்கொண்டு ஆராய்வோம்.

அணுமின்சாரம் தயாரிப்பது எப்படி?

அணுமின் நிலையங்களால் ஆபத்தா? ஆபத்தில்லையா? என ஆராயும்முன், அணுமின்சக்தி எப்படி உருவாக்கப்படுகிறது? என்பது குறித்து சிறிது தெரிந்துகொள்ளவேண்டியது அவசியம். அணுவில் உள்ள உள்கருவில் நியூட்ரான் மோதினால், அணுக்கருவினுள் அது பல நியூட்ரான்களாகப் பிறப்பெடுக்கும். இவ்வாறு உண்டான நியூட்ரான்கள் அணுக்கருவில் உள்ள நியூக்ளியஸில் மோதி தொடர் செயல்பாட்டை உருவாக்குகிறது. இத்தொடர் செயல்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்தி மின்சக்தி உருவாக்கப்படுகிறது. கட்டுப்படுத்தவில்லையென்றால் அதன் விளைவுதான் அணுகுண்டாகும்.

அணுக்கரு பிளவுபட்டு நியூட்ரான் உண்டாகும்போது அது பெருமளவு சக்தியாக வெளியேறுகிறது. இச்சக்தி வெப்ப சக்தியாக வெளியேறுகிறது. இவ்வெப்பத்தை வெப்பாற்றியாகச் செயல்படும் தண்ணீர் கிரகித்து நீராவியாக மாறுகிறது. நீராவி சக்தி, சக்கரங்களின் ஜெனரேட்டர் துணை கொண்டு மின்சக்தியாக மாறுகிறது.

பல்வேறு வழிகளில் ஆபத்து

அணுமின் நிலையத்தில் பல காரணங்களினால் விபத்துகள் ஏற்பட வாய்ப்புகள் உள்ளன. பொதுவாக, விபத்துகள் ஏற்படாதவாறு நூற்றுக்கு நூறு பாதுகாப்பான முறையில் அணு உலைகளை உருவாக்குவது இயலாத காரியம் என்று சொல்லப்படுகின்றது. நீர் கொண்டு செல்லப்படும் குழாய்களில் கோளாறு ஏற்பட்டு பேராபத்துகள் நடக்க வாய்ப்புண்டு. ஆலையில் வெடிப்புகள் ஏற்படவும் செய்யலாம். இயக்கும் ஆள்களின் கவனக்குறைவாலும் ஆபத்து ஏற்பட வழியுண்டு. வால்வுகள் சரியாகப் பொருத்தப்படவில்லை என்றாலும் ஆபத்துகள் ஏற்படலாம். தேவையான சக்திபெற, விளைவுத் தொடர்புகளைக் கட்டுப்படுத்தும்போது வெப்பம் அதிகரித்து வெடிக்கவும் செய்யலாம்.

பாதுகாப்பில்லாத கழிவுச் சேமிப்பு

அணுமின் உலைகள் பாதுகாப்பாக இருந்தாலும் கூட அணுமின் நிலையங்களிலிருந்து உண்டாகும் கழிவுப் பொருள்களை ஆபத்தில்லாத முறையில் அகற்றுவதற்கான அறிவியல் இதுவரையில் உலகில் இல்லை. பொதுவாக, அவற்றை ஈயத்தாலான பெரிய டிரம்களில் அடைத்துக் கடலில் போடுவார்கள் அல்லது பூமிக்கடியில் புதைத்து விடுகிறார்கள் அல்லது சிமெண்ட் தொட்டிகளில் மூடி பூமியில் புதைக்கின்றனர். கழிவுப்பொருளில் உள்ள கதிரியக்கம் 20,000 ஆண்டுகளுக்கு மேல் செயலாற்றல் உள்ளது என்று சொல்லப்படுகின்றது. எனவே, கழிவுப் பொருள்களை எதில் அடைத்து கடல், பூமி இவைகளுக்குள்ளே போட்டாலும், எதற்குள் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறதோ அவற்றின் ஆயுளைவிட கதிர் இயக்கங்களின் ஆயுள் கூடுதலாகும். பெரும் பணச்செலவில் உருவாக்கப்படும் அணுமின் நிலையங்களிலிருந்து வெறும் 30 ஆண்டுகளுக்கு மட்டுமே மின்சாரம் கிடைக்கின்றது. அதற்குப் பின் அதன் கழிவுகளைப் பாதுகாக்க எவ்வளவு காலம் செலவிடவேண்டியுள்ளது?

