ஆன்மிகம்

இன்றைய மனிதன் கையில் உலகமே இருக்கிறது; ஆனால், உள்ளத்தில் அமைதி குறைந்து கொண்டிருக்கிறது. தகவல்கள் அதிகம்; ஆனால், தெளிவு குறைவு. தொடர்புகள் அதிகம்; ஆனால், தனிமை அதிகம். வேகம் அதிகம்; ஆனால், நிம்மதி குறைவு. இந்தச் சூழலில் செபமாலை என்பது வெறும் பழைய பக்தி வழக்கம் அல்ல; அது நம்மை மீண்டும் நம் உள்ளத்திற்குள் அழைத்துச் செல்லும் ஓர் அமைதிப் பயணம்.

செபமாலையின் ஒவ்வொரு மணியும், ‘சற்று நில்... சற்று அமைதியாக இரு... உன் வாழ்க்கையை மீண்டும் பார்...’ என்று சொல்லும் ஒரு சிறிய அழைப்பு. ஒவ்வொரு மணியையும் கடக்கும்போது, நமது கவலைகளை அன்னையின் கைகளில் ஒப்படைக்கலாம். நமது கண்ணீரைச் செபமாக்கலாம்; நமது பயத்தை நம்பிக்கையாக மாற்றலாம்; நமது குழப்பத்தைத் தெளிவாக மாற்றலாம்.

அன்னை மரியா இன்றும் நம் வாழ்க்கைப் பாதையில் ஒரு துணையாக இருக்கிறார். செபமாலை அந்தத் துணையை நினைவுபடுத்தும் கையில் இருக்கும் அடையாளமாக இருக்கிறது.

செபமாலை நம்மைப் பிரச்சினைகளிலிருந்து ஓடச் சொல்லவில்லை; பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ளும் உள்ளார்ந்த வலிமையைப் பெறச்சொல்கிறது. அது உலகத்தை மாற்றுவதற்கு முன் நம்மை மாற்றத் தொடங்குகிறது; நமது எண்ணங்களை அமைதிப்படுத்துகிறது; நமது இதயத்தை மென்மையாக்குகிறது; நமது உறவுகளைச் சீர்படுத்துகிறது; மன்னிக்கக் கற்றுக்கொடுக்கிறது; நம்பிக்கையை மீண்டும் எழுப்புகிறது.

எனவே, இன்றைய தலைமுறைக்கு செபமாலை என்பது: கையில் இருக்கும் ஒரு செபமாலை மட்டுமல்ல, மனத்தில் இருக்கும் ஓர் அமைதி, இதயத்தில் இருக்கும் ஒரு நம்பிக்கை, வாழ்க்கையில் இருக்கும் ஒரு துணை, இறைவனை நோக்கிச் செல்லும் ஒரு பாதை.

அன்னை மரியா நம் பயணத்தின் துணை. செபமாலை அந்தப் பயணத்தின் துடிப்பு. செபம் நம் உள்ளத்தின் வலிமை. இன்றைய வேகமான உலகில், ஒரு நாளில் சில நிமிடங்கள் செபமாலையுடன் அமைதியாக அமர்வது. நம்மை உலகத்திலிருந்து பிரிப்பதற்காக அல்ல; உலகத்தை இன்னும் அன்போடும் பொறுமையோடும் மனித நேயத்தோடும் எதிர்கொள்ள நம்மைத் தயாரிப்பதற்காக!

செபமாலை பழையதாகவில்லை; அதைப் புரிந்துகொள்ளும் நமது பார்வைதான் புதிதாகவேண்டும். இன்றைய மனிதனுக்கு செபமாலை ‘நில், செபி, சிந்தி, நம்பு, வாழ்! (Pause, Pray, Reflect, Trust, Live).

AI உலகில் செபமாலை Technology-க்கு நடுவில் Humanity. AI நமக்கு வேகமாகச் சிந்திக்கக் கற்றுக்கொடுக்கிறது. செபமாலை நம்மை ஆழமாகச் சிந்திக்கக் கற்றுக்கொடுக்கிறது. AI நமக்குத் தகவலைத் தருகிறது; செபமாலை நமக்கு ஞானத்தைத் தேட அழைக்கிறது. AI உலகை இணைக்கிறது. செபமாலை இதயங்களை இணைக்கிறது. AI பதில் சொல்கிறது; செபமாலை ‘நான் ஏன் வாழ்கிறேன்?’ என்று கேட்கச் செய்கிறது.

AI மனிதனின் அறிவைப் பெருக்கலாம்; ஆனால், அன்பு, இரக்கம், மன்னிப்பு, மன அமைதி, நம்பிக்கை ஆகியவற்றை மனிதன் தன் உள்ளத்தில் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். இதற்கு வழிவகுப்பது செபமாலை.

AI நம் கைகளில் இருக்கும் அறிவு; செபமாலை நம் இதயத்தில் இருக்கும் ஞானம். Artificial Intelligence மனிதனின் சிந்தனையை வேகப்படுத்துகிறது. செபமாலை மனிதனின் இதயத்தை ஆழப்படுத்துகிறது. AI can make us smarter; Rosary can help us become wiser.

