அரசியல் என்பது இன்று அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றும் ஒரு சதுரங்க ஆட்டமாக மாறிவிட்டது. ஆனால், 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கல்வாரிக் குன்றின் சிலுவையில் ஒரு புதிய அரசியல் பிறந்தது. அது அடக்குமுறைக்கு எதிரான அரசியல் அல்ல; மாறாக, அன்பினால் உலகை ஆளவந்த ‘பணிவாழ்வு’ அரசியல். இன்றைய சுயநல அரசியலுக்கும், இயேசு காட்டிய சிலுவை அரசியலுக்கும் உள்ள இடைவெளியைத் தியானிப்போம்.
அதிகாரமா? அடிமைப்
பணியா?
இன்றைய
அரசியல் தளம் ‘யார் பெரியவர்?’ என்ற போட்டியிலேயே இயங்குகிறது. ஆனால், இயேசுவின் அரசியல் ‘யார் சிறியவர்?’ என்பதில் தொடங்குகிறது. சீடர்கள் தங்களுக்குள் ‘யார் பெரியவர்?’ என்று வாதிட்டபோது, இயேசு ஒரு சிறு பிள்ளையை அவர்கள் நடுவில் நிறுத்தினார். “உங்களுள் பெரியவராக இருக்க விரும்புகிறவர், உங்கள் ஊழியராய் இருக்கட்டும்” (மத்
20:26). இயேசுவின் அரசியல் அதிகாரம் என்பது மற்றவர்களை ஆதிக்கம் செலுத்துவது அல்ல; மாறாக, மற்றவர்களின் பாதங்களைக் கழுவும் பணிவிடை. சிலுவையில் அவர் கைகள் விரிக்கப்பட்டிருந்தது, உலகை அணைத்துக்கொள்ளவே அன்றி, அடக்கி ஆள அல்ல!
வாய்மையும் நீதியும்:
பிலாத்துவும்
இயேசுவும்
இயேசுவின்
விசாரணை ஒரு சிறந்த அரசியல் ஒப்பீடு. ஒருபுறம், உலக அதிகாரத்தின் பிரதிநிதியான பிலாத்து; மறுபுறம், விண்ணக அதிகாரத்தின் அரசராக இயேசு. பிலாத்துவின் அரசியல் ‘சந்தர்ப்பவாதம்’ (Opportunism) இயேசுவின் அரசியல் ‘சத்தியம்’
(Truth). “உண்மையைச்
சார்ந்தவர் அனைவரும் என் குரலுக்குச் செவிசாய்க்கின்றனர்” (யோவான்
18:37). இன்றைய அரசியல் பொய்களாலும் வாக்குறுதிகளாலும் கட்டமைக்கப்படும்போது, சிலுவை அரசியல் ‘உண்மையின் சாட்சியாக’
நிற்கிறது. நீதிக்காகத் தம் உயிரையே கையளிப்பதே இயேசுவின் அரசியல் பாணி!
விளிம்புநிலை
மக்களின்
அரசியல்
இன்றைய
அரசியல் பெரும்பாலும் பெரும் முதலாளிகளையும் செல்வாக்கு மிக்கவர்களையும் மையப்படுத்தியே சுழல்கிறது. ஆனால், இயேசுவின் அரசியல் ‘கடைசி வரிசை’ மனிதர்களிடமிருந்து தொடங்கியது. பாவிகள், தொழுநோயாளிகள் மற்றும் சமுதாயத்தால் ஒதுக்கப்பட்டவர்களே இயேசுவின் அரசியல் கூட்டாளிகள். “மிகச் சிறியோராகிய என் சகோதரர் இவர்களுள் ஒருவருக்கு நீங்கள் செய்ததையெல்லாம் எனக்கே செய்தீர்கள்” (மத்
25:40). ஏழைகளின் கண்ணீருக்குப் பதில் சொல்லாத எந்த அரசியலும் கிறித்தவ அரசியலாக முடியாது என்பதைச் சிலுவை உரக்கக் கூறுகிறது.
பழிவாங்கலா? அல்லது
மன்னிப்பா?
அரசியல்
எதிரிகளை ஒழிப்பதுதான் இன்றைய வெற்றியாகக் கருதப்படுகிறது. ஆனால், சிலுவை காட்டும் அரசியல் ‘எதிரிகளையும் நேசிப்பது.’ தம்மை ஆணிகளால் அடித்துத் துன்புறுத்தியவர்களுக்காகவும்
இயேசு சிலுவையில் பரிந்து பேசினார். “தந்தையே, இவர்களை மன்னியும்; ஏனெனில் தாங்கள் செய்வது என்னவென்று இவர்களுக்குத் தெரியவில்லை” (லூக்
23:34). பழிவாங்கும் அரசியலுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்து, மன்னிப்பின் வழியாகப் புதிய உறவுகளைக் கட்டியெழுப்புவதே சிலுவை காட்டும் வழி.
இன்றைய கிறித்தவரின்
கடமை
என்ன?
நாம்
வாழும் சமூகத்தில் கிறித்தவ அரசியல் என்பது ஒரு தனிப்பட்ட கட்சி சார்ந்தது அல்ல; அது ஒரு ‘மதிப்பீடு’
(Values) சார்ந்தது.
ஊழலுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுப்பது. சாதி, மத பேதமற்ற சமத்துவத்தைப்
பேணுவது. இயற்கையைப் பாதுகாப்பது. ஒடுக்கப்பட்டோரின் பக்கம் நிற்பது. சிலுவை என்பது ஒரு தோல்வியின் அடையாளம் அல்ல; அது ஒரு புதிய அரசியல் புரட்சியின் தொடக்கம். சுயநலத்தை விடுத்து, பொதுநலத்திற்காகத் தம்மையே பலியாக்கும்போதுதான் ஒரு சிறந்த தலைவன் உருவாகிறான்.
இன்றைய
தலைவர்களும், குடிமக்களாகிய நாமும் இயேசுவின் சிலுவை அரசியலை உள்வாங்கிக் கொண்டால், நம் தேசம் இறைவனின் அரசாக மாறும் என்பதில் ஐயமில்லை.
“உலகிற்குரிய முறையில்
அல்ல;
கிறிஸ்துவின்
சிலுவை
வழியில் வாழ்வோம்!”