மனித நலனுக்கு எதிரி

ஆலைகளில் விபத்துகள் ஏற்பட்டு கதிர்வீச்சு ஏற்படுமானால் பெருமளவு மரணம் ஏற்படுவதோடு, நுரையீரல் புற்றுநோயும், மரபியல் நோய்களும் உண்டாகும். கருவில் உள்ள சிசுக்களையும் விட்டு வைக்காது இக்கதிர்கள். இக்கதிர்வீச்சு ஏற்பட்ட பகுதிகளில் பல ஆண்டுகளுக்கு விவசாயம் செய்ய முடியாதபடி நிலங்களின் தன்மை மாறி, மயான பூமியாகிவிடும். அணுமின் நிலையத்தைச் சுற்றிலும் 30 கிலோமீட்டர் தூரத்திற்குக் குடியிருப்புகள் இருக்க, வாஷிங்டன் மாநிலத்தின் கிழக்குப் பகுதிகளில் கதிரியக்க அயோடின் கலந்துவிட்ட புல்வெளிகளில் மேய்ந்த பசுக்களின் பாலைப் பருகியதால் 20,000 குழந்தைகள் மிகையான கதிர் வீச்சினால் தாக்கப்பட்டுள்ளனர் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. கடலில் கொட்டப்படும் அணுமின் நிலையங்களின் கழிவுகளால் கடல்வாழ் உயிரினங்களும் பாதிக்கப்படுகின்றன.

அதிகபட்ச செலவு

2007-ஆம் ஆண்டிற்கு முந்தைய கணக்கீட்டின்படி ஒரு யூனிட் மின்சாரத்தை நீரிலிருந்து உற்பத்தி செய்ய ஆகும் செலவு 15 பைசா என்றால், அதே அளவு மின்சாரத்தை நிலக்கரியால் உற்பத்தி செய்ய 35 பைசா ஆகிறதாம். ஆனால், அதே ஒரு யூனிட் மின்சாரத்தை அணுவில் இருந்து உண்டாக்க ஆகும் செலவு 1 ரூபாய் 12 காசுகள். அதுவும் கூடங்குளத்தில் உற்பத்தி தொடங்கப்பட்ட 2007-ஆம் ஆண்டில் 3 ரூபாய் 8 காசுகள் செலவாகும் என்று மதிப்பிடப்பட்டது. இப்போது உற்பத்திச் செலவு பல மடங்கு அதிகரித்திருக்குமல்லவா! அப்போதே பிரான்ஸ் நாடு அணுமின் நிலையங்களினால் 4,480 கோடி கடன்பட்டிருந்ததாகத் தெரிய வந்தது. மற்றவற்றைவிட அதிகபட்ச செலவாகும் அணுமின்சக்தியை உருவாக்க உலக நாடுகள் ஏன் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டவேண்டும்? ஒருவேளை அணுகுண்டு தயாரிக்கப் பயன்படும் புளூட்டோனியத்தை அதன் கழிவுகளிலிருந்து பெற முடியும் என்பதால்தானோ என்ற சந்தேகம் வருகிறது.

கூடங்குளத்தில் விபத்து நேர்ந்தால்...