AI நம்மை அறிவாளியாக்கலாம்; செபமாலை நம்மை ஞானமுள்ள மனிதர்களாக்கட்டும். AI GILDIT 6060. செபமாலை ஒரு புதிய வாழ்க்கை முறை. இதன் நோக்கம் AI -யை எதிர்ப்பதும் அல்ல; செபமாலையைப் பழைய வழக்கமாக மட்டும் வைத்திருப்பதும் அல்ல; மாறாக, AI நம் அறிவை வளர்க்கட்டும்; செபமாலை நம் மனிதத் தன்மையை வளர்க்கட்டும்.

1. AI - அறிவுக்காக 

AI மூலம் கற்றுக்கொள்வோம்; புதிய திறன்களை வளர்த்துக்கொள்வோம்; பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு தேடுவோம். AI என்னைத் திறமையானவனா(ளா)க்கட்டும்.

2. செபமாலை - உள்ளத்திற்காக

ஒவ்வொரு நாளும் சில நிமிடங்கள் தொலைப்பேசி, AI, சமூக ஊடகம் அனைத்திலிருந்தும் விலகி அமைதியாகச் செபிப்போம். செபமாலை என்னை அமைதியானவனா(ளா)க்கட்டும்.

3. AI-யிடம் கேட்பதற்கு முன், இதயத்திடம் கேட்போம்

AI ஒரு கேள்விக்குப் பதில் தரலாம்; ஆனால், ‘இந்தப் பதிலை நான் எப்படிப் பயன்படுத்த வேண்டும்?’ என்ற கேள்விக்கு மனச்சான்று தேவை.

அறிவு + மனச்சான்று = ஞானம்

செபமாலையின் ஒவ்வொரு தசமத்தையும் ஒரு வாழ்க்கைப் பயிற்சியாக எடுத்துக்கொள்ளலாம்:

1. மன அமைதி - இன்று நான் அவசரப்படாமல் இருப்பேன்.

2. அன்பு - இன்று ஒருவரிடம் அன்பாக நடப்பேன்.

3. மன்னிப்பு - இன்று ஒரு காயத்தை விட்டுவிட முயற்சிப்பேன்.

4. நம்பிக்கை - சிரமத்திலும் நம்பிக்கையை இழக்கமாட்டேன்.

5. சேவை - இன்று குறைந்தது ஒருவருக்கு உதவுவேன்.

இதனால் செபமாலை ஒரு செப நேரமாக மட்டும் இல்லாமல், ஒரு வாழ்க்கைப் பயிற்சியாக மாறும்.

Digital Fast + Rosary - என்ற புதிய பழக்கம் இந்தத் தலைமுறைக்கு மிக அவசியம்.

AI / Technology மூலம் கற்றல் - அறிவை வளர்த்தல்.

மாலை நேரங்களில் 10-20 நிமிடங்கள் அலைப்பேசி இல்லாமல் செபமாலை - உள்ளத்தை அமைதிப்படுத்துதல்.

AI -யிடம் அல்ல; முதலில் நம் மனச்சான்றிடம் மூன்று கேள்விகள்: ‘இன்று நான் யாருக்கு நன்மை செய்தேன்?’, ‘யாரைக் காயப்படுத்தினேன்?’, ‘நாளை நான் என்ன சிறப்பாகச் செய்யலாம்?’

AI நம்முடைய கைகளை வலிமையாக்கட்டும்; செபமாலை நம்முடைய இதயத்தை மென்மையாக்கட்டும். AI நம்மை வேகமாக முன்னேற்றட்டும்; செபமாலை நாம் சரியான திசையில் செல்கிறோமா? என்று நினைவூட்டட்டும்.

AI-யால் Smart  ஆகு; செபமாலையால் Wise ஆகு. அன்பால் Human ஆகு; AI மூலம் அறிவை வளர்த்து, செபமாலை மூலம் ஞானத்தை வளர்த்து, அன்பின் மூலம் மனிதனாக வாழ்வோம்.

கிறித்தவ உறவுகளே! மனித வாழ்விற்கு அறிவின் சக்தி பெரிதுதான்; ஆனால், அதைவிட பெரிது... வாழ்வின் நெறிகளை அறிவதும், அத்தோடு பயணிப்பதும்தான்! நீங்கள் இவ்வுலகத்தை நன்முறையில் சந்திக்கவும், நீங்களே இல்லாத ஓர் உலகத்தை உங்கள் குழந்தை சிறந்த முறையில் சந்திக்க அன்னை பெரிதும் துணை நிற்பார். அன்னையைத் துதிப்போம்; அன்னையின் வழி இயேசுவைப் பின்பற்றுவோம்; அன்னையின் துணையோடு வாழ்வின் எதார்த்தத்தைச் சந்திப்போம்.

‘ஆலயத்தைப் பழுது பார்’ என்ற அசரீரியின் குரலுக்குப் பணிந்த புனித பிரான்சிஸ், பழுதடைந்திருந்த புனித தமியான், புனித வானதூதர்களின் அன்னை, புனித பேதுரு ஆலயம் என, தனது சொந்த ஊரில் இருந்த ஆலயங்களை நேசித்துப் பழுது பார்த்தார்.  பின்னாளில் தன் உடலாகிய ஆலயமான திரு அவையின் ஆன்மிக வாழ்வைப் பழுதுபார்க்க வேண்டியதுதான் தனது முதன்மையான கடமை என்பதை உணர்ந்தார். கடவுளை மட்டுமே பற்றாகக் கொண்டு வாழவேண்டும் என்ற அழைப்பைப் பெற்றவர்கள் இறுதிவரை உலகப் புகழ், பொருள், பதவி இவற்றிலிருந்து விலகியே வாழவேண்டும் என்பதைத் தனது வாழ்வால் கற்றுத்தந்தார். நற்செய்தி வாழ்வுதான் நம் வாழ்வு என்று திரு அவைக்குக் கற்றுத்தந்தவர் புனித பிரான்சிஸ்.

தான் வாழ்ந்த காலத்தில், நிலக்கிழார் போல் செல்வத்திலும் செழுமையிலும் வாழ்ந்த குருக்களைத் தன் வாழ்வால் எச்சரித்தார் புனித அசிசி. உலகப் புகழை வெறுக்கவும், பணம் பதவியை மறக்கவும், ‘கடவுள் நிலையை வலிந்து பற்றிக்கொள்ளாது வெறுமையாக்கிய’ நம் தலைமைக் குருவான இயேசு கிறிஸ்துவை நம் வாழ்வாக்கவும், அவரையே பின்பற்றி வாழவும் தன் எளிய தாழ்ச்சிமிகு வாழ்வால் நம்மை வாழ அழைத்தார். தாழ்ச்சி, எளிமை, கீழ்ப்படிதல் போன்ற புண்ணியங்களில் வாழ அழைப்பு விடுத்த புனித அசிசி, தனது சபையின் அங்கீகாரத்திற்காக முழுமையான கீழ்ப்படிதலை மனத்தில் கொண்டு, காத்திருந்து இறுதியில் திருத்தந்தையின் அனுமதி பெற்றார்.

குருக்களுக்கு மதிப்பளிக்கவேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தி, “எனக்கு முன் குருவும் புனிதரும் வர நேர்ந்தால், குருவின் கரங்களை முத்தமிடுவேன்; ஏனெனில், வார்த்தையான ஆண்டவரைத் தம் கரங்களால் நமக்கு வழங்குகிறவர்கள் அவர்களே” என்று கூறுவார் புனித பிரான்சிஸ். கடவுளின் தாழ்ச்சிமிகு நன்மைத்தனத்தைத் தூய நற்கருணையில் தூய்மையான மனநிலையில் ஏற்க அழைத்தார். “ஆன்மிகத்தின் ஆழம் அமைதியான ஆராதனை, நற்கருணை மீதான தாகம், இறைவார்த்தைக்குச் செவிகொடுத்தல். இவையே இன்றைய திரு அவையின் வாழ்வின் மையம்” என்றார் நம் புனிதர்.

திரு அவையை இன்று வழிநடத்துவோர் உலகப் புகழ் மற்றும் பொருள் சார்ந்த சுயநல வாழ்வைத் திரும்பிப் பார்த்து மறுபரிசீலனை செய்யவும், அசிசி பிரான்சிஸைப்போல நற்செய்தியின் எளிமையை தமதாக்கவும், நமது திருத்தந்தையர்கள் புனித அசிசி பிரான்சிஸின் வாழ்வை முன்னிறுத்துகிறார்கள். ஆகாய் இறைவாக்கினர் எச்சரிக்கையின் பார்வையிலும், அசிசி பிரான்சிசின் நற்செய்தி வாழ்வின் வழியிலும் நாம் திரு அவையை நேசித்து, “தூய ஆவியின் வழியாக கடவுளின் உறைவிடமாகக் கட்டி எழுப்பப்படவேண்டும்”  (எபே  2:22) என புனித பவுல் உணர்த்துவதை உணர்ந்து நம் அழைப்பை நேசிப்போம். திரு அவையை நம் வாழ்வால் வளப்படுத்துவோம். நம்மை நாமே வளப்படுத்தும் நாட்டத்தைத் தவிர்ப்போம், துறப்போம் (ஆகாய் 1:5-11).

‘பழுது பார்’ என்ற வார்த்தையைக் கவனமாக ஏற்று வாழ்நாள் இறுதிவரை தன்னைப் பழுது பார்த்து நமக்கு முன்மாதிரியாக, ஊக்கமும் தூண்டுதலுமாக இருக்கும் அசிசி பிரான்சிஸ் இன்றும் நம் வாழ்வால் திரு அவையை நேசிக்க அழைக்கிறார். ‘நற்செய்தியின் மகிழ்ச்சி’ என்ற திருத்தூது மடலில் திருத்தந்தை பிரான்சிஸ், அசிசி பிரான்சிஸ்போல, “இறைவனின் அன்பில் சிறியவர்களாகவும் அதேநேரத்தில் வல்லமை மிக்கவர்களாகவும் விளங்கவும் நாம் அனைவரும் கிறித்தவர்கள் என்ற முறையில் நாம் வாழ்கின்ற இந்த நலிவுற்ற உலகையும் அதன் மக்களையும் விழிப்போடு காத்து அரவணைக்க அழைக்கப்படுகிறோம்” என்கிறார்.