1,110 மெகாவாட் மின் உற்பத்தித் திறனுள்ள ஆலை ஒன்றில் விபத்து ஏற்பட்டால் என்ன நிகழும் என்பது குறித்து இங்கிலாந்து ஆய்வறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டது. அதன் அடிப்படையில் கூடங்குளத்தில் விபத்து நேர்ந்தால் என்ன ஆகும் என்று ஆராய்ந்தால், விபத்திற்குப் பிறகு ஆலையிலிருந்து 115 கி.மீ. தொலைவிற்குட்பட்ட நாகர்கோவில், பணகுடி, நாங்குநேரி, திருச்செந்தூர், சாயர்புரம், திருநெல்வேலி, பாளையங்கோட்டை, அம்பாசமுத்திரம் முதலிய ஊர்கள் பெரிய அளவிலும், 140 கி.மீ. தொலைவிற்கு உட்பட்ட சாயல்குடி, ஒத்தக்காடு, சாத்தூர், வாசுதேவநல்லூர் முதலிய ஊர்கள் ஓரளவிற்கும் கதிர்வீச்சால் பாதிக்கப்படக்கூடும் என்கிறார்கள் ஆய்வாளர்கள். கதிர்வீச்சால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்குச் சிகிச்சையளிக்க 250 கோடி ரூபாய், வீட்டு வசதிகள் போன்ற புனர்வாழ்வுத் திட்டங்களுக்கு 250 கோடி ரூபாய், விவசாயத் தொழில் நஷ்ட ஈட்டுக்கு 500 கோடி ரூபாய், மற்ற தொழில்களுக்கு நஷ்ட ஈடாக 300 கோடி ரூபாய், புதிய மின் நிலையத்தைக் கட்டி மின்சார வசதியை மீண்டும் ஏற்படுத்தித் தர 1500 கோடி ரூபாய்... ஆக மொத்தம் குறைந்தபட்சம் 4000 கோடி ரூபாய் வீண்செலவாகும் என்று அந்த ஆய்வறிக்கை மேலும் கூறியது. இப்போது கணக்குப் பார்த்தால் இந்த வீண்செலவுகள் பல பத்தாயிரம் கோடிகளைத் தாண்டும் என்றும் அஞ்சப்படுகிறது.

முன்னெச்சரிக்கையே பாதுகாப்பு

இரஷ்யாவின் செர்னோபில் விபத்து, அமெரிக்காவின் திரிமைல் ஐலேண்ட் விபத்து ஆகியவை உலகத்தையே உலுக்கி எடுத்துவிட்ட ஆலை விபத்துகளாகும். அணுமின் நிலையங்களால் வரும் ஆபத்தை உணர்ந்தே 1974-ஆம் ஆண்டிற்குப் பின்னால் புதிய அணு உலைகள் அமைப்பதற்கான 140 அனுமதிகள் உலகில் விலக்கிக் கொள்ளப்பட்டுவிட்டன. ‘இவ்வளவு ஆபத்துகள் நிறைந்த அணுமின் திட்டம் வழியாக மின்சாரம் தயாரிக்க வேண்டுமா?’ என்ற எண்ணம் மக்கள் மனத்தில் எழுவது நியாயமானதே. ஓர் ஆணுக்கு சம்சாரம் எவ்வளவு முக்கியமோ, அதைப்போல மனிதகுலத்திற்கு மின்சாரம் முக்கியம்தான். பெருகிவரும் மக்கள் தொகையின் தேவைக்கேற்ப மின் உற்பத்தியின் அளவைப் பெருக்கிக் காட்டவேண்டிய அவசியம் அரசிற்கு இருக்கின்றது. அதேசமயம், மக்கள் மனத்தில் எழுந்துள்ள பயத்தைப் போக்கவேண்டிய கடமையும் இருக்கிறது.

மின்சாரம் அதிக அளவில் தேவைப்படும் இக்காலச் சூழ்நிலையில், அணுமின் திட்டங்களால் கடந்த காலத்தில் ஏற்பட்ட துன்ப அனுபவங்களை மனத்தில் வைத்துக்கொண்டு, எதிர்காலத்தில் எந்த ஆபத்தும் ஏற்படாத வகையில் கவனமாகவும் முன்னெச்சரிக்கையாகவும் செயல்பட அரசு முன் வந்தால், கூடங்குளம் திட்டத்தை ஏற்கலாம். எந்தத் தீமையும் ஏற்படாத வகையில் திட்டத்தை அமைக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை இல்லாது போனால், அரசு பொதுமக்களின் வாழ்க்கையோடு விளையாடுவதை நிறுத்திக்கொள்ளவேண்டும்.