தான் வாழ்ந்த காலத்தில் புனித பூமியில் நடந்த 5-ஆம் சிலுவைப்போரை  நிறுத்தவும்,  அமைதியை ஏற்படுத்தவும் 1219-ஆம் ஆண்டு எகிப்துக்கு நடந்தே சென்று, சுல்தான் அல்-கமில் அவர்களை நேரில் சந்தித்து, கலந்துரையாடல் மூலமாக அமைதி உடன்படிக்கை ஏற்பட வழிவகுத்தவர் புனித அசிசி. இந்த ஒப்பற்ற முயற்சியே இன்று பல்வேறு நாடுகளிடையே திரு அவை மேற்கொள்ளும் பல்சமய உரையாடலுக்கு ஊற்று.

குறிப்பிடத்தக்கதும் தனித்துவமானதும், சிறப்பானதுமான ‘கிறிஸ்துமஸ் குடில்’ என்ற பழக்கத்தை 1223-ஆம் ஆண்டு கிரேச்சியோ என்ற ஊரில் அறிமுகப்படுத்தினார். உயிரோட்டமுள்ள கிறிஸ்து பிறப்புக் காட்சியை ஏற்படுத்தி, கிறிஸ்து இயேசுவின் எளிமையை, தாழ்ச்சியை  உலகிற்கு விளக்கி, அந்த புண்ணியத்தில் நாம் பங்கெடுக்க அழைத்தார். இவ்வாறு திரு அவையை நேசித்து, அது வளர தன் வாழ்வை அர்ப்பணித்து வாழ்ந்தார். அவருடைய இறப்பின் 800-வது யூபிலி ஆண்டில் நாம் நம் வாழ்வை மறுபரிசீலனை செய்து, நம்மைப் புதுப்பித்து, திரு அவை வளர நம்மையே கையளிக்க முற்படுவோம்.

நற்செய்தியின் அடிச்சுவடுகளை முழுமையாகப் பின்பற்றியதனால் புனித பிரான்சிஸ் அசிசி ‘மறு கிறிஸ்து’ என்று அன்போடு அழைக்கப்படுகிறார். இறைவார்த்தையைத் தன் வாழ்வின் ஒழுங்காகக் கடைப்பிடித்ததனால் தனித்துவம் மிக்க புனிதராகப் போற்றப்படுகிறார்.

மூன்றாம், நான்காம் நூற்றாண்டுகளில் இயேசு தம் சீடர்களுக்குக் கற்பித்தவையே பாலைநிலத் துறவிகளின் வாழ்விற்கு மையமாக அமைந்திருந்தது. திருத்தூதர் பணியில் கூறப்பட்டுள்ள எருசலேம் தொடக்கக் கிறித்தவர்கள் வாழ்ந்த வாழ்வு, இவர்களின் கூட்டு வாழ்விற்கு முன்னுதாரணமாக அமைந்தது. தங்கள் உடைமைகளை விற்று பொது உடைமையாக வைத்துக்கொண்டு ஆலயத்திலும் வீடுகளிலும் செபிப்பதிலும், அப்பங்களைப் பகிர்வதிலும், ஏழைகளுக்கு உதவுவதிலும் தொடக்க கிறித்தவர்களின் வாழ்வைப் பின்பற்றித் துறவு மடங்கள் தங்கள் ஒழுங்கை அமைத்துக் கொண்டன. நிறைய சொத்துகள் பொது உடைமையாக இருந்தன. ஆனால், பிரான்சிஸ் அசிசியாருக்கு எருசலேம் தொடக்கக் கிறித்தவர்களின் குழு வாழ்வு தூண்டுதலாக இல்லை; மாறாக, இயேசு தம் சீடர்களோடு வாழ்ந்த எளிமையான, நிலையற்ற, இறைவனைச் சார்ந்த வாழ்வுக்கே தான் அழைக்கப்படுவதாக அசிசி உணர்ந்தார்.

புனித பிரான்சிஸ் தனது இறுதி சாசனத்தில் தொடக்கக் காலமாற்றத்தை இவ்வாறு பதிவு செய்கிறார்: “ஆண்டவர் சில சகோதரர்களை எனக்குக் கொடுத்தார். அதன்பின் நான் என்ன செய்யவேண்டும் என்று எனக்கு யாரும் கூறவில்லை. ஆண்டவரே நான் நற்செய்தியின்படி வாழவேண்டும் என்று எனக்கு வெளிப்படுத்தினார்.” இக்கூற்றின்படி தொடக்க மனமாற்ற காலத்தில் 1208-இல் பிரான்சிஸ் தான் எத்தகைய வாழ்வு வாழவேண்டும் என்று ஆண்டவர் விரும்புகின்றார் என்ற தேடலோடு, அசிசி நகர் மலையடிவாரத்தில் தான் பழுதுபார்த்த போர்சியங்குலா சிற்றாலயத்தில் நடைபெற்ற திருப்பலியில் பங்குபெற்றார். அன்று இயேசு தம் சீடர்களைப் பணிக்கு அனுப்பும்பொழுது கூறிய அறிவுரை நற்செய்தி வாசகமாக அமைந்திருந்தது:  “பொன், வெள்ளி, செப்புக்காசு எதையும் உங்கள் கைகளில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டாம்; பயணத்திற்காக பையோ, இரண்டு அங்கிகளோ, மிதியடிகளையோ, கைத்தடிகளையோ எடுத்துச் செல்ல வேண்டாம்.” இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்டவுடனே பிரான்சிஸ் மகிழ்ச்சியின் உச்சத்தில் ‘இதுதான் என் விருப்பம்; இதுதான் என் ஆன்மாவின் தேடல்’ என்று கூறி, தான் அணிந்திருந்த நீண்ட துறவு ஆடையையும் கைத்தடியையும் விட்டுவிட்டு ஆண்டவர் விரும்பிய வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றினார். பிரான்சிசின் வாழ்க்கை முறையினாலும் போதனையினாலும் தூண்டப்பெற்ற முதல் சகோதரர்கள், புனித நிக்கோலாஸ் ஆலயத்திற்குச் சென்று அக்காலத்தின் வழக்கத்தின்படி செபித்துவிட்டு மூன்று முறை நற்செய்தியைத் திறந்தார். அதில் “நீர் நிறைவு உள்ளவராக இருக்க விரும்பினால் உன் உடைமைகளை விற்று  ஏழைகளுக்குக் கொடு” (மத் 19:21), “பயணத்திற்குக் கைத்தடியும் பணமும் எடுத்துச் செல்ல வேண்டாம்” (லூக் 9:3),  “தன்னலம் துறந்து தன் சிலுவையைத் தூக்கிக் கொண்டு என்னைப் பின்தொடரட்டும்” (மத் 16:21) என்ற இறைவார்த்தைகளை - புனித அசிசிக்கும் அருளப்பட்ட அதே வார்த்தைகளைக் கண்டனர். இந்த இறைவார்த்தைகள் சுட்டிக்காட்டும் எளிமை, ஏழ்மை, நிச்சயமற்ற தன்மை, இறைவனைச் சார்ந்த நிலை, பற்றற்ற நிலையில் அந்நியராகவும் பயணியாகவும் பயணிக்கின்ற நிலைகள், இயேசு தம் சீடர்களோடு வாழ்ந்த வாழ்வைப் பிரதிபலிக்கின்றன. பிரான்சிஸ் வகுத்த சபை ஒழுங்குகளில் 141 - நற்செய்தி திருவிவிலிய வசனங்கள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. அவைகளில் ஏறக்குறைய 120 நற்செய்தி வசனங்கள் இயேசு தம் சீடர்களுக்குக் கற்பித்தவை.  அவரவர் நிலையில் ஆழமான விதத்தில் இயேசுவைப் பின்பற்ற பிரான்சிஸ் அசிசியாரின் நற்செய்தி ஆன்மிகம் மிகவும் உறுதுணையாக இருக்கும்.

ஒருபுறம், அசிசியின் புனித பிரான்சிஸ் இயற்கையோடும் ஏழைகளோடும் சகோதரத்துவத்தோடும் வாழ்ந்தார்; மறுபுறம், இன்று செயற்கை நுண்ணறிவு மனித சிந்தனைக்கும் தொழில்நுட்பத்திற்கும் புதிய உலகத்தைத் திறக்கிறது.

இவ்விரண்டிற்கும் தொடர்பு இருக்கிறதா? இருக்கிறது! மனிதனை மையமாகக் கொண்டால், AI-யும் பிரான்சிசியப் பார்வையின் கருவியாக முடியும்.

தொழில்நுட்பம் ஒரு கருவி

புனித பிரான்சிஸ் அதிகாரத்தையும் ஆடம்பரத்தையும்விட, எளிமையையும் சேவையையும் தேர்ந்தெடுத்தார். அதுபோல AI-யும் மனிதனின் எஜமானாக அல்ல; மனிதனின் கருவியாக இருக்கவேண்டும். ‘அறிவே உன்னைப் பெருமைப்படுத்தாமல், சேவைக்குத் தூண்டட்டும்’ என்பதே அதன் நோக்கமாக இருக்கவேண்டும்.

மனிதனைவிட இயந்திரம் உயர்ந்ததல்ல!