அணுமின்சாரத் தயாரிப்பை விட்டுவிட்டு காற்றாலை மின்சாரம், கடல்நீர் மின்சாரம், சூரிய சக்தி மின்சாரம் போன்ற மரபுசாரா மின் உற்பத்தியைத் திட்டமிடுவதில் அதிக கவனம் செலுத்தவேண்டும். மனிதகுலத்திற்கு மின்சாரம் முக்கியம்தான்; ஆனால், அந்த மின்சாரம் ‘ஷாக்’ அடித்துவிடக் கூடாதல்லவா!

டெல்லியில் மாணவர்கள்மீது நிகழ்த்தப்பட்ட கொடூரமான தாக்குதல்: இந்தியக் கத்தோலிக்கப் பத்திரிகையாளர் சங்கம் கடும் கண்டனம்!

புது டெல்லியிலுள்ள ஜந்தர் மந்தரில் அண்மையில் நடைபெற்ற போராட்டத்தின்போது மாணவர்கள்மீது நிகழ்த்தப்பட்ட கொடூரமான தாக்குதலை இந்தியக் கத்தோலிக்கப் பத்திரிகையாளர் சங்கம் (ICPA) வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது. அமைதியான முறையில் போராட்டம் நடத்தும் தங்களது சனநாயக உரிமையைப் பயன்படுத்திய இளம் குடிமக்களுக்கு எதிராக, அளவுக்கு அதிகமான தாக்குதல்கள்  மேற்கொள்ளப்பட்டதாக வெளிவந்துள்ள செய்திகள் அதிர்ச்சியளிப்பதாகவும், ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாகவும் இருப்பதுடன், சனநாயகம், நீதி மற்றும் மனித கண்ணியத்தை மதிக்கும் ஒவ்வொரு நபருக்கும் கவலையளிப்பதாகவும் அமைந்துள்ளது.

மாணவர்கள் குற்றவாளிகள் அல்லர்; அவர்கள் தங்களது அரசமைப்பு உரிமைகளைப் பயன்படுத்தும் நாட்டின் குடிமக்கள். தங்களது கல்வி, வாழ்க்கைப்பாதை மற்றும் எதிர்காலத்தை நேரடியாகப் பாதிக்கும் விவகாரங்களில் அதிகார அமைப்பைக் கேள்வி கேட்கவும், பொறுப்பேற்பை வலியுறுத்தவும், குரல் எழுப்பவும் அவர்களுக்கு முழு உரிமை உண்டு. இவ்வேளையில், நியாயமான கவலைகளுக்கு வன்முறை மற்றும் அச்சுறுத்தலின் மூலம் பதிலளிக்கும் எந்தவொரு சனநாயக அரசும், தனது இளம் குடிமக்களை மதிப்பதாக உரிமை கோர முடியாது.

லத்தி சார்ஜ், கண்ணீர் புகைக்குண்டுகள், வீரியமிக்க நீர்ச்சீரமைப்பிகள் (வாட்டர் கேனான்) மூலம் பெண்கள் உள்பட போராட்டத்தில் ஈடுபட்டோர்மீது நடத்தப்பட்டதாகக் கூறப்படும் உடலளவிலான சித்திரவதைகள் குறித்த செய்திகளால் ICPA ஆழ்ந்த மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகியுள்ளது. காவல்துறையினர் பயன்படுத்திய வசைச்சொற்கள் மற்றும் அவை நாகரிகத்திற்கு ஒவ்வாத கண்ணியமற்ற வார்த்தைப் பிரயோகங்கள் குறித்த குற்றச்சாட்டுகளாலும் நாங்கள் பெரிதும் கவலையடைகிறோம். இத்தகைய நடத்தைகள் உறுதி செய்யப்படும் பட்சத்தில், முற்றிலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதவை. மேலும், இவற்றை அலட்சியப்படுத்தவோ அல்லது இயல்பான நிகழ்வாகக் கருதவோ கூடாது. காவல்துறை என்பது குடிமக்களைப் பாதுகாப்பதற்கே அன்றி, அவர்களைத் தாக்குவதற்கு அல்ல; காவல்துறையின் சீருடை என்பது கொடூரத்தனத்தை அரங்கேற்றுவதற்கான உரிமம் அன்று.