திருவிவிலியம் கூறுகிறது: “மனிதனைத் தம் சாயலாககக் கடவுள் படைத்தார்” (தொநூ 1:27). மனித கண்ணியம் எந்த அல்காரிதத்தாலும் அளக்க முடியாது. AI முடிவெடுக்கலாம்; ஆனால், அன்பு, இரக்கம், மனச்சான்று ஆகியவற்றை மனிதனே வழிநடத்தவேண்டும். மறைந்த திருத்தந்தை பிரான்சிஸ் வலியுறுத்தியதுபோல, AI மனித கண்ணியத்திற்குச் சேவை செய்யவேண்டும்.

சகோதரத்துவத்திற்கான AI

புனித பிரான்சிஸின் வாழ்க்கையின் மையம் சகோதரத்துவம். ‘இறைவா, அமைதியின் தூதுவனாய் என்னைப் பயன்படுத்தும்’ என்ற புகழ்பெற்ற பிரான்சிசியப் பார்வை, இன்றைய ஏ.ஐ. உலகிற்கும் பொருந்துகிறது.

இன்று கூறப்படும் ஒரு சிந்தனை: ‘ஏஐ-யின் எதிர்காலம் அதன் அறிவில் இல்லை; மாறாக, அதைப் பயன்படுத்தும் மனிதனின் பொறுப்பில் உள்ளது.’

இறுதியாக...

AI வேகத்தைத் தரலாம்; ஆனால், பிரான்சிசியம் திசையைத் தருகிறது. தொழில்நுட்பம் நம் கைகளில் இருக்கட்டும்; மனிதநேயம் நம் இதயத்தில் இருக்கட்டும். அப்போதுதான் செயற்கை நுண்ணறிவு செயற்கை மனிதநேயமாக மாறாமல் அன்பு, அமைதி, சகோதரத்துவம், பொதுநலன் ஆகியவற்றை வளர்க்கும் நுண்ணறிவாக மாறும்.

நாம் விரும்பும் எல்லாவற்றையும் உடனுக்குடன் வாங்குவதற்கும், உலகிலுள்ள அனைத்து ஆடம்பரங்களையும் அனுபவிப்பதற்கும் போதுமான அளவு பணம் நம்மிடம் கையில் இருந்தால், நம் மனம் எந்தவிதமான கவலையுமின்றி எப்போதும் முழு மகிழ்ச்சியோடு மட்டுமே இருக்குமா? இந்த வினாவிற்கு உடனடியாக ‘ஆம்’ என்று சொல்லிவிட முடியாது. ஏனெனில், இன்றைய உலகம் நம்மிடம் ‘அதிகமாக வாங்கு’, ‘அதிகமாகச் சேமி’, ‘அதிகமாகப் பயன்படுத்து’, ‘நுகர்ந்துகொண்டே இரு’ என்று ஓயாமல் கூச்சலிடுகிறது.

பிரான்சிஸ் தன் இளமைப் பருவத்தில் ஆடம்பர உடைகளையும் விருந்துகளையும் விரும்பிய ஒரு நுகர்வுப் பிரியராகவே வாழ்ந்தார். ஆனால், ஒருநாள் வழியில் கண்ட தொழுநோயாளியை அருவருப்போடு ஒதுக்கித் தள்ளாமல், இறைவனின் அன்பினால் தூண்டப்பட்டு அவரைக் கட்டித் தழுவியபோது, அவரது வாழ்வில் மாபெரும் மனமாற்றம் ஏற்பட்டது. கசப்பாகத் தோன்றிய தொழுநோயாளி அவருக்கு இனிமையானவராக மாறினார். இச்சந்திப்பு அவரது வாழ்வியல் பார்வையையே மாற்றியது. பொருள்கள், வசதிகளைக் குவிப்பதைவிட, பிறரை அன்பு செய்வதற்கான ஆன்மிகச் சுதந்திரத்தைப் பெறுவதே உன்னதமானது என்பதை உணரவைத்தது.

நுகர்வு உலகம் வசதிகளிலும் புகழிலும் மகிழ்ச்சி இருக்கிறது என்று கூறும்போது, புனித பிரான்சிஸ் தன் சீடர் லியோவுக்குக் கற்றுக்கொடுத்த ‘நிறைவு தரும் மகிழ்ச்சி’ (Perfect Joy) முற்றிலும் மாறுபட்ட பாடம் புகட்டுகிறது. கடுங்குளிரில், மழையில் நனைந்து வந்த அவர்களை மடத்தின் சகோதரனே அடையாளம் தெரியாமல் அடித்துத் துரத்தியபோது, பிரான்சிஸ் கூறினார்: “நாம் அற்புதங்கள் செய்வதிலோ, மக்கள் நம்மைப் போற்றுவதிலோ நிறைவு தரும் மகிழ்ச்சி இல்லை; மாறாக, கிறிஸ்துவிற்காக அவமானங்களையும் நிராகரிப்புகளையும் பொறுமையோடு ஏற்றுக்கொள்வதில்தான் உண்மையான மகிழ்ச்சி இருக்கிறது.”