தங்களது நியாயமான கவலைகளை எழுப்புவதற்காக அமைதியான முறையில் ஒன்றுகூடிய மாணவர்களுடன் ICPA உறுதியோடு கரம் கோர்க்கிறது. அவர்களின் குரல்கள் மரியாதையுடனும் தீவிரத்தன்மையுடனும் கேட்கப்பட வேண்டுமே தவிர, வன்முறையான வழியில் தாக்குதல்களால் நசுக்கப்படக்கூடாது. போட்டித்தேர்வுகளின் நம்பகத்தன்மை, வினாத்தாள் கசிவு குற்றச்சாட்டுகள், கல்வி அமைப்பிற்குள் இருக்க வேண்டிய பொறுப்புடைமை மற்றும் இந்திய இளைஞர்களின் எதிர்காலம் தொடர்பான கேள்விகளுக்கு வெளிப்படைத்தன்மையான பதில்களும், நம்பகமான நடவடிக்கைகளும் அவசியமாகின்றன.

தங்களது எதிர்காலத்திற்கு ஆயத்தமாக வேண்டிய மாணவர்கள், நீதியையும் பொறுப்புடைமையையும் வலியுறுத்தி வீதியில் இறங்கிப் போராட வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டிருப்பது மிகவும் கவலையளிக்கிறது. இளைஞர்கள் அமைப்புகளின் மீதான நம்பிக்கையை இழக்கும்போது, அதற்கான பொறுப்பு கேள்விகளைக் கேட்பவர்களிடம் இல்லை; மாறாக, திருப்திகரமான பதில்களை வழங்கத் தவறியவர்களிடமே உள்ளது.

மாணவர்களின் அமைதியான போராட்டத்தைப் பொது அமைதிக்கு அச்சுறுத்தலாகச் சித்தரிக்கும் எந்தவொரு முயற்சியையும் ICPA தீர்க்கமாக நிராகரிக்கிறது. மாற்றுக்கருத்துத் தெரிவிப்பது குற்றமல்ல; போராட்டம் என்பது தேசத்துரோகமல்ல; கேள்விகளைக் கேட்பது கிளர்ச்சிச் செயலல்ல; ஒரு நலமான சனநாயகம், தன் இளம் குடிமக்களின் கேள்விகள் உணர்ச்சிமிகுந்ததாக இருக்கும்போது கூட அவற்றிற்குச் செவிசாய்க்கும் துணிவைக் கொண்டிருக்கவேண்டும்.

காவல்துறையின் வன்முறை மற்றும் போராட் டத்தின்போது சட்ட அமலாக்கப் பணியாளர்களின் நடத்தை குறித்து தனித்த, நடுநிலையான மற்றும் காலவரையறைக்குட்பட்ட விசாரணை நடத்தப்படவேண்டும் என நாங்கள் வலியுறுத்துகிறோம். கொடூரமான தாக்குதல், வசைபாடுதல் அல்லது தவறான நடத்தைக்குக் காரணமான நபர்களை அவர்களது பதவி, சமூக நிலையைப் பொருட்படுத்தாமல், சட்டத்தின் கீழ் பொறுப்பேற்கச் செய்ய வேண்டும்.

அரசிற்கும் உரிய அதிகார அமைப்புகளுக்கும் ICPA பின்வரும் கோரிக்கைகளை முன்வைக்கிறது:

• மாணவர்கள் மீதான கொடூரமான தாக்குதல் குறித்து உடனடியாக விசாரணை நடத்தி, அதன் முடிவுகளைப் பொதுவெளியில் வெளியிட வேண்டும்.

• சட்ட விரோதமான, கொடூரமான தாக்குதலுக்கு அரசும் அதன் அதிகார அமைப்புகளும் பொறுப்பேற்கவேண்டும்.

• தாக்குதலுக்கு அல்லது தவறான நடத்தைகளுக்கு ஆளானதாகக் கூறப்படும் மாணவர்களுக்கும் போராட்டக்காரர்களுக்கும் நீதி உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்.

• அமைதியான முறையில் போராட்டம் நடத்தும் அரசமைப்பு உரிமையையும், கருத்துச் சுதந்திரத்தையும் பாதுகாக்கவேண்டும்.

• அடக்குமுறைக்குப் பதிலாக, வெளிப்படையான உரையாடலின் மூலம் மாணவர்களின் நியாயமான கவலைகளுக்குத் தீர்வு காணவேண்டும்.

• தேர்வு முறைகேடுகள் மற்றும் வினாத்தாள் கசிவு குற்றச்சாட்டுகள் குறித்து விசாரணை நடத்தி, தவறுகள் உறுதி செய்யப்படும் இடங்களில் பொறுப்பேற்பை உறுதி செய்யவேண்டும்.

• சனநாயக உரிமைகளைப் பயன்படுத்தியதற்காக எந்தவொரு மாணவரும் பழிவாங்கல், அச்சுறுத்தல் அல்லது துன்புறுத்தலுக்கு ஆளாக மாட்டார்கள் என்பதற்கு அரசு உத்தரவாதம் அளிக்க வேண்டும்.

அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களால் மாணவர்களும் குடிமக்களும் நடத்தப்படும் விதம் குறித்துச் செய்தி சேகரிப்பதில் ஊடகவியலாளர்களும் ஊடக நிறுவனங்களும் விழிப்புடனும் அச்சமின்றியும் செயல்படவேண்டும் என்று ICPA கேட்டுக்கொள்கிறது. சனநாயகச் சுதந்திரங்களுக்கு அச்சுறுத்தல் ஏற்படும்போது பத்திரிகைகள் அமைதியான பார்வையாளராக மாறக்கூடாது. உண்மையைப் பதிவு செய்வதும், குரலற்றவர்களின் குரலாகச் செயல்படுவதும், அமைப்புகளைப் பொறுப்பேற்கச் செய்வதும் இதழியல் துறையின் கடமையாகும்.

ஒவ்வொரு மனிதனின் கண்ணியமும் மீற முடியாதது என்று இந்தியக் கத்தோலிக்கப் பத்திரிகையாளர் சங்கம் நம்புகிறது. இந்திய இளைஞர்கள் பயம், அச்சுறுத்தல் மற்றும் வன்முறையற்ற நீதி, வெளிப்படைத்தன்மை, தகுதி மற்றும் நம்பிக்கை ஆகியவற்றின்மீது கட்டமைக்கப்பட்ட ஓர் எதிர்காலத்திற்குத் தகுதியானவர்கள்.

மேலும், நீதியைக் கோரும் ஒரு மாணவனின் கோரிக்கைக்குக் காவல்துறையின் லத்தி பதிலாக இருக்க முடியாது. மாறுபட்ட கருத்துக்கான பதில் கொடூரமாக இருக்க முடியாது. இந்தியாவின் இளைஞர்களின் குரலைப் பலத்தால் அமைதிப்படுத்த முடியாது.

அதிகார அமைப்புகள் உடனடியாக மாணவர் பிரதிநிதிகளுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி, அவர்களின் குறைகளை நல்லெண்ணத்துடன் தீர்த்து வைக்கவும், சனநாயக அமைப்புகளின்மீது பொதுமக்களுக்கு இருக்கும் நம்பிக்கையை மீட்டெடுக்கவும் உடனடியாக உறுதியான நடவடிக்கைகளை எடுக்கவேண்டும் என்று ICPA வலியுறுத்துகிறது.

இந்தியாவின் இளைஞர்கள் பிரச்சினை அல்ல; அவர்களின் குரல்களை அலட்சியப்படுத்துவதுதான் பிரச்சினை!