நுகர்வுக் கலாச்சாரம், ‘நான் இன்னும் என்ன வாங்கலாம்?’ என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது. ஆனால், பிரான்சிஸ்கன் நெறியோ, ‘நான் இன்னும் என்ன பகிர்ந்து கொள்ளலாம்?’ என்று சிந்திக்கத் தூண்டுகிறது. கப்புச்சின் உருவாக்கப் பாதையில் (Ratio Formationis of Franciscan Capuchins) பிரான்சிஸ்கன் வறுமை என்பது வெறுமனே பொருள்களைத் துறப்பது மட்டுமல்ல; பிறருக்குப் பணியாற்றவும், எளியவர்களை வரவேற்கவும் நம் இதயத்தைச் சுதந்திரமாக்குவது.

புனித பிரான்சிஸ் விண்ணகம் சென்றதன் 800-வது யூபிலி ஆண்டு நினைவு, நமது வாழ்க்கை முறையை மறுபரிசீலனை செய்யக் கிடைத்த வாய்ப்பு. ‘இன்னும் அதிகமாக நுகருங்கள்’ என்ற உலகிற்கு மத்தியில், ‘எளிமையாக வாழுங்கள், ஆழமாக அன்பு செய்யுங்கள், தாராளமாகப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்’ என்பதே பிரான்சிஸ் நமக்கு வழங்கும் செய்தி.

இந்த ஆண்டு, வெறும் வரலாற்றைச் அசைபோடும் சடங்கு அல்ல; அது நம்முடைய தற்போதைய வாழ்க்கை முறையைத் தீர ஆராய்வதற்கும், மனமாற்றம் அடைவதற்கும் நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் ஓர் அருமையான வாய்ப்பு. ‘பொருள்களைச் சேருங்கள்’ என்று தொடர்ச்சியாக நம்மை உந்தித்தள்ளும் நவீன உலகத்திற்கு மத்தியில், தொழுநோயாளியுடனான அவரது சந்திப்பு, நாம் சக மனிதர்களைப் பார்க்கும் விதத்தை மட்டுமல்லாமல், வெற்றி, செல்வம், வசதி ஆகியவற்றைப் புரிந்துகொள்ளும் விதத்தையே மாற்றியமைக்கிறது. நற்செய்தியின் வழி நின்று, கிறிஸ்துவை மையமாகக் கொண்டு, எளிமையையும் சகோதரத்துவத்தையும் ஏழைகளின் அருகாமையையும் தேர்வுசெய்து வாழ்வதே பிரான்சிஸ் அசிசியின் கலாச்சாரம்.

இந்த 800-ஆம் ஆண்டு யூபிலியில் நுகர்வுக் கலாச்சாரத்தை விடுத்து பிரான்சிஸ் அசிசியின் கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்றுவோம் என்று உறுதியேற்போம்.

அன்பிற்குரிய சகோதர ஆயர்களே,

பாசமிகு இறைமக்களே,

அருள்பணியாளர்களே,

இருபால் துறவியர்களே...

இயேசுவின் அருளும் அமைதியும்

உங்கள் அனைவருடனும் இருப்பதாக!

திரு அவை, இரக்கமும் பரிவும் நிறைந்த தாயாக, மனிதகுலத்தின் தேவைகளைக் கண்டுணர்ந்து நம்பிக்கை, குணப்படுத்துதல் ஆகியவற்றின் கருவிகளாகத் தமது மக்களை உருவாக்கும் இறை அழைப்பைப் பெற்றிருக்கிறது.

கடந்த 25 ஆண்டுகளாக நமது தமிழ் நாடு - பாண்டிச்சேரி மறைமாவட்டங்களிலும் பங்குகளிலும் ‘இரத்த தானம்’ பரவலாக்கப்பட்டுள்ளது. இது இறை இயேசுவின் இரத்த தியாகத்தின் தொடர் வரலாறாகும். இதன் நீட்சியாக, அடுத்த கட்டத்திற்கு நாம் செல்லலாம் என ஜூலை 5-11 வரை மதுரையில் நிகழ்ந்த தமிழ்நாடு ஆயர் பேரவையில் கலந்தாலோசிக்கப்பட்டது. அதன்படி, ‘கண் தானம்’ என்னும் அடுத்த உன்னதமான மனிதநேயக் கொடையின் பக்கம் நமது கவனத்தை எடுத்துச்செல்ல விரும்புகின்றோம்.

இயேசு தமது முதல் மறையுரையின் போதே, ‘பார்வையற்றோர் பார்வைப் பெற’ தாம் வந்திருப்பதாக அறிவிக்கின்றார் (லூக் 4:18). “தாவீதின் மகனே, என்மீது இரக்கம் வையும்” என்று பார்வையற்றோர் மன்றாடியபோது, அவர்களைத் தம் கரங்களால் தொட்டு, பார்வை தருகின்றார். பார்வையின் வலிமை அதிகம் என்பதனையும், பார்வையற்றோரின் வேதனை அதனினும் அதிகம் என்பதனையும் இது உணர்த்துகிறது.

நம் மத்தியில் வாழும் பார்வையற்றோர், கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, சுயசார்பு மற்றும் குடும்ப, சமூக வாழ்வில் முழுமையானப் பங்கேற்பு போன்ற பல வாய்ப்புகளை இழந்து வருகின்றார்கள். இத்தகைய சூழலில், இறப்பிற்குப் பின் மண்ணோடு மண்ணாக மக்கிப் போவதற்குப் பதிலாக, தன்னலமற்ற முறையில் நமது கண்களைத் தானமாக வழங்குவதன் மூலம், பார்வையற்றோர் இறைப் படைப்பான தாய்மண்ணையும், தமது உடன்பிறப்புகளையும் காணும் வாய்ப்பையும் மகிழ்ச்சியையும் பெற இயலும்.

கண் சிகிச்சை செய்திருந்தாலும், கண்ணாடி அணிந்திருந்தாலும், வயது வரம்பின்றி அனைவரும் கண் தானம் செய்யலாம். இறப்பு நிகழ்ந்த ஆறு மணி நேரத்திற்குள்ளாக அருகிலுள்ள கண் வங்கியினை அலைப்பேசியில் தொடர்பு கொண்டாலே போதும். மருத்துவப் பணியாளர்கள் நமது இல்லத்திற்கு வந்து, 10 நிமிடங்களுக்குள் கண்களைத் தானமாகப் பெற்றுச் செல்வார்கள். இன்னமுமாகப் பிளாஸ்டிக் கண்களைப் பொருத்தி முகத்தின் அழகை உறுதி செய்வார்கள். ‘இறப்போர் அனைவரின் கண்களைத் தொடர்ந்து தானம் செய்யுமிடத்து ஆறு ஆண்டுகளிலே பார்வையற்றோரில்லாத தமிழ்நாட்டை உருவாக்க முடியும்’ என்னும் மருத்துவ அறிவியல் நமக்கு மேலும் உற்சாகத்தை வழங்குகிறது. இவற்றையெல்லாம் கவனத்தில் எடுத்துக்கொண்டு, தமிழ்நாடு ஆயர் பேரவை கீழ்க்காணுமாறு பரிந்துரை செய்கிறது:

• விருப்பமுள்ள ஆயர்களும் அருள்பணியாளர்களும், இருபால் துறவியரும் எவ்விதக் கட்டாயமோ அழுத்தமோ இன்றி, முழுமையான சுதந்திரத்துடன் கண் தானம் செய்ய முன்வருமாறு கேட்டுக்கொள்கின்றோம். இதற்காக தமிழ்நாடு ஆயர் பேரவையும், தமிழ் நாடு துறவியர் பேரவையும் இணைந்து தயார்செய்துள்ள சிறப்புப் பதிவுத்தாளில், இவ்வாண்டு 2026 கிறிஸ்துமஸ் முன்னதாகக் கையொப்பமிட பரிந்துரைக்கின்றோம். இச்சிறப்புப் பதிவுத்தாள் அனைத்து மறைமாவட்ட மேய்ப்புப்பணி நிலையங்களுக்கும், துறவற சபை தலைமையகங்களுக்கும் அனுப்பப்படும். மற்ற கண் வங்கிகளில் ஏற்கெனவே பதிவு செய்தவர்களும் மீண்டுமாக இச்சிறப்புப் பதிவுத்தாளிலும் கையொப்பமிட அன்புடன் அழைக்கின்றோம். நமது ஒருமித்த அர்ப்பணத்தின் ஒட்டுமொத்தமான வெளிப்பாடாக இது அமையும். அத்தகைய அர்ப்பணத்தைத் தக்க வகையில் தமிழ்நாடு - பாண்டிச்சேரி அரசுகளிடம் ஒப்படைக்கும் திட்டமும் இருக்கிறது.

• மறையுரை, மறைக்கல்வி, சிறப்புத் திருப்பலிகள், தனிப்பட்ட ஊக்குவிப்பு போன்ற வழிகளில் இறைமக்களிடையே கண்தான விழிப்புணர்வை ஊக்குவிக்கலாம். அருள்பணியாளர்களும் துறவியர்களும் தங்கள் குடும்பத்தினருக்கும், தாங்கள் பணியாற்றும் சமூகங்களுக்கும் கண்கொடையைப் பரிந்துரைத்து, உற்சாகப்படுத்தலாம்.

• 2027-ஆம் ஆண்டின் தவக்காலத்தின்போது, கண்தானத்திற்கான முனைப்புகளை நமது பங்குகளிலும் மறைமாவட்டங்களிலும் பங்குத்தந்தையர்களும் பல்வேறு ஆணையங்களும் மேய்ப்புப் பணிக் கட்டமைப்புகளும் மேற்கொள்வது மிகுந்த பலனளிக்கும்.

பிறருடைய தேவைகளைத் தன் உள்ளத்தில் ஏந்தி, அவர்களுக்கு உதவ விரைந்து சென்ற அன்னை மரியாவின் அன்பும் அரவணைப்பும் நம்மில் தாராள தன்னார்வத்தை வளர்க்கத் தூண்டுவதாக!

கிறிஸ்துவின் அன்பில்,

மேதகு பேராயர் ஜார்ஜ் அந்தோணிசாமி

தலைவர், தமிழ்நாடு ஆயர்கள் பேரவை (TNBC)